Blog

Blog

«Νομοσχέδιο από το παρελθόν» το εργασιακό της κυβέρνησης

«Νομοσχέδιο από το παρελθόν» το εργασιακό της κυβέρνησης

(Συνέντευξη μου στο “The Socialist”)

Διανύουμε μια περίοδο “παρατεταμένου” ανοίγματος της αγοράς, με τα ημερήσια κρούσματα, τις διασωληνώσεις συμπολιτών μας και δυστυχώς, τους θανάτους, να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα. Πιστεύετε πως η κυβέρνηση, στη βιασύνη της να ανοίξει ο Τουρισμός, “παίζει στα ζάρια” ένα νέο κύμα έξαρσης του κορωνοϊού;

Η αντιμετώπιση του COVID 19, μιας πρωτόγνωρης, οικουμενικών διαστάσεων, υγειονομικής απειλής με αρνητικές συνέπειες στην οικονομική, κοινωνική και δημοκρατική ομαλότητα δεν προσφέρεται για εύκολη κριτική των χειρισμών της κυβέρνησης μιας χώρας. Όπως επίσης δεν προσφέρεται για επιστημονικά αβάσιμες αισιόδοξες προβλέψεις, για σπασμωδικές κινήσεις στην βάση αυτών των προβλέψεων και για θριαμβολογίες για ανύπαρκτα success stories.

Η αλήθεια είναι ότι το δόγμα «εγκλεισμός και εμβολιασμός» αποδείχθηκε λειψό για την αντιμετώπιση της απειλής. Πολύ περισσότερο, με τον εγκλεισμό να είναι περισσότερος και οι εμβολιασμοί λιγότεροι από όσους χρειαζόμαστε. Είναι προφανής η ανάγκη μιας εντατικής ενημερωτικής εκστρατείας για την ανάγκη εμβολιασμού περισσότερων συμπατριωτών μας. Χτίζοντας έτσι ένα «τοίχος ανοσίας» (από το οποίο βρισκόμαστε ακόμα πολύ μακριά) που και τον αριθμό των ασθενών θα περιορίσει και την ζωή μας θα ομαλοποιήσει πολύ περισσότερο τον χειμώνα του 2022.

“Μαύρα τα μαντάτα” (sic Μιθριδάτης) για την οικονομία στην χώρα μας. Ποιά η γνώμη σας για τις νέες εξαγγελίες μέτρων στήριξης των επιχειρήσεων από τον Κ.Μητσοτάκη;

Δυστυχώς έχουμε μπροστά μας «αναβαλλόμενες δυσκολίες» που θα προκύψουν στην οικονομία, αλλά και την κοινωνία, μόλις αρχίσουν να αποσύρονται τα μέτρα στήριξης της κυβέρνησης. Πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις επιβιώνουν μόνο και μόνο στηριγμένες στα έκτακτα μέτρα στήριξης. Δεν θέλω ούτε να σκέπτομαι τις συνέπειες για τις επιχειρήσεις αυτές και για τους εργαζόμενους σ’ αυτές, με την λήξη των μέτρων στήριξης.

Το βέβαιο είναι ότι πολιτική για βελτίωση των όρων της απασχόλησης, για προώθηση δημοσίων επενδύσεων και νέων θέσεων εργασίας, όπως και για την ανόρθωση της πιστωτικής λειτουργίας των τραπεζών δεν υπάρχει. Αρκεί να δει κάποιος το κυβερνητικό σχέδιο νόμου για τα εργασιακά, το «πρόγραμμα» αξιοποίησης των ευρωπαϊκών κονδυλίων και το πρόσφατο παράδειγμα αύξησης κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς για να καταλάβει ότι «τα παιδία παίζει». Παίγνια εν ου παικτοίς, στα όρια της νομιμότητας ή και έξω από αυτά!
Ξέρετε, εδώ δεν είναι απλώς μια βασική διαφορά φιλοσοφίας μας με αυτήν της Δεξιάς. Δεν είναι απλώς ότι εμείς πιστεύουμε ότι ισχυρή και βιώσιμη ανάπτυξη είναι αυτή που αφορά σε ευρύτατα κοινωνικά στρώματα και όχι σε ένα στενό κύκλο «ημετέρων». Πέρα και πάνω από τις πολιτικές διαφορές υπάρχει η σκληρή πραγματικότητα. Αυτή του οικονομικού εκτροχιασμού της προηγούμενης δεκαετίας που είχε ως αποτέλεσμα την κρίση και την απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας και της επακόλουθης κρίσης λόγω COVID19. Τα έργα και οι ημέρες της σημερινής κυβέρνησης εγκυμονούν μια τρίτη κρίση που ίσως αποδειχθεί και μοιραία.

Στις εσωκομματικές εκλογές του Κινήματος Αλλαγής, πιστεύετε πως έχουμε δει ή ακούσει όλες τις υποψηφιότητες; Τι θα σηματοδοτήσει η εκλογή Προέδρου για την Παράταξη;

Είναι σαφές ότι η διαδικασία εκλογής αρχηγού ενός κόμματος έχει επηρεαστεί καθοριστικά από την εξέλιξη της πανδημίας. Τώρα μόλις αρχίζουμε, ως κοινωνία, να βρίσκουμε ξανά τα πατήματα μας και αυτά σε μια νέα, ενδεχομένως πολύ διαφορετική, κανονικότητα. Η παρουσίαση διαφορετικών πολιτικών προτάσεων για τη πορεία μπροστά, εναλλακτικών ως προς την σημερινή αδιέξοδη κυβερνητική, εκκρεμεί.

Και βέβαια, η εκλογή αρχηγού οφείλει να σηματοδοτήσει την ελπίδα ανατροπής του σημερινού συσχετισμού κομματικών δυνάμεων στην χώρα μας και την ενεργοποίηση δυνάμεων που οραματίζονται έναν καλύτερο, πιο δίκαιο, πιο βιώσιμο κόσμο και μέχρι σήμερα απέχουν.

Ποιά η γνώμη σας για την “Επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ”; Είναι το σημείο-κλειδί για την αύξηση των ποσοστών του κόμματος; Αρκεί μόνον αυτό;

Με ρωτάτε κάτι για το οποίο είμαι εξαιρετικά έντονα συναισθηματικά δεμένος. Οπότε βγαίνει πηγαία η απάντηση «ναί».Το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και ύστερα από τις συνεχιζόμενες επιθέσεις ενός κατεστημένου που τους «χάλασε τη σούπα», έχει συνδεθεί στη μνήμη του λαού μας με καλύτερες μέρες, μέρες κοινωνικής κινητικότητας και εθνικής περηφάνιας.

