Archive

Category: Τελευταία Νέα

42 posts

Η απορρύθμιση της αγοράς τροχοπέδη στη βιώσιμη ανάπτυξη

Η απορρύθμιση της αγοράς τροχοπέδη στη βιώσιμη ανάπτυξη

Την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου συζητήσαμε το βράδυ στο “Κόντρα channel” για την οικονομία, το αναπτυξιακό νομοσχέδιο και τα άλλα θέματα της επικαιρότητας.

Ανέφερα ότι είναι ευτυχές το γεγονός ότι η κυβέρνηση ύστερα απο τις αντιδράσεις απέσυρε τις διατάξεις για τον αιγιαλό απο το αναπτυξιακό νομοσχέδιο. Η φιλοσοφία όμως της απορρύθμισης της αγοράς παραμένει εμφανής στο νομοσχέδιο με κύριο στόχο πλέον τους εργαζομένους και το πλαίσιο προστασίας της εργασίας τους. Η απορρύθμιση της αγοράς όπου έχει δοκιμαστεί αυξάνει κατακόρυφα τις ανισότητες και λειτουργεί ανασταλτικά στην ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα.

Σχετικά με τις εξελίξεις στον πολιτικό μας χώρο ανέφερα ότι η προσπάθεια μας είναι να ξαναγίνει η παράταξη μας πρωταγωνίστρια στα πολιτικά πράγματα στη πατρίδα μας και ότι για να γίνει αυτό θα πρέπει να ξαναβρεθούμε με τους ανθρώπους στη κοινωνία που είναι πολιτικά κοντά μας. Η προσπάθεια αυτή όμως αφορά όσους ανθρώπους και όσα κόμματα ανήκουν ιδεολογικά και πολιτικά στον χώρο της δημοκρατικής παράταξης.

Ευχαριστώ πολύ όσους είδαν την εισήγησή μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Η μείωση των πλεονασμάτων προϋπόθεση της ανάπτυξης

Η μείωση των πλεονασμάτων προϋπόθεση της ανάπτυξης

Τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου συζητήσαμε το βράδυ στο “Blue Sky” για την οικονομία, ανάπτυξη και τα άλλα θέματα της επικαιρότητας.

Η συζήτηση αφορούσε κυρίως την οικονομία και τις εξαγγελίες του πρωθυπιουργού στην ΔΕΘ. Ανέφερα ότι είναι βασική προϋπόθεση της ανάπτυξης η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Δεν έχει οικονομική λογική να μετατίθεται η συζήτησ για την μείωση τους σδτις καλένδες. Δεν μπορεί να είναι η μείωση της φορολογίας η μοναδική κίνηση απο την πλευρά της πολιτείας για να ενισχυθεί η ανάπτυξη. Όπου και αν έχει δοκιμαστεί αυτή η οικονομική πολιτική δεν έχει επιφέρει τα εποθυμητά αποτελέσμα με τελευταίο παράδειγμα τις ΗΠΑ και τις φοροαπαλλαγές του προέδρου Trump.

Ευχαριστώ πολύ όσους είδαν την εισήγησή μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Περιγραφή του μέλλοντος

Περιγραφή του μέλλοντος

Άρθρο μου στα “Νέα”

Και, εκεί που (οι περισσότεροι από μας) ξεκούραστοι και με καθαρό μυαλό ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του φθινοπώρου,  έρχεται και να μας χτυπήσει την πόρτα της μνήμης η 3η του Σεπτέμβρη, η επέτειος ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ. Συνήθως, μέσα από διηγήσεις και μαρτυρίες, λιγότερο ή περισσότερο αντικειμενικές, νοσταλγικές αναμνήσεις για πολλούς, πειρασμός για απομίμηση για άλλους, περίοδος για εξορκισμό για λίγους. Βέβαια η ιστορία είτε επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, είτε ενεργοποιεί δημιουργικότητα, ποτέ δεν γυρίζει πίσω τον χρόνο, έχουμε άλλωστε πολύ δουλειά μπροστά μας. Και με τις δυο αυτές εκδοχές αντιμετώπισης της όμως οριοθετεί το μέλλον.

