Archive

Author: Δημήτρης Οικονόμου

155 posts

Για metoo και εμβολιασμούς στο Κόντρα 24

Για metoo και εμβολιασμούς στο Κόντρα 24

Την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2021 συζητήσαμε για το κίνημα metoo, τη πορεία των εμβολιασμών και τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Ανέφερα ότι η κυβέρνηση πρέπει να επιταχύνει των ρυθμών των εμβολιασμών για να καταφέρουμε τη συλλογική ανοσία μέχρι το καλοκαίρι. Η ψυχολογία μας είναι στο κόκκινο, η κοινωνία στο όριο και η οικονομία εκτός από κάθε πρόβλεψη, δεν θέλω να φαντάζομαι ακόμα ένα καλοκαίρι σαν το περσινό.

Αντί λοιπόν να κάνουμε όλοι μαζί εθνικό μας στόχο της συλλογική ανοσία η κυβέρνηση και τα δικά της στελέχη σε κάθε ευκαιρία σπάνε τη σειρά του εμβολιασμού. Αυτό πρέπει αν σταματήσει τώρα. Θα μπουν καθαροί απαραβίαστοι κανόνες χωρίς τα σημερινά παραθυράκια.

Σχετικά με το εξαιρετικά σημαντικό κοινωνικό ζήτημα της κακοποίησης που ανέδειξε με μεγάλη δύναμη ψυχής η Σοφία Μπεκατώρου καλό θα ήταν η κυβέρνηση να δείξει πραγματικά αντανακλαστικά αντιμετώπισης του προβλήματος και να μην παίρνει προσχηματικά μέτρα όταν το πρόβλημα χτυπάει την πόρτα της δημοσκοπικής της απήχησης. Τα θύματα και η κοινωνία θέλει να φύγει επιτέλους το πέπλο της σιωπής και αυτό θα γίνει μόνο όσο δεν σέρνουν η κυβέρνηση και η αξιωματικής αντιπολίτευση τη συζήτηση στον βούρκο της επίπλαστης αντιπαράθεσης τους.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Όχι άλλη συντήρηση της συντήρησης

Όχι άλλη συντήρηση της συντήρησης

Συνέντευξη μου στην εφημερίδα “ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ”

Το κόμμα σας προτείνει επίταξη ιδιωτικών κλινικών, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα έκτακτα περιστατικά λόγω κορωνοίού…, Τι δεν πήγε καλά από τον προγραμματισμό της κυβέρνησης;

Ο βασικότερος λόγος που η κυβέρνηση δεν τα πήγε καλά είναι η απουσία οποιουδήποτε προγραμματισμού. Το δημόσιο αίσθημα δεν είναι μπαλάκι του πιγκ πογκ να παρακολουθεί τις ανακολουθίες από την καραντίνα στην απελευθέρωση και πάλι στην καραντίνα. Ας ελπίσουμε ότι ο εμβολιασμός θα σταθεροποιήσει την κίνηση προς την κανονικότητα, πριν οι περιδινήσεις δημιουργήσουν αξεπέραστες ζημιές στην οικονομική και κοινωνική μας πραγματικότητα. Αλλά η πανδημία ήρθε να δείξει ότι η υγεία του καθενός μας περνάει από την υγεία όλων μας και γι’ αυτό ακριβώς ο βασικός πυλώνας υγείας πρέπει να είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την ιδεολογία, αλλά και το πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης. Αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της αντίθεσης είναι και η απουσία προγράμματος που αναφέρεται και στην ερώτηση σας. Η κυβέρνηση, δέσμια της ιδεοληψίας της αυτής αποφάσισε να αντιμετωπίσει την πανδημία ως έκτακτη κατάσταση, ενώ θα έπρεπε να την δει σαν ευκαιρία εκσυγχρονισμού και ολοκλήρωσης του Ε.Σ.Υ. και, γιατί όχι, ενός πολιτικού mea culpa.

Η πολιτική εμβολιασμών, κρίνετε ότι σύντομα θα οδηγήσει στην ανοσία της αγέλης, όπως η κυβέρνηση διατείνεται;