Ενώ λοιπόν το συναίσθημα μου και η λογική μου δείχνουν ΠΑ.ΣΟ.Κ. ξέρω αυτό ούτε αρκετό είναι, ούτε ακίνδυνο. Δεν έχει νόημα να είμαστε κουβαλητές αυτού του μεγάλου ονόματος, αν δεν ξέρουμε πως μπορούμε σήμερα, όσα μπόρεσε αυτό κάποτε. Ότι όσα καινούργια πράγματα έφερε τότε στην πολιτική μας ζωή, άλλα τόσα, περισσότερα και διαφορετικά, χρωστάμε να φέρουμε σήμερα. Ναι στο ΠΑΣΟΚ ως παρακαταθήκη από αγωνιστικές μνήμες, όχι ως νοσταλγία απομάχων. Μόνο έτσι θα συναντηθούμε ξανά με τους «μη προνομιούχους», μόνο έτσι θα αποκτήσουμε ξανά τη πολιτική μας ηγεμονία.

Αναφορικά με την πρωτοβουλία “Re-Public” και την εκδήλωση με το ίδρυμα Friedrich-Ebert-Stiftung στην Αθήνα, μιλήστε μας για το “μέλλον της τηλεργασίας”, ποιά η γνώμη σας για το νομοσχέδιο για τα εργασιακά της ΝΔ;

Η κυβέρνηση απολύτως μυωπικά έρχεται να βάλει τους δικούς της ιδεοληπτικούς κανόνες σταθερά προσανατολισμένη σε μια πορεία που αποδεδειγμένα πλέον οδηγεί στο γκρεμό και για τον λόγο αυτό υποχωρεί παγκοσμίως. Η κυβέρνηση προσπαθεί να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας πιέζοντας την εργασία. Αντιμετωπίζει τους εργαζομένους ως κόστος και όχι ως κεφάλαιο.
Την ίδια ώρα το περιβάλλον αλλάζει δραματικά και οι αλλαγές αυτές μάλιστα έχουν επιταχυνθεί με την πανδημία. Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, η είσοδος της ρομποτικής στην παραγωγική διαδικασία, η αυτοματοποίηση μας δίνουν τη δυνατότητα ως ανθρωπότητα να παράγουμε πολύ περισσότερο σε πολύ λιγότερο χρόνο και με πολύ λιγότερο κόπο. Αυτές οι εξελίξεις ενω μπορούν να οδηγήσουν σε πολύ καλύτερες μέρες την πλειοψηφία της κοινωνίας μέχρι σήμερα έχουν οδηγήσει σε πρωτοφανή επίεδα ανισότήτων και υπερσυγκέντρωσης εξουσίας σε πολύ λίγα χέρια. Είναι το αποτέλεσμα της διαχείρισης αυτής της νέας πραγματικότητας από τη Δεξιά.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον εμείς οι σοσιαλιστές δεν αρκεί να ζητάμε να μπει ένας φραγμός στην επίθεση που δέχεται η εργασία απο τη Δεξιά, πρέπει να βγούμε μπροστά δυναμικά και αποφασιστικά και να ζητήσουμε ανατροπή υπερ των εργαζομένων των σημερινών πολύ κακών εργασιακών συνθηκών. Πρέπει να παλέψουμε για 4ημερη εργασιακή εβδομάδα ή 6ωρη εργασία με ίδιες απολαβές, βασικό εισόδημα, αύξηση του κατώτατου μισθού, προστασία στους εργαζομένους στις ψηφιακές πλατφόρμες.

Για να γίνουν όλα αυτά πρέπει πρώτα να μην περάσει το «νομοσχέδιο από το παρελθόν» που κατέθεσε η κυβέρνηση και στη συνέχεια να οργανωθούμε για την πολιτική ανατροπή που χρειαζόμαστε ώστε οι τεχνολογικές εξελίξεις να είναι στην υπηρεσία του ανθρώπου όχι κεφάλαιο στα χέρια λίγων.

Τελικά, 1000 φρουροί στα Πανεπιστήμια και επίσημα, μια δήλωση για αυτή την εξέλιξη;

Στο ζήτημα της ασφάλειας η κυβέρνηση δυστυχώς λειτουργεί σαν «θεσμικός μπαχαλάκιας». Αντί να κάνει τη δουλειά της και να διασφαλίσει σε κάθε Έλληνα πολίτη το δικαίωμα στην ασφάλεια λειτουργεί ρεβανσιστικά, δημιουργεί αντιπάλους και εχθρούς και σε τελική ανάλυση θέτει σε αμφισβήτηση την κοινωνική ειρήνη.

Την ίδια ώρα που οι περιπτώσεις βαριάς εγκληματικότητας με δολοφονίες, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, εκβιασμών έχουν χτυπήσει τις γειτονίες μας η κυβέρνηση λειτουργεί σαν να απειλείται το δικαίωμα μας στην ασφάλεια από τους φοιτητές.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Η Αλλαγή προϋποθέτει πολιτική ανατροπή

Η Αλλαγή προϋποθέτει πολιτική ανατροπή

(Άρθρο μου στο thessnews.gr)

Πριν κάποια χρόνια ζήσαμε τον θρίαμβο του συντηρητισμού. Με βασικό του ιδεολόγημα ότι ενώ «οι άλλοι» κατέρρευσαν, «εμείς» δημιουργήσαμε πλούτο, χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας και δεν έχουμε πια παρά να «καθίσουμε ήσυχοι» για να τον καταναλώσουμε. Μια εικόνα ευμάρειας και ειρηνικής συνύπαρξης εθνών και τάξεων που προβλήθηκε κατά κόρον από τα Μ.Μ.Ε. Μια κατάσταση την οποία οι λαοί κλήθηκαν να αποδεχθούν και πείστηκαν ότι αξίζει τον κόπο να συντηρήσουν.

Μέχρι που ήρθαν διαδοχικές αστοχίες και το όνειρο ξέφτισε σιγά σιγά. Έχουν φτάσει μάλιστα οι κήρυκες της συντήρησης στο σημείο να φορτώνουν τις στρεβλώσεις του προτύπου τους στην κοινωνία που δεν ανταποκρίνεται «συνετά» στα προτάγματα του. Ένδειξη αδιάψευστη του κλεισίματος του κύκλου της ηγεμονίας τους. Με αποτέλεσμα την αναβίωση εθνικιστικών και αντιδημοκρατικών ρευμάτων στους κόλπους της Δεξιάς.

Και η Αριστερά; Προς το παρόν αρκείται στο να ευαγγελίζεται ότι θα βάλει έναν φραγμό στους απέναντι τους οποίους και καταγγέλλει. Μόνο που αυτό αποδεικνύεται ότι δεν φτάνει. Ιδίως μετά την ήττα της στην προηγούμενη περίοδο και τον συμβιβασμό της με το κατεστημένο. Στην πραγματικότητα και ενώ η συντήρηση βρίσκεται σε αδιέξοδο, μένει χωρίς κεντρική εκπροσώπηση ένα αίτημα Αλλαγής που εκφράζεται με όλο και πιο εμφαντικό τρόπο.