Και εάν υιοθετήσουμε την θετική της προσέγγιση, η 3η του Σεπτέμβρη μας καλεί να απαντήσουμε στο ερώτημα «Πόσο επίκαιρο είναι το αίτημα για εθνική ανεξαρτησία – λαϊκή κυριαρχία – κοινωνική απελευθέρωση;». Είναι ζήτημα η απελευθέρωση μας από τα δεσμά της δημοσιονομικής επιτροπείας ή όχι; Η αποδέσμευση της δημόσιας περιουσίας από την υποθήκη των 99 χρόνων; Η ασφαλής εκμετάλλευση του εθνικού μας πλούτου;

Είναι επίκαιρο το αίτημα για γνήσια αντιπροσώπευση μας, μακριά από διαπλεκόμενους και μη καμποτίνους και καριερίστες; Η διαφάνεια, ο έλεγχος, η λογοδοσία προσώπων που ενεργοποιούν θεσμούς που η έλλειψή τους έχει ως αποτέλεσμα όλο και μικρότερη συμμετοχή στα δημόσια πράγματα, ακόμα και στις εθνικές εκλογές;

Και πόσο μακριά μπορεί να πάει μια κοινωνία με υπερκέρδη από ολιγοπώλια, κοινωνικοποιημένες ζημιές, περιορισμένη απασχόληση, αισχροκέρδεια και προκλητική υπερκατανάλωση; Για πόσο ακόμα θα καλούνται οι εργαζόμενοι να υπομένουν την μερική απασχόληση υπό την απειλή της απόλυσης και της φτώχειας, οι γονείς τις δυο τρεις δουλειές του ποδαριού για να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους εκπαίδευση και ιατρικές φροντίδες στα παιδιά τους, μιας και τα δημόσια συστήματα μαραζώνουν;

Τέλος, με ποια λογική καλούνται οι πιο νέοι να μην μπορούν να σπουδάσουν αυτό που θέλουν, να υπομένουν διακρίσεις, να μην βρίσκουν δουλειά στον τόπο τους και, εάν βρουν, να υποχρεώνονται σε όλο και υψηλότερες ασφαλιστικές εισφορές σε ένα σύστημα που δεν τους εγγυάται ανθρώπινες συντάξεις και καλύψεις περίθαλψης;

Και είναι κυρίως, αυτού, οι νεότεροι που καλούνται να επωμιστούν το μεγαλύτερο κόστος από την κλιματική αλλαγή που υπονομεύει το μέλλον του πλανήτη και το δικό τους.

Η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη μπορεί να είναι όχι απλώς μια αναλαμπή μνήμης. Υπάρχει υπερεπαρκής «πολιτική ύλη» για να την αναγορεύσει σε περιγραφή ενός μέλλοντος πολύ λαμπρότερου από την δύσκολη πραγματικότητα που βιώνουμε. Αρκεί να μην φοβηθούμε να το επιλέξουμε!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Μην πυροβολείτε τους «καλοχειμωνάκηδες»

Μην πυροβολείτε τους «καλοχειμωνάκηδες»

Άρθρο μου στα “Νέα”

Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες τα νεύρα μας δοκιμάζονται στο άκουσμα της ευχής «καλό χειμώνα». Λογικό: έχει ακόμα ζέστη, βρισκόμαστε συνήθως σε μια από τις αμέτρητες πανέμορφες γωνιές της πατρίδας μας, μακριά από τη ρουτίνα της καθημερινότητας και στο περιβάλλον αυτό η ευχή ακούγεται περίπου σαν απειλή. Μόνο που οι «καλοχειμωνάκηδες» έχουν δίκιο! Πολύ σύντομα, θα έχουμε επανέλθει για τα καλά στα ίδια με τις περισσότερες δυσκολίες και τις λιγότερες χαρούμενες, δημιουργικές της στιγμές.