Πραγματικά το εύχομαι, αλλά για να γίνει θα πρέπει να αλλάξει κάτι δραματικά στην έως τώρα κατάσταση. Για να φτάσουμε στην «ανοσία της αγέλης» θα πρέπει να πλησιάζουμε τα 2 εκατομμύρια εμβολιασμούς το μήνα, όπως ήταν και η εξαγγελία του υπουργού υγείας, λίγο πριν τις γιορτές. Δυστυχώς, είμαστε πολύ μακριά από τον στόχο αυτό. Για τον απαράδεκτα βραδύ ρυθμό των εμβολιασμών ευθύνεται βέβαια η αργή παράδοση των εμβολίων, μετά από μια αποτυχημένη διαπραγμάτευση από την πλευρά της Ε.Ε. Ευθύνονται όμως και οι αρχικές οργανωτικές δυσκολίες στους εμβολιασμούς στη χώρα μας. Από την ευρωπαϊκή πλευρά τα νέα εξακολουθούν να μην είναι αισιόδοξα. Πριν μερικές μέρες διάβαζα στο έγκυρο Politico ότι με τον σημερινό ρυθμό εμβολιασμών, η Ε.Ε. θα πετύχει την «ανοσία της αγέλης» το 2024! Δεν πιστεύω ότι θα επιβεβαιωθούν αυτά τα εξαιρετικά απαισιόδοξα έως και κινδυνολογικά σενάρια, θέλω να ελπίζω ότι οι ρυθμοί θα επιταχυνθούν, αλλά ο στόχος του καλοκαιριού του 2021 είναι πια πολύ δύσκολος. Ελπίζουμε βέβαια όλοι το καλύτερο, για να βγούμε μια ώρα αρχύτερα από αυτή την δυστοπία, με το μικρότερο δυνατόν κόστος σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και στην οικονομική και κοινωνική μας ζωή.

Το ξεπέρασμα της πανδημίας, συνδυάζεται άρρηκτα και με την οικονομία. Τι θα προτείνατε για στήριξη των πληττόμενων επιχειρήσεων και κοινωνικών ομάδων;

Η οικονομική ζημιά που έχουν προκαλέσει τα περιοριστικά μέτρα λόγω πανδημίας είναι πρωτοφανής. Θα την μετρήσουμε με ακρίβεια μόλις απελευθερωθούμε από τις έκτακτες συνθήκες στις οποίες ζούμε τόσους μήνες τώρα. Το πρώτο βασικό μέλημα της κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι ο περιορισμός των οικονομικών προβλημάτων πριν αυτά γιγαντωθούν και προκαλέσουν μη αναστρέψιμες ζημίες. Πρακτικά δυο στόχοι για την κυβέρνηση: να μην επιτρέψει τα λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να προλάβει την ανέχεια για μεγάλο μέρος του πληθυσμού παίρνοντας μέτρα στήριξης. Μέτρα εμπροσθοβαρή, με την μορφή όχι δανείων, αλλά επιχορηγήσεων. Αν αυτό δεν γίνει, τότε η οικονομική ζωή μετά τη πανδημία θα συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, με εκτόξευση της ανεργίας, ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των ανισοτήτων και, εν τέλει, με επιστροφή σε ύφεση και φτώχεια. Είναι ίσως η ώρα, για τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται η κυβέρνηση να προχωρήσει στην εγγύηση ενός ελάχιστου βασικού εισοδήματος, επιδοτώντας την διαφορά, τουλάχιστον για όσο καιρό κρατάει η κρίση. Όσες χώρες έχουν δοκιμάσει το μέτρο αυτό είχαν εξαιρετικά αποτελέσματα.

Πιστεύετε, στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών…;;; Και γιατί, μπορεί να γίνουν;

Η πρώτη μου σκέψη όταν μου κάνατε την ερώτηση είναι ότι το θέμα είναι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου. Δυστυχώς όμως εισάγεται στον δημόσιο διάλογο από την πλευρά αυτών που έχουν την ευθύνη αυτής της απόφασης. Ελπίζω οι κυβερνώντες να έχουν μάθει από παλιότερα λάθη τους και να μην τα επαναλάβουν.

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΈΡΝΗΣΗ…, Πως την εννοείτε…,;;; με ποιον και πότε;

Ένα εναλλακτικό πρόγραμμα ενίσχυσης των μη προνομιούχων, αντιστροφής των ανισοτήτων, νέων ευκαιριών, στήριξης της εργασίας, αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, θωράκισης της Δημοκρατίας και των θεσμών της. Με την υποστήριξη και συμμετοχή της πλειοψηφίας των πολιτών, σε μια μόνιμη και αμφίδρομη σχέση τους με τους πολιτικούς εκπροσώπους τους. Εμείς, ως Kίνημα Αλλαγής βάζουμε το πρόγραμμά μας στην κρίση του εκλογικού σώματος, πριν απ’ όλα. Θα ήθελα να υπήρχαν συγκλίσεις στο πρόγραμμα αυτό και συναινετική εφαρμογή μεγάλου μέρους του. Εκτιμώ ότι χρειαζόμαστε μια τέτοια εξέλιξη το ταχύτερο, αλλά και αυτό δεν εξαρτάται μόνον από εμάς. Μπορούμε απλώς να επισημαίνουμε σε κάθε ευκαιρία ότι οι ανισότητες έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, ο πλανήτης είναι στο κόκκινο και η Δημοκρατία μας αμφισβητείται πια ανοιχτά. Όλα αυτά δεν μπορούν να συνεχίζονται ή, αν προτιμάτε, δεν υπάρχει άλλος χρόνος για συντήρηση της συντήρησης!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για το “μέλλον της εργασίας”

Για το “μέλλον της εργασίας”

Ύστερα από δέκα χρόνια περιοριστικών πολιτικών, με αύξηση των ανισοτήτων, άνοδο της ακροδεξιάς, υποχώρηση των δημοκρατικών θεσμών σε πολλές χώρες ήρθε η πανδημία να καταδείξει τα όρια της προηγούμενης κανονικότητας αλλά και την ανάγκη για νέες προοδευτικές λύσεις που θα απαντούν στα προβλήματα αυτά.