Είναι αυτό το πολιτικό κενό που έχει οδηγήσει μεγάλο μέρος του λαού στην παραίτηση και την αποχή, ακόμα και από τις εθνικές εκλογές. Αυτή η στάση όμως διαιωνίζει την επικυριαρχία των κομμάτων του χθες. Με αποτελέσματα την ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των ανισοτήτων και θύμα πια την μεσαία τάξη που μετατρέπεται σε κοινωνική ομάδα νεόπτωχων, υπερδανεισμένων και απελπισμένων συνανθρώπων μας. Την διαιώνιση της καταστροφής του πλανήτη στον βωμό της διαιώνισης ενός προτύπου που χρεοκόπησε. Την διατήρηση της συγκέντρωσης κάθε μορφής εξουσίας σε έναν, εξαιρετικά ολιγάριθμο, κύκλο ισχυρών του χρήματος, με αποτέλεσμα την υποβάθμιση της Δημοκρατίας μας. Την εμμονή των άπληστων που, σε συνδυασμό με την ιδιώτευση των πολλών και αδύναμων, στερεί την δυνατότητα όλων να ζήσουμε καλύτερα.

Προτάσεις για την διαμόρφωση της εναλλακτικής στην «συντηρητική ορθοδοξία» που έχει καταρρεύσει υπάρχουν: προγράμματα βασικού εισοδήματος, αυξήσεις του βασικού μισθού, μείωση ωρών εργασίας με ίδιες απολαβές, «πράσινα και μπλε» πρότυπα ανάπτυξης για την αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής, παγκόσμιος εταιρικός φόρος, προώθηση δημόσιων επενδύσεων είναι μερικές μόνον από αυτές. Προτάσεις άμεσης εφαρμογής ικανές να ανοίξουν παράθυρο ελπίδας με θέα στο μέλλον.

Για την πατρίδα μας αυτά ακούγονται ίσως μακρινά και ξένα. Ασφαλώς ένας λόγος είναι και η εξάρτηση μας από τους πιστωτές που έχουν προτεραιότητες διαφορετικές από τις δικές μας. Με την κυβέρνησή μας να μην δείχνει διατεθειμένη να προτάξει το εθνικό και δημόσιο συμφέρον απέναντί τους, όπως και απέναντι στο εγχώριο κατεστημένο. Είναι όμως και ο δηλωμένος προσανατολισμός της κυβέρνησης στην συντήρηση ενός προτύπου οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης που έχει πια και εξαντλήσει και εξαντληθεί. Και διεθνώς και εδώ. Όπως επίσης είναι και μια αντιπολίτευση, που έχει συνθηκολογήσει, εδώ και καιρό, με το χθες και αρκείται αυτάρεσκα στην επίκληση του αγωνιστικού παρελθόντος της, μείον τα λάθη και τις αυταπάτες της που ακόμα πληρώνουμε.

Για να γίνει όμως πραγματικότητα η αναγκαία αλλαγή στην πατρίδα μας… ζητείται πολιτική ανατροπή! Τα προγραμματικά στοιχεία της Αλλαγής αυτής είναι περίπου γνωστά. Απομένουν τα φυσικά πρόσωπα που θα πάρουν στην πλάτη τους αυτή την υπόθεση. Ώστε να την διαδώσουν στον δημόσιο χώρο, να γίνει κτήμα του πολιτικού σώματος, του ελληνικού λαού δηλαδή, και, εν τέλει, πλειοψηφικό ρεύμα. Είναι τώρα η ώρα να προχωρήσουμε.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη

Για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη

(Προοδευτικό μανιφέστο με αφορμή τη διάσκεψη για το μέλλον της Ευρώπης)

Με αφορμή τη διάσκεψη για το μέλλον της Ευρώπης είχα την ευκαιρία να συνδιαμορφώσω μαζί με άλλους Ευρωπαίους πολίτες από αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες μια πρόταση για την εμβάθυνση της Δημοκρατίας στην Ε.Ε. και την αύξηση της λογοδοσίας των οργάνων της Ε.Ε. στους Ευρωπαίους πολίτες.

Οι προτάσεις εστιάζουν σε τρία βασικά σημεία:

– Στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν ώστε να ισχυροποιηθεί ο ρόλος του ευρωκοινοβουλίου ώστε να έχει τη δυνατότητα πραγματικά να εκπροσωπεί τους Ευρωπαίους πολίτες

– Στη καθιέρωση νέων και ενδυνάμωση υπαρχόντων θεσμών και διαδικασιών συμμετοχικής δημοκρατίας

– Στην ενίσχυση και την περιφρούρηση του κράτους δικαίου εντός της Ε.Ε.

Παραθέτω το πρωτότυπο κείμενο που διαμορφώσαμε με την ελπίδα η διάσκεψη για το μέλλον της Ευρώπης να οδηγήσει σε μια πιο ισχυρή και πιο αντιπροσωπευτική επόμενη μέρα για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη προστατευμένη από πολώσεις, λαϊκισμό αυταρχικές τάσεις.

ProgressiveManifesto

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών την εποχή των τεράτων

Ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών την εποχή των τεράτων

(Άρθρο μου στην ιστοσελίδα των “Πράσινοι”)

Από την αρχή της οικονομικής κρίσης, οι ελληνικές τράπεζες έχουν αναγκαστεί πολλές φορές να προβούν σε ανακεφαλαιοποιήσεις προκειμένου να αποφύγουν την κατάρρευση. Δυστυχώς, κάτω από την αναγκαιότητα να στηριχθεί ο χρηματοπιστωτικός τομέας, κρύφτηκαν παιχνίδια τα οποία οδήγησαν εμάς τους φορολογούμενους να σώζουμε τις τράπεζες, χωρίς να αποκτούμε ούτε συμμετοχή στα μελλοντικά κέρδη, αλλά ούτε και λόγο στη διοίκηση τους.

