Archive

Category: Τελευταία Νέα

48 posts

“Κοινό μέλλον, κοινές προκλήσεις, κοινές λύσεις”

“Κοινό μέλλον, κοινές προκλήσεις, κοινές λύσεις”

(Ομιλία μου στο 3ο forum στο Πεκίνο με θέμα: “Building a Human Community with a Shared Future: Perspective from China and CEECs”)
Ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο στο αγγλικά

Θα ήθελα να ξεκινήσω την τοποθέτηση μου αισιόδοξα και ευτυχώς υπάρχουν τα στοιχεία για να επιβεβαιώσουν αυτή μου την αισιοδοξία. Ο κόσμος γίνεται καλύτερος τα τελευταία χρόνια και σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στην ανάπτυξη της Κίνας. Το προσδόκιμο ζωής ανεβαίνει συνέχεια και η παιδική θνησιμότητα πέφτει. Η παγκόσμια οικονομία βελτιώνεται με τη σειρά της, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αυξάνεται και οι περιφερειακές ανισότητες μειώνονται. Αυτές οι εξελίξεις είναι το αποτέλεσμα, σε μεγάλο βαθμό, ενός κόσμου ο οποίος είναι περισσότερο συνδεδεμένος από ποτέ. Η παγκοσμιοποίηση έδωσε την δυνατότητα σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες να μειώσουν δραστικά την απόσταση με τις ανεπτυγμένες χώρες.

Αλλά αφού τα πράγματα βελτιώνονται γιατί βλέπουμε τόσο συχνά κοινωνικές αντιδράσεις; Γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι εκφράζουν με όποιον τρόπο μπορούν, την αντίθεση τους με το status quo; Γιατί οι λαϊκιστές και οι ακροδεξιοί κερδίζουν έδαφος;

Η πραγματικότητα είναι ότι παρά τα μεγάλα βήματα μπροστά που έχουν γίνει ακόμα πολλές δυσκολίες δεν έχουν αντιμετωπιστεί, ενώ παράλληλα έχουν αναδειχθεί νέες άλλες λόγω της παγκοσμιοποίησης και άλλες ανεξάρτητα.

Σήμερα θα ήθελα να αναφερθώ σε τρεις από αυτές, την κλιματική αλλαγή, τις ανισότητες και το μέλλον της εργασίας σε συνάρτηση με την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση.

Οι περισσότεροι επιστήμονες αναφέρονται στην κλιματική αλλαγή σαν υπαρξιακή κρίση για την ανθρωπότητα. Τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό τους είναι αποστομωτικά. Η θερμοκρασία του πλανήτη μας έχει ανέβει 0.9 βαθμούς κελσίου από το τέλος του 19ου αιώνα. Είναι το αποτέλεσμα της ιστορικά υψηλής συγκέντρωσης διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα για το οποίο ευθύνονται οι ανθρώπινες δραστηριότητες. Αυτό έχει οδηγήσει ανάμεσα σε άλλα σε αύξηση της στάθμης της θάλασσας και την εμφάνιση σε μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση ακραίων καιρικά φαινομένων.

Επέλεξα να αναφερθώ σε αυτά τα δύο αποτελέσματα ανάμεσα σε πολλά άλλα γιατί επηρεάζουν περισσότερο την πατρίδα μου την Ελλάδα. Για παράδειγμα, το καλοκαίρι του 2018 είχαμε κοντά στην Αθήνα μια φωτιά η οποία οδήγησε στον θάνατο περισσότερο από 100 ανθρώπους. Παρά την έγκαιρες προειδοποιήσεις και την εγγύτητα στην πρωτεύουσα ο κρατικός μηχανισμός δεν ήταν έτοιμος να αντιμετωπίσει την ένταση του φαινομένου που οδήγησε στα τραγικά αποτέλεσμα που ανέφερα πριν. Επίσης, ένα μεγάλο μέρος των μεταναστευτικών ροών που παρατηρούνται στην Ελλάδα αυτή τη περίοδο οφείλονται στις αλλαγές που έχει φέρει η κλιματική αλλαγή στις χώρες προέλευσής τους.

Είναι σαφές ότι η κλιματική αλλαγή επηρεάζει όλο τον πλανήτη, αλλά δεν τον επηρεάζει ισότιμα. Οι περιοχές που επηρεάζονται περισσότερο είναι αυτές που έχουν συμβάλει το λιγότερο στη δημιουργία του φαινομένου. Για αυτό το λόγο την συζήτηση για την κλιματική αλλαγή θα πρέπει να την κάνουμε και υπό το πρίσμα της κλιματικής δικαιοσύνης αν θέλουμε να έχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Σε συνέχεια αυτού του τελευταίου επιχειρήματος θα ήθελα να συνεχίσω στην επόμενη μεγάλη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε, τις ανισότητες. Όπως αναφέρθηκα και στην αρχή οι περιφερειακές ανισότητες έχουν μειωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, όμως μια άλλη την ίδια στιγμή έχουν αυξηθεί σε τρομακτικό επίπεδο οι ανισότητες μεταξύ των πλουσίων και όλων των υπολοίπων.