Με αυτές τις σκέψεις αποφασίσαμε και πήραμε την πρωτοβουλία να επαναδραστηριοποίησουμε τη δεξαμενή σκέψης Re-Public με σκοπό να αποτελέσει έναν χώρο πολιτικού διαλόγου και προβληματισμού για τις σημερινές καινοτόμες αναζητήσεις, προτάσεις και λύσεις. Το Re-Public είναι μια δεξαμενή σκέψης η οποία ξεκίνησε την δράση του το 2007 με σκοπό να αποτελέσει έναν χώρο διαλόγου, προβολής και ανάδειξης της καινοτομίας στην πολιτική σκέψη και πρακτική από προοδευτική σκοπιά.

Ξεκινάμε αυτή τη νέα σελίδα με ένα project σε συνεργασία με το ινστιτούτο Friedrich Ebert Stiftung σχετικά με το μέλλον της εργασίας. Την ώρα που η Ελλάδα προσπαθεί να ανακάμψει από μία δεκαετή οικονομική κρίση με σκληρές πολιτικές λιτότητας, την οποία διαδέχθηκε η υγειονομική κρίση του Covid-19, ο τομέας της απασχόλησης όχι μόνο συρρικνώνεται αλλά παράλληλα εξελίσσεται και ταχύτατα. Το αποτέλεσμα είναι να διευρύνεται το κοινωνικό χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που ωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση και την ψηφιοποίηση και αυτούς που μένουν πίσω ή χάνουν τη δουλειά τους.

Παρ’ όλα αυτά, μέσω της έγκαιρης θεσμοθέτησης κανόνων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και τις κατάλληλες και επαρκείς πολιτικές, η εξέλιξη της τεχνολογίας θα μπορούσε να αξιοποιηθεί έτσι ώστε να συμβάλει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, να αμβλύνει τις ανισότητες και να βελτιώσει το ισοζύγιο μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής.

Η κοινή προσπάθεια που ξεκινάμε το Re-Public σε συνεργασία με το γραφείο του Friedrich-Ebert-Stiftung στην Αθήνα έχει στόχο να προσεγγίσουμε το πρόβλημα με έναν καινοτόμο τρόπο. Να επισημαίνουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος της εργασίας στην Ελλάδα με μία ολιστική προσέγγιση αξιοποιώντας τις γνώσεις και προτάσεις ενός ευρέως φάσματος εμπειρογνωμόνων. Το όραμα μας για την ψηφιοποίηση περιλαμβάνει την ψηφιοποίηση ως καταλύτη για αξ, μία πιο δίκαιη κοινωνία και καλύτερη ισορροπία μεταξύ ζωής και εργασίας.

Μπορείτε να δείτε τα αρχικά μας βήματα στον παρακάτω σύνδεσμο https://republic.gr/futureofwork/el/

Η ιστοσελίδα είναι διαθέσιμη και στα αγγλικά.

Θα εκτιμούσα πολύ τις ιδέες και τις παρατηρήσεις σας.

Πολλαπλές οι αποτυχίες της κυβέρνησης

Πολλαπλές οι αποτυχίες της κυβέρνησης

Την Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2020 συζητήσαμε για τις πολλαπλές αποτυχίες της κυβέρνησης στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Η πρώτη από τις πολλές αποτυχίες η διαχείριση της κυβέρνησης. Προσπαθεί να κρατήσει ισορροπία μεταξύ της ιδεοληψίας της να τα δώσει όλα στον ιδιωτικό τομέα και της σκληρής πραγματικότητας που μας δείχνει ότι η παροχή υγείας στο πληθυσμό περνάει μόνο από την στήριξη και ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Πιστεύει η κυβέρνηση ότι θα αντιμετωπίσει τη πανδημία με προχειρότητες για να ξεπεράσει το σκόπελο και να γυρίσει πίσω στην ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα. Θέλει δηλαδή να επιστρέψει σε μια κανονικότητα η οποία ήταν μόνο για λίγους και η οποία έχει ξεπεραστεί για τα καλά από την πραγματικότητα.

Ανέφερα επίσης ότι καλό θα ήταν να θυμόμαστε ότι το ΠΑΣΟΚ θεμελίωσε το εθνικό σύστημα υγείας το οποίο όλοι έρχονται τώρα να αναγνωρίσουν την αξία του.