Κάπως έτσι καταλήξαμε να έχουμε ένα τραπεζικό σύστημα που χρηματοδοτεί μόνο μεγάλους ημετέρους, ενω την ίδια στιγμή καταλογίζει στους μικρομεσαίους πελάτες του υπέρογκες χρεώσεις, ενώ τους υποχρεώνει σε όλο και περισσότερες αλλεπάλληλες γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Το τελευταίο κεφάλαιο σε αυτό το σενάριο είναι η προσπάθεια για την ανακεφαλαιοποίηση της Πειραιώς που εξήγγειλε η διοίκηση και ενέκρινε η γενική συνέλευση της τράπεζας. Αυτό λοιπόν το σενάριο τα έχει όλα! Αρχικά, απεμπόληση των δικαιωμάτων τόκων του δημοσίου ύψους μεγαλύτερου των 2δις ευρώ. Στη συνέχεια αποδοχή της ακύρωσης του δικαιώματος προτίμηση των παλαιών μετόχων στη νέα ανακεφαλαιοποίηση. Και λες και αυτά δεν ήταν αρκετά, έβαλε η κυβέρνηση όριο στο ποσοστό που μπορεί να κατέχει το δημόσιο μετά την ανακεφαλαιοποίηση, μην τυχόν και αποκτούσαμε οι έλληνες φορολογούμενοι λόγο στα της τράπεζας. και πέσουν από το νεοφιλελεύθερο σύννεφο τους. Συγκεντρωτικά χάρισμα τόκων, άρνηση προσόδων από μελλοντικά έσοδα και απουσία ελέγχου στη διοίκηση. Ένα σύννεφο από μπόλικο νεοφιλελευθερισμό, δήμευση δημόσιας περιουσίας και άκοπο πλουτισμό για επιτήδειους: όλα αυτά τα είχε η απόφαση της κυβέρνησης.

Αλλά ούτε αυτά ήταν αρκετά. Την ώρα που η κυβέρνηση έκανε όλες τις παραπάνω ακροβασίες, η επιτροπή κεφαλαιαγοράς αποφάσισε ότι δεν υπάρχει λόγος προστασίας του επενδυτικού κοινού. Το αποτέλεσμα ήταν πορεία της μετοχής να κινηθεί όπως ένα τρενάκι του τρόμου σε κάποιο λούνα παρκ (ταιριάζει με όλη την ιστορία). Στην κατάληξη αυτών των διακυμάνσεων, με την αξία της μετοχής να προσεγγίζει το μηδέν.

Κάπως έτσι βρίσκεται προς πώληση το ενεργητικό της τράπεζας ύψους 70 δις σε τιμή ξερού ψωμιού. Με αποκλεισμό του δημοσίου και με ιφιγένειες του μικρομετόχους της τράπεζας και, σε επόμενη φάση, τους εργαζομένους σε αυτή.

Στην τελευταία λοιπόν ανακεφαλαιοποίηση δεν έγινε μόνο καταλήστευση του Έλληνα φορολογούμενου. Έγινε και παράδοση του ελέγχου ενός τεράστιου μέρους της ελληνικής οικονομίας, κυρίως μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, στους νέους μετόχους της τράπεζας.

Είναι η ώρα να μπει ένα τέλος στην εποχή της κερδοσκοπίας, στην εποχή της κλεπτοκρατίας, στην εποχή των τεράτων. Χρειαζόμαστε ένα υγιές τραπεζικό σύστημα προσανατολισμένο στην ανάπτυξη, στην υπηρεσία της οικονομίας και της κοινωνίας με ρυθμιστικό ρόλο του δημοσίου και δημόσιο έλεγχο όπου αυτό έχει στηριχτεί από τα χρήματα του ελληνικού λαού.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Aνακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών: Tο δημόσιο πάλι σε ρόλο θύματος

Aνακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών: Tο δημόσιο πάλι σε ρόλο θύματος

Άρθρο μου στη Ναυτεμπορική

Με αφορμή την πρόσφατη εξαγγελλία αύξησης κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς, είναι η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι οι ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών έχουν γίνει μόνιμο μέσο αφαίμαξης του δημόσιου ταμείου από ιδιώτες μετόχους. Αυτοί οι μέτοχοι βέβαια, που στην συνέχεια φτάνουν πάντα σε αδιέξοδο και προσφεύγουν στο δημόσιο για να τους «σώσει». Ξανά και ξανά. Το 2013 η πρώτη τέτοια αύξηση κεφαλαίου των τραπεζών έγινε με το δημόσιο να συμμετέχει, αλλά με προνομιούχες (και όχι κοινές) μετοχές ώστε να βάζει τα λεφτά, αλλά να μην ασκεί την διοίκηση των πιστωτικών ιδρυμάτων. Με σκεπτικό να διενεργείται η τραπεζική διοίκηση με τα, πάντα σωστά (sic), ιδωτικοοικονομικά κριτήρια και όχι άλλα που(υποτίθεται ότι) οδήγησαν τις τράπεζες στην χρεοκοπία. Πρόσχημα κραυγαλέα αβάσιμο, δεδομένου ότι, με εξαίρεση την Εθνική Τράπεζα, όλες οι άλλες τράπεζες, συστημικές και μη, είχαν και μετόχους και διοικήσεις από ιδιώτες. Και με αυτό το καθεστώς είχαν οδηγηθεί στην χρεοκοπία!

Για να γίνει εφικτή αυτή η μεθόδευση (ίσως και ακριβώς για αυτό τον λόγο, μεταξύ άλλων), είχε προηγηθεί η ανατροπή της κυβέρνησης Παπανδρέου που αρνήθηκε να την υιοθετήσει. «Η εγχείρηση επέτυχε, αλλά ο ασθενής απεβίωσε»: οι τράπεζες χρεωκόπησαν ξανά! Έτσι, το 2014 οι μέτοχοι κλήθηκαν ξανά να βάλουν χρήματα, με το δημόσιο να μην στηρίζει την μετοχική του θέση και αποτέλεσμα να εξαϋλώνονται και τα λεφτά που είχε ήδη βάλει, αλλά και το ποσοστό συμμετοχής του.