Τον προηγούμενο χρόνο 28 άνθρωποι στον κόσμο είχαν στην κατοχή τους όσο πλούτο είχε ο μισός, πιο φτωχός, παγκόσμιος πληθυσμός. Οι ακραίες ανισότητες όμως δεν είναι μόνο εισοδηματικές.Είναι ανισότητες επιπέδου ζωής και άρα ευκαιριών. Είναι συγκλονιστική η περίπτωση της πόλης Σάο Πάολο στη Βραζιλία όπου το προσδόκιμο ζωής στις φτωχές περιοχές της πόλης είναι τα 54 χρόνια ενώ στις πλούσιες στα 74 χρόνια.

Δυστυχώς, η τάση είναι ακόμα πιο ανησυχητική, η ανισότητα αυξάνεται και οι παραδοσιακές μέθοδοι για να αντιμετωπιστεί – όπως η φορολογία- είτε δεν χρησιμοποιούνται, είτε είναι αναποτελεσματικές καθώς οι πολύ πλούσιοι έχουν βρει τρόπους να αποφεύγουν να πληρώνουν τις κοινωνικές τους υποχρεώσεις. Αυτό έχει οδηγήσει και σε ατελή εκπροσώπηση από το πολιτικό σύστημα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών καθώς η τεράστια οικονομικής ισχύς των πολύ λίγων χρησιμοποιείται για να επηρεαστούν οι πολιτικές αποφάσεις προς όφελος τους, γεγονός που διογκώνει ακόμα περισσότερο το πρόβλημα.

Προχωρώντας από το ζήτημα των ανισοτήτων θα ήθελα να αναφερθώ για το μέλλον που είναι ήδη εδώ, την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Τεχνητή νοημοσύνη, αυτοματισμός και άλλες τεχνολογικές εξελίξεις που τις περιγράφουμε σαν τέταρτη βιομηχανική επανάσταση δεν είναι θέμα κάποιας ταινίας επιστημονικής φαντασίας αλλά εξελίξεις που ήδη μας βοηθούν να είμαστε πιο παραγωγικοί. Καλό είναι να διευκρινίσω εδώ ότι η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είναι δεδομένη και θετική εξέλιξη για την ανθρωπότητα. Μας δίνει τη δυνατότητα να παράγουμε περισσότερο, πιο αποτελεσματικά, με λιγότερο κόπο και κόστος.

Οπότε γιατί τόσος κόσμος είναι προβληματισμένος για αυτή την εξέλιξη;

Για να συνδυάσω αυτή τη συζήτηση με την προηγούμενη, η απάντηση είναι οι ανισότητες. Ως τώρα η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των νέων τεχνολογιών που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ανήκει στα χέρια λίγων και τα οφέλη από την αυξημένη παραγωγικότητα παραμένουν στα χέρια τους και εις βάρος των εργαζομένων.

Θα σας φέρω εδώ ένα παράδειγμα από την Ελλάδα. Λίγο πριν μπω στο αεροπλάνο διάβασα στις ειδήσεις ότι μια ελληνική τράπεζα απέλυσε 24 υπαλλήλους. Η ίδια τράπεζα έχει στηριχθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια για να μην καταρρεύσει από το δημόσιο και σήμερα έχει θετικά οικονομικά αποτελέσματα. Το πρόβλημα, ανάμεσα σε άλλα προφανώς, είναι ότι όσο οι συναλλασσόμενοι με την τράπεζα αρχίζουν να χρησιμοποιούν το web banking μειώνεται ο αριθμός των υπαλλήλων που έχει ανάγκη η τράπεζα για να λειτουργεί. Αυτό οδηγεί σε αυξημένα κέρδη για τους ιδιοκτήτες των τραπεζών και αύξηση της ανεργίας για τους πολλούς. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλους τομείς της οικονομίας όπως οι αεροπορικές εταιρίες, τα αεροδρόμια ακόμα και τα καταστήματα λιανικής.

Να αναφέρω ξανά εδώ ότι οι εξελίξεις που είτε είναι εδώ, είτε έρχονται και συνδέονται με την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση είναι θετικές εξελίξεις. Φέρνουν όμως μεγάλες αλλαγές στην εργασία και τις εργασιακές σχέσεις και είναι επιτακτικό να συζητάμε για το μέλλον της εργασίας υπό αυτό το πρίσμα της δίκαιης κατανομής του επιπλέον προϊόντος που θα παράγεται.