Η δεύτερη από τις αποτυχίες της κυβέρνησης έχει να κάνει με την αδυναμία της να στηρίξει πραγματικά την ελληνική οικονομία. Η κυβέρνηση έρχεται πολύ αργά και πολύ περιορισμένα να “στηρίξει” τη μικρομεσαία επιχείρηση η οποία είναι ο βασικός εργοδότης της ελληνικής οικονομίας. Η συνέχιση αυτής της πολιτικής θα οδηγήσει σε πρωτοφανείς αριθμούς λουκέτων και την οικονομική δραστηριότητα να επικεντρώνεται σε λίγους μεγάλους. Η κυβέρνηση λοιπόν να αλλάξει ρότα και να μετατρέψει τη βοήθεια στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από δάνεια σε επιχορηγήσεις. Και την ίδια στιγμή να κατευθύνει τον τραπεζικό δανεισμό από τους μεγάλους στους μικρούς. Δεν είναι δυνατόν το 50% των δανείων της πανδημίας να έχουν πάει σε 6 πολύ μεγάλες επιχειρήσεις.

Η τρίτη από τις αποτυχίες της κυβέρνησης είναι η εξασφάλιση δημοκρατικού ελέγχου στην ελληνική αστυνομία. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν πάρα πολλές καταγγελίες για αστυνομική βία και να μην βρίσκει ποτέ το δίκιο του ο Έλληνας πολίτης.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Η κυβέρνηση δημιουργεί ανασφάλεια στη κοινωνία

Η κυβέρνηση δημιουργεί ανασφάλεια στη κοινωνία

Την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου συζητήσαμε για την πανδημία και τις πεγαλοδρομίες της κυβέρνησης στον ραδιοφωνικό σταθμό “Στο κόκκινο” με την Μαρίνα Μάνη και τον Χρυσόστομο Λουκά.

Ανάμεσα σε άλλα ανέφερα:

“Η κυβέρνηση πελαγοδρομεί σταθερά. Αντιμετωπίζει μία όντως πρωτοφανή κατάσταση (σ.σ. πανδημία) βλέποντας και κάνοντας. Δημιουργεί ανασφάλεια στην κοινωνία, υγειονομική και οικονομική. Αν προσθέσετε και μία διάθεση χαϊδέματος ενός ακραία δεξιού και ακραία συντηρητικού κοινού, έχουμε περιγράψει τι κάνει αυτή η κυβέρνηση.

Έχουμε μαθητευόμενους μάγους της πολιτικής που θέλουν να το παίξουν τεχνοκράτες διότι είναι της μόδας, διανθίζοντας όλο αυτό με ένα επικοινωνιακό παραμύθι με φιλικά προς τους ίδιους μέσα ενημέρωσης.

Είδαμε το δημόσιο σύστημα υγείας στη βόρεια Ελλάδα στα πρόθυρα της κατάρρευσης την ώρα που η σηματοδότηση από την κυβέρνηση ήταν “ξεμπερδέψαμε με τον κορωνοϊό” (βλέπε Σαντορίνη). Πριν από τις γιορτές πήγαν να παίξουν το επόμενο παραμύθι ότι “ήρθε το εμβόλιο και τελειώσαμε”. Το εμβόλιο είναι λύση όταν εμβολιαστούμε, όχι όταν το λένε στα κανάλια. Δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης ο αριθμός των εμβολίων, αλλά η οργάνωση της διαδικασίας εμβολιασμού είναι. Γι΄αυτό είμαστε στις τελευταίες θέσεις στην ΕΕ στον εμβολιασμό.

Η πανδημία φανέρωσε τα όρια των συμφερόντων, που εξυπηρετεί η κυβέρνηση. Έχουμε πλέον τα συμφέροντα που…δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Βλέπετε ότι όλο αυτό το σύστημα “να αφήσουμε την υγεία των πολιτών στα χέρια ιδιωτών” έχει καταρρεύσει. Σε όλα τα επίπεδα: στη νοσηλεία, στην πρωτοβάθμια υγεία, στην παραγωγή των εμβολίων, στη διάθεση των εμβολίων. Έχει καταρρεύσει η λογική της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών. Αν λοιπόν η κυβέρνηση θέλει να εξυπηρετήσει ιδιωτικά συμφέροντα, είναι πάρα πολύ πίσω.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να προσπεράσει τον κορωνοϊό σαν μία αναποδιά στην διακυβέρνησή της.  Να μείνει σταθερή στον νεοφιλελεύθερο ιδεολογικό προσανατολισμό της. Δείτε τι έχει κάνει στη δημόσια παιδεία: εκμεταλλεύθηκε τον χρόνο που της έδωσε η κοινωνία στο lockdown για να κάνει κάτι; Όχι. Το μόνο που έκανε ήταν να περιμένει να περάσει “η αναποδιά” για να συνεχίσει ακάθεκτη στη προάσπιση των ιδιωτικών συμφερόντων. Δεν έκανε τίποτα στα δημόσια σχολεία, κλείνει δημόσια Πανεπιστήμια για να ανοίξει ιδιωτικά. Και όλα αυτά χρησιμοποιώντας ως άλλοθι μία δήθεν «αναποδιά» που της έτυχε. Το να έχουμε μία κυβέρνηση κολλημένη στα παλιά, είναι πραγματικό δυστύχημα για τη χώρα.