Θυμήθηκα αυτήν την ενιαύσια αντίθεση του τελευταίου δεκαήμερου του Αύγουστου, ζώντας την περιρρέουσα ατμόσφαιρα αισιοδοξίας στην δημόσια σφαίρα, στα πολιτικά μας πράγματα. Την ελπίδα από την αντικατάσταση «μιας κακής κυβέρνησης» από μια άλλη «με όρεξη να δουλέψει». Αυτό το καλό κλίμα είναι απαραίτητο στοιχείο για να στρώσουμε τον δρόμο μπροστά. Δεν έχω την παραμικρή διάθεση (ίσως καν το δικαίωμα) να πω εγώ το «καλό χειμώνα» σε συμπατριώτες που ψάχνουν, συχνά απεγνωσμένα, να πιαστούν από κάπου. Έχω όμως την υποχρέωση να σημειώσω ότι η αισιοδοξία θα σκορπίσει με την πρώτη πολιτική κακοκαιρία, αν αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει προετοιμασία για την αντιμετώπισή της. Όπως ακριβώς συνέβη πριν λίγα χρόνια με τους αμέσως προηγούμενους να αναλαμβάνουν σε ατμόσφαιρα ελπίδας, ίσως και ανάτασης, και να παραδίδουν πριν ενάμιση μήνα περίπου, με αποδεδειγμένη την αδυναμία τους να αναστρέψουν την κατάσταση που είχαν παραλάβει. Και να χρωστάνε ακόμα την ομολογία της αποτυχίας τους, πολύ περισσότερο την αιτιολόγησή της!

Όπως κάθε φορά λοιπόν, και για αυτή την κυβέρνηση το επικοινωνιακό καλοκαίρι σύντομα θα δώσει την θέση του στον χειμώνα της πραγματικότητας, στις δύσκολες συνθήκες της καθημερινής μας ζωής. Οι οποίες ασφαλώς ζητούν ουσιαστικές βελτιώσεις, εδώ και τώρα. Αλλαγές ουσίας, με αισθητές τις επιπτώσεις τους παντού και σε όλους. Μετρήσιμες σε απόλυτες τιμές και όχι σε σύγκριση με τους προηγούμενους. Με τα ίδια ακριβώς μέτρα και σταθμά να μετρούν και την αντιπολίτευση, αξιωματική και άλλη. Κοντολογίς, καμία ελπίδα δεν ακουμπάει πια σε βαθμολογημένους κάτω από την βάση με το σκεπτικό ότι «οι άλλοι τα πήγαν χειρότερα». Είναι η ώρα της εύρεσης των προακτέων. Τίποτα λιγότερο δεν μπορεί να μακροημερεύσει, πολύ περισσότερο να ευδοκιμήσει. Το μόνο πραγματικό αίτημα τελικά είναι να περάσουμε, επί τέλους, πάνω από τον πήχη!

Αυτή είναι πιθανόν και η τελευταία ευκαιρία για ένα κομματικό σύστημα με βεβαρημένο παρελθόν. Ας είναι λοιπόν ειλικρινείς οι ευχές όλων μας, να πάνε καλά τα πράγματα. Και για να πραγματοποιηθεί αυτή η θετική εξέλιξη, αντί να πυροβολούμε τους «καλοχειμωνάκηδες», ας πασχίσουμε όλοι, από την θέση που μας εμπιστεύθηκε ο ελληνικός λαός με την ψήφο του, ώστε ο χειμώνας μπροστά μας να μην αποδειχθεί μια ακόμα χαμένη εποχή μέχρι κάποιο επόμενο, ακόμα πιο βραχύβιο «επικοινωνιακό» καλοκαίρι.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Συνέντευξη στο Αποκαλυπτικό Δελτίο στο Νέο Epsilon

Συνέντευξη στο Αποκαλυπτικό Δελτίο στο Νέο Epsilon

Την Τρίτη 2 Ιουλίου το βράδυ στο Αποκαλυκτικό Δελτίο συζητήσαμε για τις εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Τον τελευταίο καιρό έχω γυρίσει πολλές γειτονιές και έχω παρατηρήσει πως ο κόσμος έχει διάθεση να βγει έξω να μιλήσει, να προβληματιστεί, να ακουστεί αλλά δεν ξέρω αν αυτή η αγωνία θα μεταφραστεί σε ψήφο. Νομίζω θα έχουμε ψηλά ποστοστά αποχής και αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για το πολιτικό σύστημα. Και είναι πρόβλημα που θα χτυπήσει οριζόντια το πολιτικό σύστημα. Πρέπει να δούμε πως θα κάνουμε τον κόσμο να πιστέψει πως με την ψήφο του μπορεί να κάνει καλύτερο το μέλλον. 