Τι κοινό, λοιπόν, έχουν η κλιματική αλλαγή, οι ανισότητες και το μέλλον της εργασίας;

Είναι και κοινές προκλήσεις σε έναν κόσμο ο οποίος έρχεται συνέχεια πιο κοντά. Για να βρούμε τις λύσεις που θα αποτρέψουν τον υπαρξιακό κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής, θα σταματήσουν την κοινωνική αναταραχή από τις ανισότητες και θα χτίσουμε ένα μέλλον που θα ανήκει σε όλους και όχι στους πολύ λίγους θα πρέπει να δουλέψουμε μαζί. Έχουμε ένα λαμπρό μέλλον μπροστά μας αν το σχεδιάσουμε μαζί και όχι ανταγωνιστικά. Δεν θα αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή αν φεύγουμε από τις παγκόσμιες συμφωνίες και δεν επενδύουμε σε καθαρή ενέργεια. Δεν θα έχουμε ίσες ευκαιρίες όσο υπάρχουν φορολογικοί παράδεισοι που επιτρέπουν στους πολύ πλούσιους να μην πληρώνουν το μερίδιο τους, όσο δεν επενδύουμε στην παιδεία, στην υγεία. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θα αισθάνονται μέρος του μέλλοντος που έρχεται αν τα οφέλη από το μέλλον αυτό δεν τους αφορούν ή ακόμα χειρότερα λειτουργούν ενάντια στα συμφέροντα τους.

Είμαι λοιπόν πολύ αισιόδοξος ότι το μέλλον μπροστά μας είναι λαμπρό αρκεί να το σχεδιάσουμε μαζί για όλους

————————————————————————————————————————————————————————————————

Shared future, shared challenges, shared solutions

I would like to start with a positive note. The world is becoming a better place. Life expectancy keeps rising and child mortality is dropping. The global economy is doing much better, GDP per capita is increasing and inequality between regions is falling. These developments are to a great extend the result of China’s rapid development. Globalization has given the opportunity to many least developed countries to close the development gap with richer countries at a very fast pace.

But since facts are so good for the world today why do we witness more often than before social unrest? Why are in so many cases people expressing, any way, they can their opposition to the status quo? Why populists and the far-right are gaining ground?

The reality is that regardless of the many victories we, as humanity, have gained in the past years many challenges have occurred some from globalization, some despise it but all of them can and should be tackled in a shared manner.

I am going to focus on the three more pressuring, in my opinion challenges we are facing, climate change, inequality and the future of work in the context of the 4th industrial revolution.

Most scientists are describing the climate emergency as an existential threat to humanity. The data that back their claim is more than overwhelming. Global temperature has risen 0.9 degree Celsius since the late 19th century and the reason behind it is the record high carbon dioxide concentration into the atmosphere. This has led to the rise of the sea level and extreme weather amongst other.

I chose to mention these two results as they mostly affect my country, Greece. For example last year we had a wildfire close to our capital, Athens which led to the death of more than 100 people. Despite the warnings and being close to Athens the severity of the phenomenon found the state not being organized adequately enough. Also a lot of the migration which is evident in Greece at the moment can be contributed to climate migration since a lot of people living in more vulnerable to climate change areas need to move to make living.
That leads me to the point that climate change doesn’t affect the world equally other areas are more in danger than other that brings me to the point of climate change. The most affected areas of the world are the ones that contribute the less to the phenomenon.

I will take is from this last point and talk about the next issue I would like to raise, global inequality. As I mentioned in my introduction inequality between regions of the world has dropped radically but another increasingly worrying has emerged, inequality between the haves and have-nots.

The figures are overwhelming. Last year in 2018 28 people owned as much wealth as the bottom half of world’s population. Severe inequality is not only economic but also inequality of standards of living, therefore of opportunities. It’s shocking the case of Sao Paolo in Brazil in which the life expectancy in the poor areas of the town is 54 years whereas on the rich part is at 74 years.

The trend is becoming even worse. Inequality is on the rise and traditional measures to tackle it such as taxation are not being used or are ineffective when used as the rich have found ways to avoid paying their social contribution. This has led to a poor representation in the political systems of the people that need it the most because many of the super-rich try to influence policies for their advantage which is only making the matter worse.

Moving forward from the issue of inequality I would like to speak about the future that is already here, the fourth industrial revolution. Artificial intelligence, augmented reality, automation and other developments that we describe often as the fourth industrial revolution are not the theme of a sci-fi movie but developments that are already helping us being more productive. Let me be clear here, the fourth industrial revolution is inevitable and overall a really good development for humanity, we will be able to produce more with less effort and more efficiently.

So why so many people are so worried for this development? The answer is inequality to relate this topic with the previous one. So far the vast majority of the commercial applications of the new technologies are privately owned and the excess productivity stays in the hands of very few people in the expense of working class.

I will give you an example from Greece. Some days ago I read a news report of employees fired from a Greek bank. The same bank has been supported numerous times in the last years from the state and is now showing very good economic results. The problem, among others, is that with the training of the public in the use of web banking the need of bank employees is becoming less and less in time, This leads to more profits for bank owners and increased unemployment. The same occurs to airports, airlines even shopping stores.
I will mention again that the reply to these development is not and should not be turning our back to them but to try to counter the negative effects the new realities bring.
So what climate change, inequality and the uncertainties that come from the fourth industrial revolution all have in common?