Στηρίζουμε όλες τις αντιδράσεις των φοιτητών και των ακαδημαϊκών (σ.σ. για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία). Όμως, απέναντι σε μία κυβέρνηση που ασκεί τέτοιες πολιτικές, δεν θα ρισκάρουμε τη δημόσια υγεία. Η απάντηση πρέπει να είναι πολιτική και απέναντι στην κυβέρνηση να στηθεί ένα μπλοκ. Με βάση τις μη κανονικές (υγειονομικά) συνθήκες, ο κόσμος που θέλει να κατέβει (στις συγκεντρώσεις) και να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του, να το εντάξει στις συνθήκες προστασίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνουμε όλοι στα σπίτια μας και να ακούμε ό,τι λέει η κυβέρνηση, αλλά να προσαρμοστούμε στις συνθήκες.”

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Οι ευθύνες, οι προτάσεις και ο δρόμος μπροστά.

Οι ευθύνες, οι προτάσεις και ο δρόμος μπροστά.

Συνέντευξη μου στο cnn.gr

-Ο πρωθυπουργός δήλωσε στη Θεσσαλονίκη ότι το ΕΣΥ πιέζεται, αλλά αντέχει. Εσείς τι πιστεύετε;

-To ΕΣΥ είναι χρόνια που δεν αντέχει, υποστελεχωμένο, υποχρηματοδοτούμενο και εκτός πολιτικού σχεδιασμού σε όφελος της ιδιωτικής υγείας. Είναι διαχρονική η ανυπαρξία πρωτοβάθμιας υγείας, παιδικών φροντίδων και διαγνωστικών κέντρων. Η πανδημία ήρθε δυστυχώς να δείξει τα αποτελέσματα αυτών των πολιτικών επιλογών.

Ίσως η δήλωση του πρωθυπουργού να μην είναι μια ατυχής διατύπωση, αλλά η εξωτερίκευση της απροθυμίας του να δεσμευτεί ότι όλα όσα λείπουν από το Ε.Σ.Υ. θα γίνουν τώρα με πόρους από το Ταμείο Αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δημόσιες επενδύσεις τελικά, που θα μείνουν και μετά την κυκλοφορία του εμβολίου. Ίσως να μην βλέπει το Ε.Σ.Υ. ως πρότυπο παροχής υπηρεσιών υγείας. Μπορεί να του επιφυλάσσει ρόλο «υπηρεσίες τελευταίας καταφυγής» για τους πιο αδύναμους ανάμεσά μας. Το Ε.Σ.Υ. όμως, θεμελιώθηκε από το ΠΑΣΟΚ με εντελώς αντίθετο σκεπτικό: να προσφέρει φροντίδες υγείας υψηλής ποιότητας σε κάθε συμπολίτη, ανεξαρτήτως των εισοδηματικών δυνατοτήτων του. Αυτός είναι ο ρόλος που πρέπει να θέλουμε για το Ε.Σ.Υ. όταν μιλάμε για στήριξη του.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης
-Θεωρείτε ότι για την έξαρση του κορωνοϊού ευθύνεται κατά κύριο λόγο η κυβέρνηση ή οι πολίτες που δεν τήρησαν τα μέτρα;

-Οι πολίτες που τήρησαν τα μέτρα (εύστοχα και άστοχα) με εντυπωσιακή πειθαρχία στο πρώτο κύμα, είναι οι ίδιοι που «κατηγορούνται» σήμερα για ανευθυνότητα. Το βλέπω δύσκολο να άλλαξαν εν μια νυκτί.

Αυτό που ξέρουμε είναι ότι η «λήξη συναγερμού» που κήρυξε η κυβέρνηση, με διθυραμβικό μάλιστα τρόπο, κάτω από το υπέροχο ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης αποδείχτηκε αβάσιμη και γι’ αυτό ακριβώς είχε καταστροφικά αποτελέσματα.

Εμείς οι πολίτες, με προσωπικό κόστος, οικονομικό και δημοκρατικό, κερδίσαμε χρόνο και αξιοπιστία στην αντιμετώπιση της διάδοσης του ιού. Αυτό το κεφάλαιο που συγκεντρώσαμε διασπαθίστηκε από την κυβερνητική ανικανότητα να αποτρέψει τον συνωστισμό στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, τις παλινωδίες σχετικά με την λειτουργία των σχολείων και, προφανώς, την ελλιπή προετοιμασία του ΕΣΥ για το δεύτερο κύμα.