Ούτε αυτή η αύξηση όμως έφτασε: μετά το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015, οι τράπεζες χρεοκόπησαν ξανά και χρειάστηκαν, για μια ακόμα, φορά κεφάλαια με το δημόσιο να βάζει τα χρήματα και τους ιδιώτες να διατηρούν τον έλεγχο και την διοίκηση. Και παρ’ όλα αυτά, η Τράπεζα Πειραιώς δεν κατάφερε να πληρώσει τους οφειλόμενους τόκους στο δημόσιο, το οποίο κατέληξε έτσι να κατέχει το 61% των μετοχών της τράπεζας. Κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα στην πρόταση της διοίκησης αυτής της τράπεζας για νέα ανακεφαλαιοποίηση: με το δημόσιο να βάζει ξανά λεφτά, αλλά να αποκλείεται ακόμα και από την καταστατική μειοψηφία (<33%). Αυτή τη φορά, και με τους εργαζόμενους στην τράπεζα στον βωμό ακόμα ενός «σχεδίου εξυγίανσης». Το τραγικό είναι ότι όλες οι τράπεζες σήμερα, δυστυχώς, έχουν, σχεδόν μόνιμα, αρνητική πιστωτική επέκταση, αφαιρούν δηλαδή ρευστότητα από την αγορά αντί να προσθέτουν. Και όσα δάνεια δίνονται αφορούν σε πολύ λίγες μεγάλες επιχειρήσεις ή σε εταιρίες που χρωστάνε ήδη τεράστια ποσά και οι διοικήσεις των τραπεζών, κόντρα σε κάθε «ιδιωτικοοικονομικό κριτήριο», δεν θέλουν να τις αφήσουν να πτωχεύσουν. Έχει εκλείψει συνεπώς και η, πιο ακραία προσχηματική, επίκληση, της, λόγω δημοσίου συμφέροντος, ανάγκης χρέωσης μας υπέρ της χρηματοδότησης της οικονομικής δραστηριότητας! Όλες αυτές οι μεθοδεύσεις, εκτός από «οικονομικά παράλογες» (διάβαζε επωφελείς για λίγους επιτήδειους), είναι και παράνομες, με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία στην Βουλή να νομοθετεί ως πλυντήριο προαναγγελθέντων ανομημάτων. Είναι η ώρα να μπει τέλος σ’ αυτή την εξαχρείωση. Και να ανοίξει, επί τέλους, μια σοβαρή δημόσια συζήτηση για το πιστωτικό σύστημα, την αναγκαιότητα ισχυρού δημόσιου τομέα, τους κανόνες ανταγωνισμού και διαφάνειας που πρέπει να διέπουν την λειτουργία του ώστε να χρηματοδοτεί, πράγματι, την οικονομική μας ανάπτυξη. Σε κάθε περίπτωση πάντως και σε ότι αφορά την αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας Πειραιώς όπως προτείνεται από τη διοίκησή της, είναι αρμοδιότητα και ευθύνη της κυβέρνησης να την απορρίψει για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Και φυσικά είναι ευθύνη όλων μας να εμποδίσουμε ένα ακόμα πλιάτσικο δημόσιου χρήματος. Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για τη πανδημία στο “Kontra24”

Για τη πανδημία στο “Kontra24”

Την Τετάρτη 24 Μαρτίου 2021 συζητήσαμε για την πανδημία και τις κυβερνητικές αστοχίες στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Για να καταφέρουμε να βγούμε από τη σημερινή δυσκολία θέλει σχέδιο και δουλειά όχι επικοινωνιακή διαχείριση. Οι πανηγυρισμοί θα πρέπει να έρθουν όταν με το καλό αφήσουμε πίσω μας την υγειονομική κρίση. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται σχέδιο και βήματα υλοποίησης και η κυβέρνηση δεν έχει τίποτα από αυτά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα τέστ. Ως Κίνημα Αλλαγής ζητούσαμε να γίνουν πολλά τέστ από το προηγούμενο Μάρτη. Η κυβέρνηση χρειάστηκε πολλούς μήνες να αποφασίσει τη αναγκαιότητα τους, άργησε να βάλει διατίμηση και τώρα που επιτέλους αποφάσισε να προχωρήσει σε μαζικά τεστ σε όλους το κάνει χωρίς σχέδιο. Έτσι όμως δεν θα καταφέρουμε να περιορίσουμε την πανδημία αλλά θα συνεχίσουμε να κυνηγάμε την ουρά μας με τρομακτικό υγειονομικό, ψυχολογικό και οικονομικό κόστος.

Και κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε με το πλασματικό δίλημμα μεταξύ υγείας και οικονομίας. Ο περιορισμός της πανδημίας και η προστασία της υγείας είναι προϋπόθεση για να καταφέρουμε να ανοίξουμε την οικονομία μας με ασφάλεια και να περιορίσουμε όσο γίνεται την οικονομική ζημιά. Οι παλινωδίες της κυβέρνησης σχετικά με την αντιμετώπιση της πανδημίας απομακρύνουν και τα δύο.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Διχαστικοί και ανίκανοι

Διχαστικοί και ανίκανοι

(Άρθρο μου στην εφημερίδα “Kontra news” )

Σχεδόν ένα χρόνο κλεισμένοι σε μια ιδιότυπη νέα πραγματικότητα με την πανδημία ακόμα μια φορά σε έξαρση, το εθνικό σύστημα υγείας στο κόκκινο και την οικονομία σε πρωτοφανή δυσκολία έρχονται γεγονότα όπως αυτά της Νέας Σμύρνης να μας δείξουν ότι δυστυχώς γίνεται και χειρότερα. Ξαφνικά μια πλατεία του Λεκανοπεδίου από αυτές που βγαίνουμε έξω να παίξουμε με τα παιδιά μας, από αυτές που περπατάμε, από αυτές που συναντάμε φίλους και γείτονες έγινε πεδίο βιαιοπραγιών.

Η ψυχολογία της κοινωνίας είναι στο κόκκινο από την αποτυχία της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση της πανδημίας και το αποτυχημένο lockdown. Παρά την αρχική αισιοδοξία, η διάρκεια της κρίσης έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις αρχικές κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι «αύριο μεθαύριο» επιστρέφουμε στην κανονικότητα. Με συνεχή αντικρουόμενα μηνύματα περί ανοίγματος λιανεμπορίου και τουρισμού κόντρα σε οποιοδήποτε επιδημιολογικό δεδομένο. Με την επιβολή της τελευταίας, αυστηρότερης, εκδοχής μέτρων να επαφίεται όχι στην τήρηση των μέτρων από την κοινωνία αλλά από την επιβολή τους μέσω των αστυνομικών δυνάμεων.

Αλλά ποιάς αστυνομίας; Της αστυνομίας των προσλήψεων εκτός ΑΣΕΠ ανθρώπων οι οποίοι με ελλιπή εκπαίδευση και άγνοια των κανόνων του δημοκρατικού παιχνιδιού ρίχνονται στους δρόμους. Με την ουσιαστική απενεργοποίηση της επιτροπής για τον έλεγχο της αστυνομικής βίας. Με τις στατιστικές του συνηγόρου του πολίτη να δείχνουν αύξηση κατά 75% στις καταγγελίες για αστυνομική βία. Για την κατάσταση στην ελληνική αστυνομία υπάρχει προφανής πολιτική ευθύνη και στις δημοκρατίες οι ευθύνες έχουν συνέπειες. Ας αναλάβει ο υπουργός προστασίας του πολίτη τις δικές του.