They are shared challenges, in a world that is becoming increasingly closer together, In order to find solutions that will stop the existential threat of climate change, stop social unrest that come from inequality and build a future that will be owned from every single human we need to work together, we have a bright shared future if we design it in a common manner.
We won’t be able to tackle climate change if we run out of signed deals, if we don’t meet our goals if we don’t invest in a cleaner future. We won’t be able to have equal opportunities for all if people are using tax havens in order to avoid paying their share, if we don’t invest in the younger generations, in healthcare. We will lose our connectivity if we withdraw on our borders and close our free trade routes. People won’t feel a part of the bright future that is on our doorstep if there are not a part of the gains that come with it.

I am really positive that our shared future is a bright future, the only prerequisite is to build it together and for everyone.

Για να κερδίσουμε σε αυτό το γύρο!

Για να κερδίσουμε σε αυτό το γύρο!

Άρθρο μου στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, την Tρίτη 3/12/19

Κλείσαμε μια δεκαετία από την αρχή της κατάρρευσης, αλλά «φως στην άκρη του τούνελ» δεν φάνηκε ακόμα. Οι άνθρωποι της δημιουργίας, της εργασίας, της παραγωγής, οι δυνάμεις που μπορούν «να βρούνε την άκρη» για όλους μας, αυτοί που «πλήρωσαν το μάρμαρο» εξακολουθούν να το πληρώνουν. Συμπατριώτες που μετανάστευσαν, από πάνω ακούνε και επικλήσεις επιστροφής, αν όχι και επικρίσεις για την αναγκαστική επιλογή τους. Άλλοι που το παλεύουν εδώ, δεν έχουν να καταβάλουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές. Δυσκολεύονται ή και αδυνατούν να πληρώσουν την εφορία. Μένουν άνεργοι για καιρό ή βρίσκουν ευκαιριακές δουλειές, συχνά με εξευτελιστικές συνθήκες και αμοιβές. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις καλούνται να ανταγωνιστούν χωρίς δυνατότητες τραπεζικού δανεισμού, με υψηλό κόστος (σε χρήμα και χρόνο) συναλλαγών με το κράτος και χαμηλή ποιότητα των υπηρεσιών που δικαιούνται.

Και ενώ οι δυσκολίες μας είναι εδώ για χρόνια, εξακολουθούμε να παρενοχλούμαστε όλο και πιο φορτικά, από αυτούς που τις προκάλεσαν και, προφανώς, αδυνατούν να τις αντιμετωπίσουν. Είναι αυτοί που οδήγησαν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, έσκισαν τα μνημόνια με τα Ζάππεια ή με «ένα νόμο με ένα άρθρο», έκλεισαν τις τράπεζες δυο τρεις φορές, υποθήκευσαν την δημόσια περιουσία και αποδέχτηκαν το καθεστώς προστασίας/επιτροπείας που μας φόρτωσαν με τις αστοχίες τους. Και, μετά από όλα αυτά, επιμένουν ακόμα να μας σώσουν: θορυβούν στα κανάλια καταγγέλλοντας ο ένας τον άλλο, μετακομίζουν από κόμμα σε κόμμα για μια έδρα ή ένα χαρτοφυλάκιο, βολεύουν με το αζημίωτο τους δικούς τους σε διοικήσεις και συμβούλια και, ανερυθρίαστα, σκοπεύουν να ζητήσουν ξανά την ψήφο μας στις επόμενες εκλογές. Για να συνεχίσουν την παραμονή τους στα πράγματα ώστε να εξυπηρετηθούν τα δικά τους μικρά και όχι το μεγάλο δικό μας, το δημόσιο συμφέρον.

Και είμαστε αυτές ακριβώς οι δυνάμεις, εμείς οι ίδιοι, οι πολλοί και πραγματικοί χαμένοι της περιόδου που περνάμε… η μόνη πραγματική ελπίδα να γυρίσουμε σελίδα. Είμαστε εμείς που δεν ανεχόμαστε μεταξύ μας διαιρέσεις για να έχουν ρόλο οι διαιρέτες μας. Που αρνούμαστε να βλέπουμε να χαμηλώνει ο πήχης όλο και περισσότερο μπας και περάσει κάποιος από αυτούς από πάνω του. Που έχουμε μείνει εδώ και πολλά χρόνια χωρίς επιλογές εκπροσώπησης και υποχρεωνόμαστε σε καταναγκασμούς ή αποχή. Και που είναι η ώρα να τις αποκτήσουμε ξανά.

Και είμαστε, χωρίς αμφιβολία, οι περισσότεροι! Εμείς που δεν ψάχνουμε για χάρες, δεν ψάχνουμε να βολευτούμε, δεν ψάχνουμε για πάτρωνες. Είμαστε εμείς που ψάχνουμε για ίσες ευκαιρίες. Για να κερδίσουμε όμως στο επόμενο γύρο πρέπει να ξαναβρούμε το φώς στη πολιτική, τη συλλογική δράση, τη δημοκρατική παράταξη. Με ξεκάθαρες κοινωνικές συμμαχίες αλλά εξίσου ξεκάθαρα με ποιες νοοτροπίες και πρακτικές θα είμαστε απέναντι.