Ο Σύριζα κάνει ένα μονομέτωπο αγώνα εναντίον του Κινήματος Αλλαγής για να πάρει την πρωτοκαθεδρία ενός χώρου που απεμπολεί πολιτικά. Κάνουν μικροπολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των προοδευτικών πολιτών με αποτελεσμα να συντηρητικοποιείται η ελληνική κοινωνία. Όμως έχει σημασία να ξέρουν οι προοδευτικοί πολίτες ποιός μπορεί να τους εκπροσωπήσει καλύτερα την επόμενη μέρα.

Πρέπει να ξεφύγουμε από τα δύσκολα και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με ένα προοδευτικό πρόγραμμα του Κινήματος Αλλαγής.

Ευχαριστώ πολύ όσους είδαν την εισήγησή μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

 

Συνέντευξη στην εκπομπή Παρεμβάσεις στον Blue Sky

Συνέντευξη στην εκπομπή Παρεμβάσεις στον Blue Sky

Την Τρίτη 2 Ιουλίου στην εκπομπή Παρεμβάσεις στον Blue Sky συζητήσαμε για τις εκλογές της 7ης Ιουλίου και για την επόμενη μέρα.

Καθημερινά βλέπω ότι ο κόσμος περνάει πάρα πολύ δύσκολα και πρέπει να βρούμε απαντήσεις. Όμως οι απαντήσεις δεν δίνονται όταν ο Σύριζα και η Νέα Δημοκρατία δημιουργούν πόλωση με μοναδικό στόχο να συσπειρώσουν τον κόσμο, ο οποίος όμως τους γυρνάει την πλάτη με τον τρόπο που πολιτεύονται.

Σχετικά με την ανάπτυξη υπάρχουν δύο διαφορετικές κουλτούρες. Ο Συριζα που προσπαθεί να μας πείσει ότι αυτό που ζούμε είναι το καλύτερο που μπορεί να έχουμε και η Νέα Δημοκρατία με τον νεοφιλελεύθερο τρόπο ανάπτυξης, που οδηγεί σε απορρύθμιση της αγοράς και δίνει πολλά σε λίγους ευελπιστώντας ότι κάτι θα περισσέψει για τους πολλούς. Όπου έχει δοκιμαστεί αυτό δεν έχει πετύχει πουθενά. Αυτό οδηγεί σε τεράστιες ανισότητες, δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην κοινωνική συνοχή και καταλήγει να είναι αντίθετο στον αρχικό στόχο που είναι η οικονομική ανάπτυξη. 

Πρέπει να φτιαχτεί ένα οικονομικό κλίμα το οποίο θα είναι θελκτικό για την ανάπτυξη και τους υποψήφιους επενδυτές. Η μείωση των φορολογικών συντελεστών θα έρθει όταν θα φτιαχτεί ένα οικονομικό περιβάλλον ευνοϊκό για τις επενδύσεις. Οι επενδύσεις δεν θα έρθουν ως αποτέλεσμα της μείωσής τους γιατί αυτό θα έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα την μείωση των φορολογικών εσόδων.

Και η Νέα Δημοκρατία και ο Σύριζα πολιτεύονται με πόλωση για να καρπωθούν ένα κομμάτι κυβερνητικής εξουσίας. Πρέπει να δώσουμε πραγματικές λύσεις σε πραγματικά κοινωνικά προβλήματα. Πρέπει να σπάσει αυτό το τοξικό κλίμα και δική μας δουλειά είναι να είμαστε καταλύτης. Και αυτό θα γίνει και εκλογικά και από την επόμενη μέρα των εκλογών. 