Μπροστά μας όμως έχουμε πραγματικές δυσκολίες να αντιμετωπίσουμε, πρέπει να περιορίσουμε επιτέλους αποτελεσματικά την πανδημία, να δώσουμε την ευκαιρία στην οικονομία μας να ανοίξει με ασφάλεια, να υποδεχτούμε το καλοκαίρι τον τουρισμό που έχουμε τόσο ανάγκη. Την ίδια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουμε πώς θα διαχειριστούμε τα χρήματα του ταμείου ανάκαμψης; Σε ποιους ανταγωνιστικούς κλάδους της οικονομίας θα επενδύσουμε; Πώς θα μετατρέψουμε την αναστροφή της κλιματικής αλλαγής σε ευκαιρία ανάπτυξης και δημιουργίας νέων καλά πληρωμένων θέσεων εργασίας; Πώς οι αλλαγές που έρχονται από την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση θα οδηγήσουν σε οφέλη που θα διαχυθούν στο σύνολο της κοινωνίας και δεν θα μείνουν στα χέρια λίγων όπως γίνεται σήμερα;

Αντί λοιπόν να απαντάμε σε αυτά τα ερωτήματα βλέπουμε μια έξαρση της βίας, και μια προσπάθεια δημιουργίας νέου διχασμού στην ελληνική κοινωνία με ρεβανσιστικά καλέσματα και διχαστικά διαγγέλματα. Η όξυνση αυτή εξυπηρετεί όσους δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα πραγματικά προβλήματα που έχουμε μπροστά μας. Δεν θα συρθούμε όμως, θα στήσουμε ένα δημοκρατικό μέτωπο απέναντι στη βία, σε όσους την υποθάλπουν και σε όσους προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν πολιτικά.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Οι κυβερνητικές αποτυχίες επιδεινώνουν την κατάσταση

Οι κυβερνητικές αποτυχίες επιδεινώνουν την κατάσταση

Συνέντευξη μου στο “The Socialist”

Το δόγμα “βία και καταστολή” βρίσκεται σε εφαρμογή από την ΕΛ.ΑΣ με την πολιτική “επίβλεψη” από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο αυτό;
Ασφαλώς, οι προσλήψεις αστυνομικών εκτός ΑΣΕΠ, η ελλιπής τους εκπαίδευση και η αποφυγή εφαρμογής προτάσεων της «επιτροπής Αλιβιζάτου» έχουν αρνητικές συνέπειες στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά και στην δημοκρατική παιδεία των αστυνομικών. Την ίδια στιγμή ο δημόσιος χώρος φορτίζεται επικίνδυνα εδώ και καιρό από διχαστικές δηλώσεις και από ανοχή σε φαινόμενα αστυνομικής βίας.

Αλλά η Νέα Σμύρνη, δεν ήταν μια ακόμα περίπτωση αχρείαστης αστυνομικής βίας. Ήταν μια ακόμα προσπάθεια της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει με την αστυνομία τα δικά της λάθη. Ήταν η αστοχία της εντολής στην Αστυνομία να αποδείξει ότι τα μέτρα κατά της πανδημίας που επιβάλλονται και διαρκούν και αλλάζουν και επανέρχονται και διαρκούν (δηλαδή μας πηγαίνουν από κύμα σε κύμα) είναι σωστά, αρκεί να τα επιβάλλει με αυξημένη αυστηρότητα. Η εντολή δόθηκε από τον υπουργό προστασίας του πολίτη, ο οποίος και καλείται να αναλάβει την ευθύνη της λήψης της και να παραιτηθεί, πριν τα πράγματα ξεφύγουν εντελώς.

Οι δημοκράτες πολίτες όμως έχουμε ακόμα ένα χρέος. Να απομονώσουμε, από όπου και αν αυτά προέρχονται, τα περιστατικά βίας, όσους τα υποκινούν και όσους προσπαθούν να τα εκμεταλλευτούν πολιτικά. Να χτίσουμε ένα ισχυρό τείχος δημοκρατίας απέναντι σε όσους προσπαθούν να μας διχάσουν.

Ποιό το σχόλιό σας σχετικά με όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας με την χρήση αναίτιας βίας από την Αστυνομία σε πολίτες -και όχι μόνο;
Αν ο υπουργός αποφύγει την ανάληψη της ευθύνης που του αναλογεί οφείλει να τον αποπέμψει ο πρωθυπουργός. Αυτός άλλωστε τον τοποθέτησε και έχει το καθήκον να συμψηφίζει τις αρμοδιότητες και ευθύνες των υπουργών που επέλεξε. Ο πρωθυπουργός όμως έχει και έναν πρόσθετο λόγο αλλαγής πολιτικής και υπουργού προστασίας του πολίτη: δεν έχουμε την πολυτέλεια σήμερα να αφήσουμε μια ακόμα αντιπαράθεση, αυτήν ανάμεσα στους αστυνομικούς και τους πολίτες να ενταθεί.

Έναν χρόνο μετά το πρώτο lockdown στην Ελλάδα, βρισκόμαστε σε ίδια κατάσταση καραντίνας με χιλιάδες κρούσματα ημερησίως, το Ε.Σ.Υ “στα όριά του” και το πρόγραμμα εμβολιασμού να εξελίσσεται σε “project για λίγους και εκλεκτούς” του “γαλάζιου” επιτελικού κράτους. Πως θα βγούμε από το τέλμα; Πως κρίνετε κυβέρνηση-αντιπολίτευση στον τρόπο που αντιμετωπίζουν την πανδημία;
Είναι αλήθεια ότι η απειλή του COVID 19 είναι πρωτοφανής, αλλά και πολύπλευρη. Ο χαρακτήρας της είναι υγειονομικός κατ’ αρχήν, δεν είναι όμως αμελητέες και οι οικονομικές, κοινωνικές και δημοκρατικές του παρενέργειες. Ακριβώς γι’ αυτό, η πρώιμη, αβάσιμα αισιόδοξη, κυβερνητική προσέγγιση τόσο για τις επιπτώσεις, όσο και για την διάρκεια της αναμέτρησής μας με την απειλή αποτέλεσε ένα καίριο λάθος με συνέπειες τις οποίες πληρώνουμε ακόμα. Όπως πληρώνουμε την τακτική της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει την πανδημία με έκτακτα και εν τέλει αναποτελεσματικά μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ αντί για μόνιμη ενίσχυση με προσλήψεις ιατροφαρμακευτικού προσωπικού και μόνιμη αύξηση της χρηματοδότησης του. Για αυτά βέβαια θα ήταν προϋπόθεση ένα μεγάλο mea culpa όσως υποστήριζαν την αποδυνάμωση της δημόσιας υγείας για χάρη των ιδιωτών.

Στα παραπάνω δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί και η ανευθυνότητα της ανοχής καθημερινών βομβαρδισμών της κοινής γνώμης από ειδικούς και «ειδικούς», οι παλαιοκομματικές πρακτικές κυβερνητικών παραγόντων αλλά και η υποτίμηση της απειλής από μεριά της αντιπολίτευσης. Το αποτέλεσμα είναι να έχουν σπάσει τα νεύρα των περισσότερων συμπολιτών μας και να είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτή που θα μπορούσαμε και θα έπρεπε να είμαστε.