Εμείς λοιπόν, η μεγάλη πλειοψηφία έχουμε την ευκαιρία να αφήσουμε πίσω τα κακώς κείμενα να μας κρατάνε πίσω και δεν θα την αφήσουμε να πάει χαμένη!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ :https://dimoikonomou.gr/

Συζήτηση για την πολιτική επικαιρότητα στην εκπομπή “KONTRA24”

Συζήτηση για την πολιτική επικαιρότητα στην εκπομπή “KONTRA24”

Την Παρασκευή 29 Νοεμβρίου συζητήσαμε τα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Η συζήτηση κινήθηκε γύρω από τα θέματα της δήλωσης του υπουργού Εσωτερικών για τον νέο εκλογικό νόμο, την τοποθέτηση των διοικητών των νοσοκομείων και την συμφωνία της Τουρκίας με την Λιβύη.

Ανέφερα πως η δήλωση του υπουργού Εσωτερικών, σύμφωνα με την οποία ο νέος εκλογικός νόμος χρειάζεται ευρεία συναίνεση στην βουλή διότι διαφορετικά θα προκύψουν διπλές εκλογές, προκαλεί αστάθεια. Σημείωσα, επίσης, οτι το Κίνημα αλλαγής ήταν το μοναδικό κόμμα που είχε καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση εκλογικού νόμου στην προηγούμενη Βουλή. Η τότε κυβέρνηση διαφώνησε και προτίμησε να διεξαχθούν οι εκλογές με το μπόνους των 50 εδρών, ενώ τώρα προτείνει ένα εκλογικό σύστημα το οποίο προσομοιάζει στην πρόταση είχε καταθέσει το Κίνημα Αλλαγής. Συμπερασματικά, η στάση αυτή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, είχε σαν μοναδικό αποτέλεσμα την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας.

Στην συνέχεια, και αναφορικά με τις τοποθετήσεις των νέων διοικητών στα νοσοκομεία της χώρας, διερωτήθηκα ποίοι από αυτούς διορίστηκαν με κανόνες που τέθηκαν εξ αρχής; Η προφανής απάντηση είναι κανείς! Αυτό αποδεικνύεται και από τον πίνακα που δημοσιεύεσαι το Κίνημα Αλλαγής, που δείχνει τις σχέσεις των νέων διοικητών με την κυβερνητικό κόμμα.

Σχετικά με την συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, ανέφερα οτι ο κ. Ερντογάν προσπαθεί να αμφισβητήσει την παγιωμένη κατάσταση στην περιοχή με κάθε τρόπο, όπως με την διαχείριση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών και τις διμερής συμφωνίες με κράτη που βρίσκονται σε πολιτική αστάθεια. Η παρέμβαση μου σε αυτό το ζήτημα εμπεριείχε την παρατήρηση πως ο πρόεδρος της Τουρκίας, όπως προσπάθησε, στην περίπτωση της Συρίας να στηρίξει την αντιπολίτευση και να συζητήσει στην συνέχεια με αυτή, το ίδιο προσπαθεί να κάνει και στην την περίπτωση της Λιβύης. Σχολίασα ακόμα, πως η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να αναλάβει ρόλο σε αυτό το θέμα και οτι χρειάζεται να γίνει αντιληπτό πως η στάση του κ. Ερντογάν είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης της περιοχής.Σε κάθε περίπτωση, η χώρα μας δεν θα πρέπει να στηριχθεί στις καλές προθέσεις των διεθνών παραγόντων αλλά να συμμετάσχει σαν ισότιμος εταίρος στην επίλυση του προβλήματος.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “Κόντρα24”

Για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “Κόντρα24”

Την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου συζητήσαμε το μεταναστευτικό στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Η συζήτηση αφορούσε κυρίως το μεταναστευτικό ζήτημα και ανέφερα ότι θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και σαν ζήτημα εθνικής ασφάλειας σε σχέση με την Τουρκία του κ. Ερντογάν ο οποίο δημοσίως δηλώνει ότι χρησιμοποιεί μετανάστες και πρόσφυγες σαν ασύμμετρη απειλή για την πατρίδα μας.

Ανέφερα ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και υπό αυτό το πρίσμα. Από τη μια πιέζοντας τους Ευρωπαίους εταίρους μας για να δείξουν την απαραίτητη αλληλεγγύη και στήριξη και από την άλλη θα πρέπει επιτέλους η ελληνική πολιτεία να σταθεί στο ύψος της και να δημιουργήσει ένα πραγματικό πλάνο φιλοξενίας για αυτούς τους ανθρώπους χωρίς να δημιουργεί ανασφάλεια και αβεβαιότητα στις τοπικές κοινωνίες.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Συζήτηση για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “WESTERN” στο “KONTRA”

Συζήτηση για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “WESTERN” στο “KONTRA”

Την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου συζητήσαμε στην εκπομπή “WESTERN” με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στο “KONTRA channel” για το μεταναστευτικό.

Κατά την διάρκεια της συζήτησης τόνισα την διττή σημασία που έχει το μεταναστευτικό ζήτημα για την χώρα μας.