 

  

 

Η ανάπτυξη θα έρθει από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Η ανάπτυξη θα έρθει από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Την Δευτέρα 1 Ιουλίου στην εκπομπή Studio Open στο Open TV συζητήσαμε για τις εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Οι εκλογές είναι ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι και θα αποτυπωθεί η λαϊκή βούληση. Όμως το πολιτικό πρόβλημα είναι πώς θα έχουμε μια πολιτική πρόταση εξόδου από τα δύσκολα, και ενώ οι εκλογές είναι ένα πρώτο βήμα αυτό θα μας πάρει παραπάνω χρόνο. Από την μία πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να μας πείσει πως αυτό που ζούμε τώρα είναι ότι καλύτερο μπορούμε  και από την άλλη έχουμε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, όπου είναι σαφής η ιδεοπολιτική κατεύθυνση του δώσε πολλά σε λίγους και όλο και κάτι θα περισσέψει για τους πολλούς. Αυτό όπου και όποτε έχει δοκιμαστεί δεν έχει πετύχει ποτέ. 

Η Νέα Δημοκρατία μιλάει για μεγάλες επενδύσεις. Όμως δεν πρόκειται όλοι οι Έλληνες να γίνουν εργοδότες ή επιχειρηματίες σε μεγάλες επενδύσεις. Λέει δώσε πολλά σε λίγους και όλο και κάτι θα περισσέψει στους πολλούς. Απαραίτητο στοιχείο μίας οικονομικής πολιτικής που θα μας βγάλει απο τα δύσκολα είναι η κοινωνική συνοχή και το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι στον αντίποδα.

Η ανάπτυξη θα έρθει από τον μοναδικό κλάδο που έφερνε την ανάπτυξη σε όλες τις προηγμένες οικονομίες, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Είναι ο εργοδότης της ελληνικής οικονομίας, είναι οι άνθρωποι που πρέπει να στηριχθούν για να προχωρήσουμε. Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρξουν 3 οριζόντιες παρεμβάσεις για τις οποίες δεν συζητά κανείς, διότι θέλει δουλειά και δεν δημιουργεί συγκεκριμένους συμμάχους στον Συριζα και στην ΝΔ. Είναι η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, είναι τεράστια τα κόστη στην επιχειρηματικότητα λόγω της γραφειοκρατίας, η γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης και το σταθερο οικονομικό περιβάλλον. Από αυτά τα 3 δεν συζητείται τίποτα. 

Η μικρομεσαία επιχείρηση είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας

Η μικρομεσαία επιχείρηση είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας

Την Τρίτη 25 Ιουνίου μαζί με τους συνυποψηφίους μου στην Α’ Αθήνας επισκεφθήκαμε τον Εμπορικό Σύλλογο Αθήνας και συζητήσαμε για καίρια ζητήματα που τους απασχολούν.

Στην παρέμβαση μου αρχικά ανέφερα πως οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης θα έρθουν μόνο από την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ειδικά των εμπορικών με τη τρομακτική άνοδο που έχουμε στον τουρισμό. Και σχετικά με την καταπολέμηση της ανεργίας, πρέπει να ξέρουμε ότι ο εργοδότης της ελληνικής οικονομίας είναι η μικρομεσαία επιχείρηση.

Για την προσέλκυση επενδύσεων χρειαζόμαστε 3 οριζόντιες παρεμβάσεις, το ένα είναι η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, δεύτερο είναι η απονομή της δικαιοσύνης και τρίτο είναι ένα σταθερό οικονομικό περιβάλλον. Ακούω το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για μείωση φόρων, το οποίο είναι απαραίτητο να το έχουμε ως στόχευση, αλλά η τεκμηρίωση είναι ότι θα τους πείσουμε τους θεσμούς πως και λίγο έξω να πέσουμε δεν πειράζει, γιατί θα τους πείσουμε να βάλουν πλάτη. Η μείωση των φόρων είναι απαραίτητο συστατικό στοιχείο της ανάπτυξης αλλά πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε ένας άνθρωπος στην δική μου δουλειά να μπορεί να κάνει ένα επιχειρηματικό σχέδιο και να είναι κύριος απέναντι στον πελάτη του. Άρα όταν κάνεις ένα δεκαετές πλάνο να ξέρεις πως έχεις ένα σταθερό περιβάλλον.

