Απόγευμα Τετάρτης. Τα τηλέφωνα χτυπούν για μια συνάντηση που είχαμε ανάγκη από καιρό. Φίλοι, παλιοί και νέοι συνοδοιπόροι από το χώρο της κατακερματισμένης – πλέον – κεντροαριστεράς θα καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι για ένα θέμα που ξεπερνά τις όποιες κομματικές, ιδεολογικές ή άλλες διαφωνίες. Σε μια στιγμή πολύ κρίσιμη για τη χώρα και τους πολίτες της…

Λίγο πριν τις 8 είμαστε όλοι εκεί. Τα χαμόγελα παγωμένα, αρκούν μόνο για το καλωσόρισμα. Η αγωνία είναι χαραγμένη στα πρόσωπα όλων. Μια φράση, όμως, αρκεί για να σπάσει ο πάγος και η κουβέντα να πάρει φωτιά. «Ήταν ανάγκη να ζήσουμε μια τόσο τραγική κατάσταση για να ξυπνήσουμε από το λήθαργο και να βρεθούμε ενωμένοι στην πρώτη γραμμή»;

Αμέσως οι φωνές πληθαίνουν. «Αυτή τη στιγμή καλούμαστε να μιλήσουμε στον κόσμο με ειλικρίνεια. Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι το δίλημμα της Κυριακής είναι ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε μια πρόταση που αποσύρθηκε. Το ερώτημα είναι ξεκάθαρα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην πορεία της Ελλάδας μέσα στην Ευρωζώνη μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτό οφείλουμε να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Δεκάδες επιστολές με εκατοντάδες υπογραφές προσωπικοτήτων από όλη τη χώρα, ψηφίσματα και αποφάσεις συλλογικών οργάνων και φορέων το επιβεβαιώνουν».

Οι προβληματισμοί συνεχίζουν να πέφτουν βροχή. «Είναι το ίδιο λάθος, όμως, να ακούγονται και φωνές λαϊκισμού που υποστηρίζουν ότι η επόμενη μέρα θα είναι εύκολη σε μια πιθανή επικράτηση του ΝΑΙ. Το πιο επικίνδυνο πράγμα που κρύβει ένα δημοψήφισμα σαν αυτό είναι ο διχασμός ενός ολόκληρου λαού. Και για να μην υπάρξει διχασμός, η Δευτέρα δεν πρέπει να βρει νικητές και ηττημένους. Αυτό, πρωτίστως, οφείλουμε να διασφαλίσουμε».

Από την άλλη πλευρά του τραπεζιού η κουβέντα συνεχίζεται. «Είμαστε όλοι νέοι άνθρωποι που αποφασίσαμε να μείνουμε στη χώρα και να παλέψουμε για ένα καλύτερο αύριο. Κανείς δεν θα μας διώξει. Κανείς δεν θα μας βάλει τα όνειρα στον «πάγο» μέχρι να αποφασίσει πως θα διαχειριστεί τα αδιέξοδα που δημιούργησε. Πρέπει, όμως, να εξηγήσουμε γιατί ΝΑΙ την Κυριακή σε μια γενιά με πάνω από 50% ανεργία και εισοδήματα που δεν αρκούν για μια ζωή με αξιοπρέπεια, ελπίδα και όνειρα».

Σιγά – σιγά, ο κοινός τόπος αρχίζει να διαμορφώνεται. «Η χώρα βρίσκεται σε ιστορική καμπή. Σε ένα απαράδεκτο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός θα κληθεί να αποφασίσει μέσα σε μία εβδομάδα για το μέλλον δύο – τουλάχιστον – γενεών χωρίς ουσιαστική πληροφόρηση, με 18 κράτη-μέλη απέναντι, με τις τράπεζες κλειστές και διάχυτο φόβο».

Το σύνθημα δεν αργεί να ακουστεί. «Η παρακμή αυτή δεν μας αξίζει. Δεν είμαστε ούτε σοφοί ούτε παντογνώστες. Είμαστε, όμως, άνθρωποι που έχουν μάθει να αποφασίζουν με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν στο τραπέζι και όχι με βάση το θυμικό. Είμαστε σε μια Ε.Ε. της δημοσιονομικής ορθοδοξίας η οποία πολλές φορές βάζει τους αριθμούς πάνω από τους ανθρώπους. Είμαστε σε μια Ε.Ε όπου η περαιτέρω ενοποίησή της συντελείται κατά προτεραιότητα σε επίπεδο προϋπολογισμών. Είμαστε όμως και σε μια Ε.Ε. με την οποία η χώρα γνώρισε πρόοδο, ευημερία και ασφάλεια. Είμαστε και θα παραμείνουμε αναπόσταστο μέλος μιας Ε.Ε. με τους λαούς της οποίας μας συνδέει κοινή μοίρα, κοινές αγωνίες, κοινός πολιτισμός, κοινές αξίες και ιδεώδη, κοινή αντίληψη για τη ζωή. Σίγουρα έχουμε πολύ δουλειά ακόμα μέχρι να φτάσουμε στην προοδευτική Ευρώπη που ονειρευόμαστε. Για να την αλλάξουμε όμως πρέπει να παραμείνουμε σε αυτή. Βιώσιμη εναλλακτική δεν υπάρχει».

Η συζήτηση πλησιάζει στο τέλος της. Θα κλείσει με μια φράση για την επόμενη μέρα.

«Τη Δευτέρα πρέπει να πάμε ένα βήμα μετά το ΝΑΙ της Κυριακής. Τη Δευτέρα, όλες οι υγιείς πολιτικές δυνάμεις του τόπου οφείλουν να μιλήσουν με ειλικρίνεια για την Ελλάδα που ονειρεύονται συνδιαμορφώνοντας ένα εθνικό σχέδιο με τις προοδευτικές τομές που απαιτούνται».

Μια προσπάθεια των Μιχάλη Κωνσταντίνου (Δικηγόρος-Στέλεχος ΠΑΣΟΚ), Κώστα Μεφσούτ (Πολιτικός Επιστήμονας – Σύμβουλος Επικοινωνίας), Βασίλη Π. Μπόκου (Νομικός – Μ.Α. Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σπουδών), Δημήτρη Οικονόμου (Οικονομολόγος-Στέλεχος Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών) και Γιάννη Πούπκου (Οικονομολόγος-Πρώην Αντιπρόεδρος της Νεολαίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων) να μοιραστούν σκέψεις που πιστεύουν ότι βασανίζουν πολύ κόσμο ιδιαίτερα την εβδομάδα αυτή.