Από την μία πλευρά, τίθεται το θέμα της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών. Φαίνεται πως η προηγούμενη κυβέρνηση έφυγε, αλλά οι αυταπάτες παραμένουν και στην σημερινή κυβέρνηση και οι μόνοι χαμένοι είναι και πάλι οι Έλληνες πολίτες.Δηλώσεις όπως «οι μετανάστες λιάζονται στην Ομόνοια και μετά εξαφανίζονται» αντικαταστάθηκαν από την δήλωση πως οι συνθήκες στην Μόρια είναι εξαιρετικές.Το μόνο που μένει από τέτοιες δηλώσεις είναι η σαφής απόδειξη της έλλειψης συγκεκριμένης λύσης και σχεδιασμού από τις δυο τελευταίες κυβερνήσεις.

Από την άλλη, το μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί και ζήτημα εξωτερικής πολιτικής από την στιγμή που δημοσίως ο κ. Ερντογάν δήλωσε πως θα το χρησιμοποιήσει σαν μοχλό πίεσης προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Αυτό γίνεται σαφές, αν συγκριθεί η κατάσταση που επικρατεί στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες με την κατάσταση στην Ελλάδα ως προς τις μεταναστευτικές ροές. Η σύγκριση αυτή κάνει κατανοητό και τον ρόλο που επιβάλλεται να έχει η Ευρώπη συνολικά στο πρόβλημα και να πάψει να ενεργεί σαν να θεώρει την Ελλάδα κέντρο υποδοχής.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Για το μεταναστευτικό και άλλα στο “ΒΕΡΓΙΝΑ TV”

Για το μεταναστευτικό και άλλα στο “ΒΕΡΓΙΝΑ TV”

Τη Τετάρτη 13 Νοεμβρίου συζητήσαμε το βράδυ στο “ΒΕΡΓΙΝΑ TV” για το μεταναστευτικό και τα άλλα θέματα της πολιτικής επικαιρότητας.

Αρχικά η συζήτηση κινήθηκε γύρω από το θέμα των πρώην στελεχών του Π.Α.Σ.Ο.Κ. που μετακινήθηκαν στην Ν.Δ. και στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Το σχόλια μου συνοψίζονται στην εξής απλή ερώτηση: «Πως γίνεται να φταίει για όλα το Π.Α.Σ.Ο.Κ. και ταυτόχρονα η προηγούμενη και η τωρινή κυβέρνηση να απαρτίζεται κατά το ήμισυ από πρώην στελέχη του;». Μάλλον κάτι σωστά έκανε το ΠΑΣΟΚ τα 30 χρόνια που ηγεμόνευσε πολιτικά όσο και αν δεν θέλουν οι όψιμοι “μονομάχοι” να το παραδεχτούν.

Η συζήτηση αφορούσε κυρίως το μεταναστευτικό ζήτημα αλλά και τον τρόπο που το χειρίζεται η κυβέρνηση. Ανέφερα ότι βασική προϋπόθεση επίλυσης του προβλήματος είναι να συζητάμε για αυτό στην πραγματική του διάσταση. Η μεταφορά πληθυσμών που συμβαίνει σήμερα δεν απειλεί και δεν μπορεί αλλοιώσει έναν πολιτισμό που έχει αντέξει χιλιάδες χρόνια, όπως ο ελληνικός. Αυτό δεν σημαίνει οτι δεν είναι δίκαιη η αναστάτωση των τοπικών πληθυσμών, οι οποίες βλέπουν την διαχειριστική ανεπάρκεια τόσο αυτής όσο και της προηγούμενης κυβέρνησης. Ο πολιτισμός μας μπορεί να μην κινδυνεύει, δημιουργείται όμως μια πραγματική ανασφάλεια από την αδυναμία της Ν.Δ. και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να βρούνε συγκεκριμένες λύσεις σε συγκεκριμενα προβλήματα.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Η απορρύθμιση της αγοράς τροχοπέδη στη βιώσιμη ανάπτυξη

Η απορρύθμιση της αγοράς τροχοπέδη στη βιώσιμη ανάπτυξη

Την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου συζητήσαμε το βράδυ στο “Κόντρα channel” για την οικονομία, το αναπτυξιακό νομοσχέδιο και τα άλλα θέματα της επικαιρότητας.

Ανέφερα ότι είναι ευτυχές το γεγονός ότι η κυβέρνηση ύστερα απο τις αντιδράσεις απέσυρε τις διατάξεις για τον αιγιαλό απο το αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Η φιλοσοφία όμως της απορρύθμισης της αγοράς παραμένει εμφανής στο νομοσχέδιο με κύριο στόχο πλέον τους εργαζομένους και το πλαίσιο προστασίας της εργασίας τους. Η απορρύθμιση της αγοράς όπου έχει δοκιμαστεί αυξάνει κατακόρυφα τις ανισότητες και λειτουργεί ανασταλτικά στην ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα.