Σχετικά με την ρύθμιση των 120 δόσεων πρέπει να είναι σαφές ότι αυτό γίνεται λόγω των έκτακτων οικονομικών συνθηκών της πατρίδας μας. Έχουμε 25% μείωση του ΑΕΠ και αυτή είναι η οικονομική, πολιτική και κοινωνική τεκμειρίωση γιατί χρειαζόμαστε 120 δόσεις για όλους μας. Όμως πρέπει να κάνουμε και μια αναμόρφωση του κώδικα είσπραξης δημοσίων εσόδων και σε αυτό πρέπει να έχουμε μια σταθερή ρύθμιση σε όσους δυσκολεύονται να αποπληρώνουν τους φόρους. Πρέπει να φτιάξουμε ένα σταθερό οικονομικό περιβάλλον.

Αναφορικά με τα θέματα λειτουργίας της αγοράς είναι προφανές ότι γίνεται μια προσπάθεια ρύθμισης της αγοράς που να εξυπηρετεί τα μεγάλα καταστήματα. Γι αυτό πρέπει να βρείτε πολιτικούς συμμάχους δηλαδή ποιοί είναι οι σύμμαχοί σας που πραγματικά θέλουν την μικρή εμπορική επιχείρηση. Είναι πολιτικό ζήτημα και δεν είναι τυχαίο. Είναι μια πολιτική κατεύθυνση ότι θέλουμε μεγάλα πολυκαταστήματα. Αν πράγματι πιστεύουμε στην μικρή επιχειρηματικότητα και στα μικρά εμπορικά καταστήματα πρέπει να βρείτε τους συμμάχους εκεί και να πάμε χέρι χέρι να τα διεκδικήσουμε. Ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους δεν είναι ουδέτερος ούτε ιδεολογικά ούτε πολιτικά και γι’ αυτό τον λόγο είμαστε ο κατεξοχήν σύμμαχός σας. Άρα πρέπει να έχουμε μια σχέση συνεργασίας και πριν τις εκλογές και μετά τις εκλογές.

Έπειτα, πρέπει να είναι προφανές πως όλα τα αστυνομικά μέτρα πρέπει να είναι μεταβατικό στάδιο προς μία κανονικότητα, προς την ασφάλεια. Το πρόβλημα της ασφάλειας δεν είναι μόνο στο κέντρο, δεν είναι μόνο στα πανεπιστήμια είναι στις γειτονιές. Το δικαίωμα στην ασφάλεια, είναι ένα βασικό δικαίωμα του έλληνα πολίτη. Θέλουμε ένα μεταβατικό στάδιο ισχυρής αστυνόμευσης κάθε γειτονιάς και από κει και πέρα πρέπει να γυρίσει η ζωή στην πόλη μας. Η παραβατικότητα πηγαίνει εκεί που φεύγει η ζωή. Άρα οι πλατείες θα γεμίσουν με παραβατικά στοιχεία. Όταν μιλάμε για καταπολέμηση της εγκληματικότητας πρέπει να έχουμε ένα επόμενο σχέδιο με ζωή που θα πάρει η γειτονιά μετά. Έχω ακούσει για πολλά επικοινωνιακά τεχνάσματα ότι θα μπουν πολλές κλούβες μέσα και καθαρίσαμε, ναι αν χρειάζεται και όπου χρειάζεται να το κάνουμε αλλά είναι μεταβατικό, είναι το πρώτο συστατικό στοιχείο μιας πορείας που είναι η πόλη μας να γίνει η πόλη που έχουμε μεγαλώσει.