Το Κίνημα Αλλαγής, δημοσκοπικά , συνεχίζει να μην παίρνει τα προσδοκώμενα ποσοστά, αντίθετα παρατηρείται μια “στασιμότητα” μεταξύ 5,7-7-7%. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τι πρέπει να αλλάξει;
Η πανδημία σε μεγάλο βαθμό έχει αναστείλει όλες τις κοινωνικές συναναστροφές εδώ και ένα χρόνο. Αυτό κάνει εξαιρετικά δύσκολη την πολιτική μας δουλειά με την κοινωνία. Η πολιτική δράση σε κάθε γειτονιά, χωριό και σπίτι, αυτή η δράση μας λείπει. Εμείς βέβαια μέσα σε αυτές τις πρωτοφανείς συνθήκες κάνουμε το πατριωτικό μας καθήκον δημιουργικής αντιπολίτευσης με κατάθεση υλοποιήσιμων προτάσεων πολιτικής.

Δυστυχώς αυτή τη δημιουργική διάθεση και τη πραγματική αγωνία δεν βρίσκει ανοιχτά αυτιά στη πλευρά της κυβέρνησης. Αντίθετα με περίσση αλαζονεία έχει εκλάβει την στήριξη που της παρείχε η κοινωνία στην πρώτη φάση της πανδημίας ως λευκή επιταγή. Έτσι έχουμε φαινόμενα που θυμίζουν παλιές εποχές Δεξιάς, εμβολιασμοί εκτός σειράς, δόγμα «νόμος και τάξη», επικοινωνία κενή περιεχομένου, μέτρα για όλους εκτός από τους ίδιους, όπως είδαμε στη Πάρνηθα και την Ικαρία.

Κάπως έτσι το αφήγημα μιας άτρωτης κυβέρνησης πέφτει με πάταγο μπροστά στις πολλαπλές αποτυχίες. Η κοινωνία έχει αρχίσει να ψάχνει εναλλακτική που δεν την βρίσκει στην αξιωματική αντιπολίτευση η οποία φαίνεται δέσμια του παρελθόντος της. Είναι η δική μας δουλειά να δείξουμε το δρόμο μπροστά στην κοινωνία που αγωνιά και να την εκπροσωπήσουμε πολιτικά και εκλογικά.

Πως σχολιάζετε την φράση του Γ.Παπανδρέου , “προοδευτική διακυβέρνηση”; Υπάρχει περιθώριο “συνεννόησης” με τα υπόλοιπα κόμματα της κεντροαριστεράς;
«Προοδευτική Διακυβέρνηση» σημαίνει μια διαφορετική πορεία από αυτήν που ακολουθούμε τα τελευταία χρόνια με τα γνωστά αρνητικά αποτελέσματα. Μια εναλλακτική της «συντήρησης του τέλματος». Η ιδέα της κερδίζει έδαφος στον ελληνικό λαό κάθε μέρα, παρά την λυσσαλέα αντίσταση του κατεστημένου. Με πιο διαδεδομένη διαστρέβλωση ότι «προοδευτική διακυβέρνηση» σημαίνει συγκόλληση ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ, κάτι που καμία πλευρά δεν επιδιώκει. Όπως έχουν τα πράγματα, «Προοδευτική Διακυβέρνηση» απαιτεί πολιτικό πρόγραμμα με προτεραιότητες την αντιστροφή των ανισοτήτων, τη δημιουργία νέων ευκαιριών, την ενίσχυσης των μη προνομιούχων, την στήριξη της εργασίας, την θωράκιση της Δημοκρατίας και των θεσμών της, την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Τέλος απαιτεί την ενεργοποίηση κάθε πολίτη ώστε να γίνει κτήμα της κοινωνίας το πρόγραμμα αυτό για να βελτιωθούν οι συνθήκες της ζωής μας στην Ελλάδα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για metoo και εμβολιασμούς στο Κόντρα 24

Για metoo και εμβολιασμούς στο Κόντρα 24

Την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2021 συζητήσαμε για το κίνημα metoo, τη πορεία των εμβολιασμών και τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Ανέφερα ότι η κυβέρνηση πρέπει να επιταχύνει των ρυθμών των εμβολιασμών για να καταφέρουμε τη συλλογική ανοσία μέχρι το καλοκαίρι. Η ψυχολογία μας είναι στο κόκκινο, η κοινωνία στο όριο και η οικονομία εκτός από κάθε πρόβλεψη, δεν θέλω να φαντάζομαι ακόμα ένα καλοκαίρι σαν το περσινό.

Αντί λοιπόν να κάνουμε όλοι μαζί εθνικό μας στόχο της συλλογική ανοσία η κυβέρνηση και τα δικά της στελέχη σε κάθε ευκαιρία σπάνε τη σειρά του εμβολιασμού. Αυτό πρέπει αν σταματήσει τώρα. Θα μπουν καθαροί απαραβίαστοι κανόνες χωρίς τα σημερινά παραθυράκια.

Σχετικά με το εξαιρετικά σημαντικό κοινωνικό ζήτημα της κακοποίησης που ανέδειξε με μεγάλη δύναμη ψυχής η Σοφία Μπεκατώρου καλό θα ήταν η κυβέρνηση να δείξει πραγματικά αντανακλαστικά αντιμετώπισης του προβλήματος και να μην παίρνει προσχηματικά μέτρα όταν το πρόβλημα χτυπάει την πόρτα της δημοσκοπικής της απήχησης. Τα θύματα και η κοινωνία θέλει να φύγει επιτέλους το πέπλο της σιωπής και αυτό θα γίνει μόνο όσο δεν σέρνουν η κυβέρνηση και η αξιωματικής αντιπολίτευση τη συζήτηση στον βούρκο της επίπλαστης αντιπαράθεσης τους.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Όχι άλλη συντήρηση της συντήρησης

Όχι άλλη συντήρηση της συντήρησης

Συνέντευξη μου στην εφημερίδα “ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ”

Το κόμμα σας προτείνει επίταξη ιδιωτικών κλινικών, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα έκτακτα περιστατικά λόγω κορωνοίού…, Τι δεν πήγε καλά από τον προγραμματισμό της κυβέρνησης;

Ο βασικότερος λόγος που η κυβέρνηση δεν τα πήγε καλά είναι η απουσία οποιουδήποτε προγραμματισμού. Το δημόσιο αίσθημα δεν είναι μπαλάκι του πιγκ πογκ να παρακολουθεί τις ανακολουθίες από την καραντίνα στην απελευθέρωση και πάλι στην καραντίνα. Ας ελπίσουμε ότι ο εμβολιασμός θα σταθεροποιήσει την κίνηση προς την κανονικότητα, πριν οι περιδινήσεις δημιουργήσουν αξεπέραστες ζημιές στην οικονομική και κοινωνική μας πραγματικότητα. Αλλά η πανδημία ήρθε να δείξει ότι η υγεία του καθενός μας περνάει από την υγεία όλων μας και γι’ αυτό ακριβώς ο βασικός πυλώνας υγείας πρέπει να είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την ιδεολογία, αλλά και το πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης. Αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της αντίθεσης είναι και η απουσία προγράμματος που αναφέρεται και στην ερώτηση σας. Η κυβέρνηση, δέσμια της ιδεοληψίας της αυτής αποφάσισε να αντιμετωπίσει την πανδημία ως έκτακτη κατάσταση, ενώ θα έπρεπε να την δει σαν ευκαιρία εκσυγχρονισμού και ολοκλήρωσης του Ε.Σ.Υ. και, γιατί όχι, ενός πολιτικού mea culpa.