Σχετικά με τις εξελίξεις στον πολιτικό μας χώρο ανέφερα ότι η προσπάθεια μας είναι να ξαναγίνει η παράταξη μας πρωταγωνίστρια στα πολιτικά πράγματα στη πατρίδα μας και ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να ξαναβρεθούμε με τους ανθρώπους στη κοινωνία που είναι πολιτικά κοντά μας. Η προσπάθεια αυτή όμως αφορά όσους ανθρώπους και όσα κόμματα ανήκουν ιδεολογικά και πολιτικά στον χώρο της δημοκρατικής παράταξης.

Ευχαριστώ πολύ όσους είδαν την εισήγησή μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Η μείωση των πλεονασμάτων προϋπόθεση της ανάπτυξης

Η μείωση των πλεονασμάτων προϋπόθεση της ανάπτυξης

Τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου συζητήσαμε το βράδυ στο “Blue Sky” για την οικονομία, ανάπτυξη και τα άλλα θέματα της επικαιρότητας.

Η συζήτηση αφορούσε κυρίως την οικονομία και τις εξαγγελίες του πρωθυπιουργού στην ΔΕΘ. Ανέφερα ότι είναι βασική προϋπόθεση της ανάπτυξης η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Δεν έχει οικονομική λογική να μετατίθεται η συζήτησ για την μείωση τους σδτις καλένδες. Δεν μπορεί να είναι η μείωση της φορολογίας η μοναδική κίνηση απο την πλευρά της πολιτείας για να ενισχυθεί η ανάπτυξη. Όπου και αν έχει δοκιμαστεί αυτή η οικονομική πολιτική δεν έχει επιφέρει τα εποθυμητά αποτελέσμα με τελευταίο παράδειγμα τις ΗΠΑ και τις φοροαπαλλαγές του προέδρου Trump.

Ευχαριστώ πολύ όσους είδαν την εισήγησή μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Περιγραφή του μέλλοντος

Περιγραφή του μέλλοντος

Άρθρο μου στα “Νέα”

Και, εκεί που (οι περισσότεροι από μας) ξεκούραστοι και με καθαρό μυαλό ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του φθινοπώρου,  έρχεται και να μας χτυπήσει την πόρτα της μνήμης η 3η του Σεπτέμβρη, η επέτειος ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ. Συνήθως, μέσα από διηγήσεις και μαρτυρίες, λιγότερο ή περισσότερο αντικειμενικές, νοσταλγικές αναμνήσεις για πολλούς, πειρασμός για απομίμηση για άλλους, περίοδος για εξορκισμό για λίγους. Βέβαια η ιστορία είτε επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, είτε ενεργοποιεί δημιουργικότητα, ποτέ δεν γυρίζει πίσω τον χρόνο, έχουμε άλλωστε πολύ δουλειά μπροστά μας. Και με τις δυο αυτές εκδοχές αντιμετώπισης της όμως οριοθετεί το μέλλον.

Και εάν υιοθετήσουμε την θετική της προσέγγιση, η 3η του Σεπτέμβρη μας καλεί να απαντήσουμε στο ερώτημα «Πόσο επίκαιρο είναι το αίτημα για εθνική ανεξαρτησία – λαϊκή κυριαρχία – κοινωνική απελευθέρωση;». Είναι ζήτημα η απελευθέρωση μας από τα δεσμά της δημοσιονομικής επιτροπείας ή όχι; Η αποδέσμευση της δημόσιας περιουσίας από την υποθήκη των 99 χρόνων; Η ασφαλής εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου;

Είναι επίκαιρο το αίτημα για γνήσια αντιπροσώπευση μας, μακριά από διαπλεκόμενους και μη καμποτίνους και καριερίστες; Η διαφάνεια, ο έλεγχος, η λογοδοσία προσώπων που ενεργοποιούν θεσμούς που η έλλειψή τους έχει ως αποτέλεσμα όλο και μικρότερη συμμετοχή στα δημόσια πράγματα, ακόμα και στις εθνικές εκλογές;

Και πόσο μακριά μπορεί να πάει μια κοινωνία με υπερκέρδη από ολιγοπώλια, κοινωνικοποιημένες ζημιές, περιορισμένη απασχόληση, αισχροκέρδεια και προκλητική υπερκατανάλωση; Για πόσο ακόμα θα καλούνται οι εργαζόμενοι να υπομένουν την μερική απασχόληση υπό την απειλή της απόλυσης και της φτώχειας, οι γονείς τις δυο τρεις δουλειές του ποδαριού για να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους εκπαίδευση και ιατρικές φροντίδες στα παιδιά τους, μιας και τα δημόσια συστήματα μαραζώνουν;

Τέλος, με ποια λογική καλούνται οι πιο νέοι να μην μπορούν να σπουδάσουν αυτό που θέλουν, να υπομένουν διακρίσεις, να μην βρίσκουν δουλειά στον τόπο τους και, εάν βρουν, να υποχρεώνονται σε όλο και υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές σε ένα σύστημα που δεν τους εγγυάται ανθρώπινες συντάξεις και καλύψεις περίθαλψης;

Και είναι κυρίως, αυτού, οι νεότεροι που καλούνται να επωμιστούν το μεγαλύτερο κόστος από την κλιματική αλλαγή που υπονομεύει το μέλλον του πλανήτη και το δικό τους.