Οι προτάσεις του ΚΙΝΑΛ
-Ποιες είναι όμως οι προτάσεις του ΚΙΝΑΛ; Τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την πανδημία;

Η κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί το συντομότερο δυνατό σε τρία μέτωπα. Έχω ήδη επισημάνει την ανάγκη αναμόρφωσης και ενίσχυσης του ΕΣΥ. Πέρα από τις δημόσιες επενδύσεις που θεωρούμε απαραίτητες, πρέπει να είναι σαφές ότι κινητήριος μοχλός του συστήματος είναι ο ανθρώπινος παράγων. Είναι εμφανής η ανάγκη προσλήψεων ιατρών και νοσηλευτών. Και φυσικά η επιμόρφωσή τους, κατά την διάρκεια της θητείας τους. Πέρα όμως από την περίθαλψη ασθενών, καθοριστικής σημασίας παραμένει ο περιορισμός της διάδοσης του ιού.

Μέχρι λοιπόν να υπάρξει εμβολιασμός μεγάλου μέρους του πληθυσμού (οπότε καλούμαστε να εκτιμήσουμε νέα δεδομένα) πρέπει, επιτέλους, να αποκτήσουμε τη δυνατότητα να σβήνουμε τις εστίες μετάδοσης της πανδημίας πριν αυτές φύγουν εκτός ελέγχου. Για να γίνει αυτό χρειάζονται μαζικά τεστ και πρωτόκολλα άμεσης εφαρμογής για τον περιορισμό της διασποράς όπου τα τεστ δείχνουν ανησυχητική διασπορά του ιού.

Και βέβαια, τελευταία πρόταση, η αποτροπή μιας ακόμα οικονομικής καταστροφής, λόγω της ύφεσης από την πανδημία. Η στήριξη της μικρής και μεσαίας επιχείρησης και των ελεύθερων επαγγελματιών είναι μάλλον κοινός τόπος. Αλλά και μεγαλύτερες επιχειρήσεις, εφ’ όσον επιβάλλεται από το δημόσιο συμφέρον, μπορεί να πάρουν κρατικές ενισχύσεις. Αυτό όμως θα πρέπει να γίνει με κάθε διαφάνεια, με το να διασφαλίζονται τα συμφέροντα του δημοσίου, και τα δικαιώματα και οι θέσεις εργασίας των εργαζομένων. Το πρότυπο της Lufthansa (κρατική οικονομική ενίσχυση με αντίτιμο συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο και την διοίκηση της εταιρείας) είναι χαρακτηριστικό. Και, φυσικά, είναι απαραίτητο να ολοκληρωθεί το «Δίκτυο Προστασίας κατά της Φτώχειας» ώστε να καλύψει όσους εργαζομένους χάνουν τη δουλειά τους ή μπαίνουν σε καθεστώς αναστολής. Προσωπική μου άποψη είναι ότι θα ήταν εξαιρετικά αποδοτική στήριξη όσων πλήττονται η υιοθέτηση ενός προγράμματος «βασικού εισοδήματος» τουλάχιστον για όσο καιρό ζούμε με τα έκτακτα μέτρα. Λύση αποδοτικότερη και εντιμότερη από τα ευκαιριακά επιδόματα που έχει επιλέξει η κυβέρνηση.

Η εκλογή προέδρου
-Ορισμένοι σύντροφοί σας φωτογραφίζοντας το Μαξίμου, υποστηρίζουν ότι εξωκομματικά κέντρα παρεμβαίνουν στο ΚΙΝΑΛ για να καθορίσουν τις εξελίξεις εν όψει της εκλογής από τη βάση προέδρου τον Νοέμβριο του 2021. Συμμερίζεστε αυτήν την άποψη;

-Μου ήρθε σχεδόν αυτόματα στο μυαλό μου η φράση “της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά”. Η αλήθεια είναι ότι η συζήτηση αυτή εν μέσω της υγειονομικής κρίσης που ζούμε φαίνεται εκτός τόπου και χρόνου. Εάν μάλιστα αφορά σε διεργασίες άλλου κόμματος, είναι εκτός από άτοπη και αντιδημοκρατική. Και σταματάω εδώ.

Οι κυβερνητικές συνεργασίες
-Το ΚΙΝΑΛ πρέπει να συμμετάσχει μόνο σε μια «προοδευτική κυβέρνηση» ή θα ήταν χρήσιμο για την κοινωνία σε οποιαδήποτε κυβερνητική συμμαχία;