Ευχαριστώ πολύ όσους είδαν την εισήγησή μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

 

Η συμμετοχή πρώτο δημοκρατικό ζήτημα

Η συμμετοχή πρώτο δημοκρατικό ζήτημα

(Άρθρο μου στην “Εφημερίδα των Συντακτών”)

Ασφαλώς ο κομματικός ανταγωνισμός και η διεκδίκηση της λαϊκής ψήφου είναι εκ των ουκ άνευ στοιχείο της δημοκρατικής διαδικασίας. Εφ’ όσον έχει και παραγωγικό περιεχόμενο τόσο το καλύτερο. Είναι όμως, εξ ίσου, απαραίτητη και η αντιμετώπιση των παρενεργειών τους, ιδίως όποτε αυτές «αυξάνονται και πληθύνονται». Πρώτη από αυτές… η αποχή!

Πράγματι, στις προ μηνός «πολυεκλογές» η αποχή «άγγιξε ταβάνι». Δεν τροφοδοτήθηκε από εχθρούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, μιας και αυτοί οι τελευταίοι συμμετείχαν και μάλιστα ενεργητικά. Είχαν και έχουν, βλέπετε, υπό διαμόρφωση την ανακατανομή της επιρροής τους σε κομματικές εκφράσεις, παλιές και νέες. Η αποχή, δυστυχώς, τροφοδοτήθηκε από δημοκρατικούς πολίτες σε απόγνωση. Και ήρθε να επιβεβαιώσει το γενικευμένο κλίμα απάθειας, αν όχι εγκατάλειψης που διατρέχει τον δημόσιο χώρο μας. Η αποχή προήλθε, κατά κύριο λόγο, από συμπατριώτες που δεν βρίσκουν που να ακουμπήσουν τις ελπίδες τους.

Τα αίτια της απογοήτευσης πολλά, ομολογημένα και ανεπίδεκτα θεραπείας με ληγμένα προεκλογικά φάρμακα. Ξέρουμε όλοι ότι βασικές σταθερές της καθημερινής μας  ζωής, για δεκαετίες ολόκληρες, ανατράπηκαν. Ότι ο καταλογισμός των ευθυνών για αυτή την αποσταθεροποίηση εκφυλίστηκε εξ αρχής σε κυνήγι μαγισσών και στυγνή ψηφοθηρία. Με συνέπεια μεγαλοστομίες, ανακολουθίες και διαψεύσεις προσδοκιών ή, αν προτιμάτε, «αυταπάτες, απάτες και κωλοτούμπες». Όλοι με όλους, έτσι χωρίς πρόγραμμα. Με μοιραία κατάληξη, όλοι εναντίον όλων. Πάλι χωρίς πρόγραμμα. Αλλά και χωρίς πολιτικό σώμα πια, δηλαδή ψηφοφόρους.

Στον προεκλογικό αγώνα (και είμαστε ακόμα στην αρχή) η δημοκρατική πλειοψηφία που, τρομαγμένη από την παρακμή, απέχει, κάνει αισθητή και την παρουσία και την απουσία της. Το ερώτημα είναι: μπορούμε να συναισθανθούμε την ευθύνη μας απέναντί της ή επειδή δεν πυκνώνει τις τάξεις των οπαδών μας θα συνεχίσουμε να της γυρίζουμε την πλάτη;

Προσωπικά, επειδή ακριβώς σέβομαι τους εντολοδότες όλων μας,  προτιμώ να τους παρουσιάζω τις σκέψεις μου για την βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας, παρά να καταγγέλλω τους «άλλους». Η επιλογή αυτή μπορεί να μην γεμίζει παραπολιτικές στήλες, αλλά σηματοδοτεί επιστροφή στην Πολιτική. Μπορεί να «χαλάει τη σούπα» σε τηλεοπτικά πάνελ, αλλά δίνει διαβατήριο επιστροφής.

Βεβαίως, είμαι αποφασισμένος να μην αφήνω αναπάντητες προκλήσεις, ιδίως τις φτηνότερες από αυτές, που δυστυχώς δεν είναι λίγες. Και, την ίδια στιγμή, να προσπαθώ να μετασχηματίσω το άχαρο αυτό καθήκον μου σε κίνητρο συμμετοχής όσων απέχουν. Για να ελπίσουμε ξανά, πρέπει να καταλογίσουμε προηγουμένως. Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και, φυσικά, ξεκινώντας με τα πιο πρόσφατα αρνητικά και πηγαίνοντας προς τα πίσω. Πάντα όμως με τη σκέψη μπροστά.