Η πολιτική εμβολιασμών, κρίνετε ότι σύντομα θα οδηγήσει στην ανοσία της αγέλης, όπως η κυβέρνηση διατείνεται;

Πραγματικά το εύχομαι, αλλά για να γίνει θα πρέπει να αλλάξει κάτι δραματικά στην έως τώρα κατάσταση. Για να φτάσουμε στην «ανοσία της αγέλης» θα πρέπει να πλησιάζουμε τα 2 εκατομμύρια εμβολιασμούς το μήνα, όπως ήταν και η εξαγγελία του υπουργού υγείας, λίγο πριν τις γιορτές. Δυστυχώς, είμαστε πολύ μακριά από τον στόχο αυτό. Για τον απαράδεκτα βραδύ ρυθμό των εμβολιασμών ευθύνεται βέβαια η αργή παράδοση των εμβολίων, μετά από μια αποτυχημένη διαπραγμάτευση από την πλευρά της Ε.Ε. Ευθύνονται όμως και οι αρχικές οργανωτικές δυσκολίες στους εμβολιασμούς στη χώρα μας. Από την ευρωπαϊκή πλευρά τα νέα εξακολουθούν να μην είναι αισιόδοξα. Πριν μερικές μέρες διάβαζα στο έγκυρο Politico ότι με τον σημερινό ρυθμό εμβολιασμών, η Ε.Ε. θα πετύχει την «ανοσία της αγέλης» το 2024! Δεν πιστεύω ότι θα επιβεβαιωθούν αυτά τα εξαιρετικά απαισιόδοξα έως και κινδυνολογικά σενάρια, θέλω να ελπίζω ότι οι ρυθμοί θα επιταχυνθούν, αλλά ο στόχος του καλοκαιριού του 2021 είναι πια πολύ δύσκολος. Ελπίζουμε βέβαια όλοι το καλύτερο, για να βγούμε μια ώρα αρχύτερα από αυτή την δυστοπία, με το μικρότερο δυνατόν κόστος σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και στην οικονομική και κοινωνική μας ζωή.

Το ξεπέρασμα της πανδημίας, συνδυάζεται άρρηκτα και με την οικονομία. Τι θα προτείνατε για στήριξη των πληττόμενων επιχειρήσεων και κοινωνικών ομάδων;

Η οικονομική ζημιά που έχουν προκαλέσει τα περιοριστικά μέτρα λόγω πανδημίας είναι πρωτοφανής. Θα την μετρήσουμε με ακρίβεια μόλις απελευθερωθούμε από τις έκτακτες συνθήκες στις οποίες ζούμε τόσους μήνες τώρα. Το πρώτο βασικό μέλημα της κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι ο περιορισμός των οικονομικών προβλημάτων πριν αυτά γιγαντωθούν και προκαλέσουν μη αναστρέψιμες ζημίες. Πρακτικά δυο στόχοι για την κυβέρνηση: να μην επιτρέψει τα λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να προλάβει την ανέχεια για μεγάλο μέρος του πληθυσμού παίρνοντας μέτρα στήριξης. Μέτρα εμπροσθοβαρή, με την μορφή όχι δανείων, αλλά επιχορηγήσεων. Αν αυτό δεν γίνει, τότε η οικονομική ζωή μετά τη πανδημία θα συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, με εκτόξευση της ανεργίας, ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των ανισοτήτων και, εν τέλει, με επιστροφή σε ύφεση και φτώχεια. Είναι ίσως η ώρα, για τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται η κυβέρνηση να προχωρήσει στην εγγύηση ενός ελάχιστου βασικού εισοδήματος, επιδοτώντας την διαφορά, τουλάχιστον για όσο καιρό κρατάει η κρίση. Όσες χώρες έχουν δοκιμάσει το μέτρο αυτό είχαν εξαιρετικά αποτελέσματα.

Πιστεύετε, στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών…;;; Και γιατί, μπορεί να γίνουν;

Η πρώτη μου σκέψη όταν μου κάνατε την ερώτηση είναι ότι το θέμα είναι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου. Δυστυχώς όμως εισάγεται στον δημόσιο διάλογο από την πλευρά αυτών που έχουν την ευθύνη αυτής της απόφασης. Ελπίζω οι κυβερνώντες να έχουν μάθει από παλιότερα λάθη τους και να μην τα επαναλάβουν.

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΈΡΝΗΣΗ…, Πως την εννοείτε…,;;; με ποιον και πότε;

Ένα εναλλακτικό πρόγραμμα ενίσχυσης των μη προνομιούχων, αντιστροφής των ανισοτήτων, νέων ευκαιριών, στήριξης της εργασίας, αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, θωράκισης της Δημοκρατίας και των θεσμών της. Με την υποστήριξη και συμμετοχή της πλειοψηφίας των πολιτών, σε μια μόνιμη και αμφίδρομη σχέση τους με τους πολιτικούς εκπροσώπους τους. Εμείς, ως Kίνημα Αλλαγής βάζουμε το πρόγραμμά μας στην κρίση του εκλογικού σώματος, πριν απ’ όλα. Θα ήθελα να υπήρχαν συγκλίσεις στο πρόγραμμα αυτό και συναινετική εφαρμογή μεγάλου μέρους του. Εκτιμώ ότι χρειαζόμαστε μια τέτοια εξέλιξη το ταχύτερο, αλλά και αυτό δεν εξαρτάται μόνον από εμάς. Μπορούμε απλώς να επισημαίνουμε σε κάθε ευκαιρία ότι οι ανισότητες έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, ο πλανήτης είναι στο κόκκινο και η Δημοκρατία μας αμφισβητείται πια ανοιχτά. Όλα αυτά δεν μπορούν να συνεχίζονται ή, αν προτιμάτε, δεν υπάρχει άλλος χρόνος για συντήρηση της συντήρησης!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