-Βρισκόμαστε σε μια περίοδο πολλαπλών κρίσεων. Η κλιματική αλλαγή απειλεί το μέλλον του πλανήτη μας, οι ανισότητες είναι σε ιστορικά υψηλό επίπεδο, η δημοκρατία μας βρίσκεται σε υποχώρηση και ήρθε η πανδημία να φανερώσει τα όρια της προηγούμενης «κανονικότητας». Τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν πατήσει πάνω σε αυτά για να “υποκλέψουν” την ψήφο των Ελλήνων πολιτών και στη συνέχεια εφάρμοσαν και εφαρμόζουν άλλα από αυτά για τα οποία ψηφίστηκαν. Σε τέτοια πρακτικές εμείς δεν έχουμε θέση. Η δική μας πολιτική δουλειά είναι η έξοδος από αυτές τις πολλαπλές κρίσεις με κοινωνική δικαιοσύνη, ίσες ευκαιρίες για κάθε πολίτη, διαφανείς κανόνες για όλους και τη ματιά στο μέλλον. Οι εκπρόσωποι του «παλιού» μπορούν να κυβερνήσουν μαζί για να λύσουν τυχόν «πρόβλημα διακυβέρνησης», εμάς μας αφορά η επίλυση των πραγματικών προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας και όχι η εν κρυπτώ συναλλαγή για ιδιοτελείς σκοπούς. Άλλωστε η χώρα έχει ανάγκη μια σοβαρή αξιωματική αντιπολίτευση η οποία να μπορεί να επιτελέσει το θεσμικό της ρόλο.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Να σκεφτούμε, να τιμήσουμε την επέτειο με διαφορετικό τρόπο

Να σκεφτούμε, να τιμήσουμε την επέτειο με διαφορετικό τρόπο

(Άρθρο μου στα ΝΕΑ)

Σε λίγες μέρες, καλούμαστε για μια ακόμα χρονιά να τιμήσουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. 47 χρόνια από την φοιτητική εξέγερση που σήμανε την αρχή του τέλους για την ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών. Μια αυθόρμητη λαϊκή κινητοποίηση που έδειξε ότι, όποτε ο σκοπός ενός αγώνα είναι ξεκάθαρος, η νίκη είναι εφικτή. Όσο δύσκολη κι αν φαίνεται, όποιο κι αν είναι το κόστος της. Και, πράγματι, λίγους μήνες αργότερα, η Δημοκρατία ξαναγύρισε στον τόπο που την γέννησε.

Μόνο που εφέτος δεν είναι μια χρονιά όπως οι προηγούμενες. Φέτος έχουμε την αγωνία για την εξέλιξη της πανδημίας και τις επιπτώσεις της στην υγεία και τις τσέπες μας. Η αποτυχία της κυβέρνησης να θωρακίσει την κοινωνία από ένα δεύτερο κύμα, η αδυναμία της να εκμεταλλευτεί τον χρόνο που κερδίσαμε από την πρώτη καραντίνα. Έχουμε κληθεί λοιπόν και πάλι, εμείς οι πολίτες, να υποστούμε ένα δεύτερο lockdown. Περιορισμούς των ελευθεριών μας, δικαιολογημένους και αδικαιολόγητους, για να μην καταρρεύσει το Ε.Σ.Υ. Μόνο που οι αντοχές και οι ανοχές μας, ψυχικές και οικονομικές, είναι μειωμένες. Κυρίως επειδή, τίποτε δεν εγγυάται ότι αυτή την φορά οι θυσίες μας θα γίνουν σεβαστές.

Ασφαλώς και εφέτος η επέτειος του Πολυτεχνείου πρέπει να τιμηθεί. Με περισσότερη έμφαση ακριβώς λόγω των περιορισμών των δημοκρατικών μας ελευθεριών, για την αντιμετώπιση του COVID 19. Και περισσότερη έμφαση σημαίνει όχι σε εκδηλώσεις ρουτίνας, που θα προκαλούσαν συνωστισμό και νοσηρότητα. Πορείες επετειακού περιεχομένου, ενώ έχουμε στερηθεί ακόμα και την ελευθερία μετακίνησης μας και το δικαίωμά μας να συναθροιζόμαστε θα ήταν ανεπίτρεπτη ελαφρότητα, υποκρισία και περιφρόνηση στην υγεία του συμπολίτη μας. Για να μην υπογραμμίσω την σύμπλευση, για μια ακόμα φορά, «επαναστατών» με ακροδεξιά στοιχεία στο όνομα της αντίδρασης κατά των μέτρων αντιμετώπισης του ιού, της προβολής θεωριών συνωμοσίας και της άρνησης επιστημονικών δεδομένων.

Ακριβώς λοιπόν από σεβασμό προς όσες και όσους αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στον τόπο μας, εφέτος, αντί να πορευτούμε εκφωνώντας συνθήματα, πρέπει να σκεφτούμε, να συζητήσουμε, να τιμήσουμε την επέτειο τελικά, με διαφορετικό τρόπο:

– πώς να αναστρέψουμε την υποτίμηση της ισονομίας, της ισηγορίας και της ισοπολιτεία;

– πώς να ενδυναμώσουμε τον δημοκρατικό έλεγχο των εκπροσώπων μας;

Η διερεύνηση αυτών των επίκαιρων δημοκρατικών προβλημάτων ας είναι μια πραγματική απόδοση τιμής στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, αντί της πρόκλησης περαιτέρω θυμάτων και παράτασης της νοσηρότητας.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Οικονομία για πολλούς, διεθνείς σχέσεις με κανόνες, στη κάλπη Biden-Harris