Πιστεύω ακράδαντα ότι αξίζει να καταβάλλουμε το τίμημα της αποκατάστασης που όλοι επιθυμούμε. Χωρίς αυτήν, ανόρθωση δεν μπορεί να υπάρξει. Ψηφίζουμε λοιπόν χωρίς δισταγμό. Είναι πολύ καλύτερο από το να απαλλάσσουμε από τις ευθύνες τους όσους μας απογοήτευσαν ή, ακόμα χειρότερα, ανοίγοντας τον δρόμο στους επόμενους που θα μας απογοητεύσουν. Λέγεται συχνά ότι «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία». Μόνο που σήμερα ζούμε ακριβώς την στιγμή που την ελπίδα αυτή από ανέλπιστη καλούμαστε να την κάνουμε πραγματική. Επιλέγουμε λοιπόν μετά λόγου γνώσεως την εφικτή αναγέννηση παρά την ανέφικτη νεκρανάσταση.

Μια τελευταία σκέψη στην μάχη υπέρ της λαϊκής συμμετοχής. Η κριτική για τον σταυρό προτίμησης είναι γνωστή και βάσιμη, ιδίως σε μεγάλες πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Αλλά, όπως έχουν έρθει τα πράγματα, είναι στο χέρι μας να τον μετατρέψουμε σε εργαλείο προσωποποίησης ευθυνών και καταλογισμού τους, όσο και προώθησης νέων, θετικών επιλογών. Πρόσθετος μπελάς ίσως; Αλλά, όπως γνωρίζουμε, τα (δημοκρατικά) καλά κόποις κτώνται!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Συνέντευξη στην εκπομπή Αταίριαστοι του ΣΚΑΙ

Συνέντευξη στην εκπομπή Αταίριαστοι του ΣΚΑΙ

Την Τρίτη 18 Ιουνίου συζητήσαμε για τα ζητήματα της επικαιρότητας και για τις εκλογές της 7ης Ιουλίου στην εκπομπή Αταίριαστοι στον ΣΚΑΙ.

Η κυβέρνηση κάνει ότι μπορεί να θολώσει τα νερά σχετικά με τα ελληνοτουρκικά. Αν πράγματι είναι τόσο σοβαρό το θέμα θα έπρεπε να έχουν ενημερωθεί τα πολιτικά κόμματα και στην συνέχεια να υπάρξουν αντιδράσεις. Όλη αυτή η θολούρα στα εθνικά μας ζητήματα είναι πολύ προβληματική. Αν πράγματι ο Ερντογάν αυξάνει την ένταση θα πρέπει να υπάρξει και μία εθνική αντίδραση.

Το στοίχημα του Κινήματος Αλλαγής είναι διπλό, πολιτικό και εκλογικό. Το πολιτικό είναι κατά πόσο θα καταφέρουμε το δικό μας εκλογικό πρόγραμμα για έξοδο από την κρίση να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού. Και το ενδιάμεσο στάδιο είναι οι εκλογές αλλά δεν τελειώνει εκεί. Οι εκλογές είναι μια αποτύπωση της προσπάθειας που θα έχουμε κάνει μέχρι εκείνο το σημείο. Πρέπει να κινητοποιήσουμε κόσμο να αγκαλιάσει το πρόγραμμά μας και να παλέψει όχι μόνο στις κάλπες αλλά και στην συνέχεια.

Η ανάπτυξη είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης περιόδου. Υπάρχουν οριζόντιες παρεμβάσεις μηδενικού κόστους για τις οποίες δεν συζητάμε. Αν θέλουμε πράγματι ένα περιβάλλον θελκτικό για τους επενδυτές χρειαζόμαστε σταθερό οικονομικό περιβάλλον, γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης και καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Όλα αυτά δεν συζητούνται γιατί Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ προτιμούν να πολιτεύονται με προεκλογικά τσιτάτα.

Ευχαριστώ πολύ όσους είδαν την εκπομπή στην τηλεόραση ή εδώ και παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