Η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη μπορεί να είναι όχι απλώς μια αναλαμπή μνήμης. Υπάρχει υπερεπαρκής «πολιτική ύλη» για να την αναγορεύσει σε περιγραφή ενός μέλλοντος πολύ λαμπρότερου από την δύσκολη πραγματικότητα που βιώνουμε. Αρκεί να μην φοβηθούμε να το επιλέξουμε!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Μην πυροβολείτε τους «καλοχειμωνάκηδες»

Μην πυροβολείτε τους «καλοχειμωνάκηδες»

Άρθρο μου στα “Νέα”

Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες τα νεύρα μας δοκιμάζονται στο άκουσμα της ευχής «καλό χειμώνα». Λογικό: έχει ακόμα ζέστη, βρισκόμαστε συνήθως σε μια από τις αμέτρητες πανέμορφες γωνιές της πατρίδας μας, μακριά από τη ρουτίνα της καθημερινότητας και στο περιβάλλον αυτό η ευχή ακούγεται περίπου σαν απειλή. Μόνο που οι «καλοχειμωνάκηδες» έχουν δίκιο! Πολύ σύντομα, θα έχουμε επανέλθει για τα καλά στα ίδια με τις περισσότερες δυσκολίες και τις λιγότερες χαρούμενες, δημιουργικές της στιγμές.

Θυμήθηκα αυτήν την ενιαύσια αντίθεση του τελευταίου δεκαήμερου του Αύγουστου, ζώντας την περιρρέουσα ατμόσφαιρα αισιοδοξίας στην δημόσια σφαίρα, στα πολιτικά μας πράγματα. Την ελπίδα από την αντικατάσταση «μιας κακής κυβέρνησης» από μια άλλη «με όρεξη να δουλέψει». Αυτό το καλό κλίμα είναι απαραίτητο στοιχείο για να στρώσουμε τον δρόμο μπροστά. Δεν έχω την παραμικρή διάθεση (ίσως καν το δικαίωμα) να πω εγώ το «καλό χειμώνα» σε συμπατριώτες που ψάχνουν, συχνά απεγνωσμένα, να πιαστούν από κάπου. Έχω όμως την υποχρέωση να σημειώσω ότι η αισιοδοξία θα σκορπίσει με την πρώτη πολιτική κακοκαιρία, αν αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει προετοιμασία για την αντιμετώπισή της. Όπως ακριβώς συνέβη πριν λίγα χρόνια με τους αμέσως προηγούμενους να αναλαμβάνουν σε ατμόσφαιρα ελπίδας, ίσως και ανάτασης, και να παραδίδουν πριν ενάμιση μήνα περίπου, με αποδεδειγμένη την αδυναμία τους να αναστρέψουν την κατάσταση που είχαν παραλάβει. Και να χρωστάνε ακόμα την ομολογία της αποτυχίας τους, πολύ περισσότερο την αιτιολόγησή της!

Όπως κάθε φορά λοιπόν, και για αυτή την κυβέρνηση το επικοινωνιακό καλοκαίρι σύντομα θα δώσει την θέση του στον χειμώνα της πραγματικότητας, στις δύσκολες συνθήκες της καθημερινής μας ζωής. Οι οποίες ασφαλώς ζητούν ουσιαστικές βελτιώσεις, εδώ και τώρα. Αλλαγές ουσίας, με αισθητές τις επιπτώσεις τους παντού και σε όλους. Μετρήσιμες σε απόλυτες τιμές και όχι σε σύγκριση με τους προηγούμενους. Με τα ίδια ακριβώς μέτρα και σταθμά να μετρούν και την αντιπολίτευση, αξιωματική και άλλη. Κοντολογίς, καμία ελπίδα δεν ακουμπάει πια σε βαθμολογημένους κάτω από την βάση με το σκεπτικό ότι «οι άλλοι τα πήγαν χειρότερα». Είναι η ώρα της εύρεσης των προακτέων. Τίποτα λιγότερο δεν μπορεί να μακροημερεύσει, πολύ περισσότερο να ευδοκιμήσει. Το μόνο πραγματικό αίτημα τελικά είναι να περάσουμε, επί τέλους, πάνω από τον πήχη!

Αυτή είναι πιθανόν και η τελευταία ευκαιρία για ένα κομματικό σύστημα με βεβαρημένο παρελθόν. Ας είναι λοιπόν ειλικρινείς οι ευχές όλων μας, να πάνε καλά τα πράγματα. Και για να πραγματοποιηθεί αυτή η θετική εξέλιξη, αντί να πυροβολούμε τους «καλοχειμωνάκηδες», ας πασχίσουμε όλοι, από την θέση που μας εμπιστεύθηκε ο ελληνικός λαός με την ψήφο του, ώστε ο χειμώνας μπροστά μας να μην αποδειχθεί μια ακόμα χαμένη εποχή μέχρι κάποιο επόμενο, ακόμα πιο βραχύβιο «επικοινωνιακό» καλοκαίρι.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