Οικονομία για πολλούς, διεθνείς σχέσεις με κανόνες, στη κάλπη Biden-Harris

(Άρθρο μου στα ΝΕΑ)

Μας χωρίζουν λίγες μέρες μόνο από τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Και λίγα μόνο χρόνια, από τις προηγούμενες, από τις οποίες είχε αναδειχθεί ως Πρόεδρος των Η.Π.Α. ο Donald Trump. Δεν θα σταθώ εδώ στο εκλογικό σύστημα που έδωσε ως νικητή αυτόν που μειοψήφησε στην λαϊκή ψήφο (παράδοξα και αμφιλεγόμενα σχήματα παράγονται όχι μόνον από τα δικά μας, «αναλογικά» συστήματα). Σε κάθε περίπτωση, στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές στις Η.Π.Α., μετρήθηκε ένα, ετερόκλητο μεν, εξαιρετικά υπολογίσιμο σε απήχηση δε, ρεύμα αποδοκιμασίας μιας «παγκοσμιοποίησης για λίγους». Είτε αυτό αφορούσε σε δουλειές που χάνονται, είτε με παραδοσιακές διεθνείς σχέσεις να κλονίζονται από άστοχες επεμβάσεις δεξιά και αριστερά.

Στις κάλπες της 4ης Νοεμβρίου θα φανεί αν οι Η.Π.Α. θέλουν ηγεσία ικανή να αντιληφθεί την ροή των πραγμάτων. Να κινηθεί για την αποκατάσταση της συνοχής της αμερικανικής κοινωνίας, χωρίς διακρίσεις και ρατσισμό. Να επιδιώξει ένα πιο σταθερό πολυπολικό περιβάλλον με κανόνες διευθέτησης πολλαπλών αντικρουόμενων συμφερόντων. Οι επιλογές μπροστά στα διλήμματα αυτά αφορούν κάθε πολίτη του κόσμου, είτε είναι Αμερικανός, είτε όχι.

Στην πραγματικότητα, αυτό που θα μάθουμε, όταν ολοκληρωθεί η καταμέτρηση, είναι εάν μετά την αποδοκιμασία που σήμανε το πολιτικό σώμα στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, αισθάνεται την ανάγκη να κάνει ένα βήμα μπροστά δίνοντας εντολή προόδου.

Η προεκλογική αναμέτρηση δοκιμάζεται ίσως και μέχρι τελευταία στιγμή από αλλότρια, ασήμαντα και μη πολιτικά. Όμως θα αδικούσαμε τον Joe Biden αν δεν επισημαίναμε το κατ’ εξοχήν πολιτικό διάβημα του: «μόνο με έμφαση στη πράσινη και καινοτόμα ανάπτυξη μπορούμε να δώσουμε νέες ποιοτικές διατηρήσιμες θέσεις εργασίας και να σώσουμε τον πλανήτη από την καταστροφή». Και πιο συγκεκριμένα περιγράφοντας ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για την στροφή από τα ορυκτά καύσιμα στις ήπιες μορφές ενέργειας και μια πρωτοβουλία στήριξης των κατοικιών στην προσπάθεια τους να καταναλώνουν όλο και λιγότερη ενέργεια για όλο και καλύτερες συνθήκες ζωής των ενοίκων τους.

Σε ότι αφορά τώρα τις διεθνείς σχέσεις των Η.Π.Α. είναι σαφές ότι, με το εκκρεμές να έχει διαγράψει μια πλήρη ταλάντωση (από τον παρεμβατισμό στην απόσυρση) είναι η ώρα της σταθεροποίησής του στο σημείο ισορροπίας. Οι ατυχείς επεμβάσεις έχουν καταδικαστεί στις προηγούμενες εκλογές, απομένει να αποδειχθεί αν είναι η ώρα ο αμερικανικός λαός να αποδοκιμάσει, με την σειρά της, την «ασύντακτη απόσυρση» που πληρώνεται πολύ ακριβά. Ένα παράδειγμα πολύ γνωστό σε μας τους Έλληνες που το ζούμε: η «ασύντακτη απόσυρση» από την Ανατολική Μεσόγειο είχε ως συνέπεια, να χριστεί από μόνος του… ο Τούρκος Πρόεδρος περιφερειακός «ηγεμών», ανακηρύσσοντας την περιοχή ως μη υποκείμενη στην διεθνή νομιμότητα! Αυτά όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι αδύνατον να γίνουν ανεκτά. Η επάνοδος της σταθερότητας στη περιοχή μας θα υποβοηθηθεί από μια στροφή στην εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. όπως προδιαγράφεται από την εκλογή του διδύμου Biden-Harris.

Ασφαλώς τα θέματα δεν εξαντλούνται εδώ. Χωρίς όμως αλλαγές στην αναπτυξιακή στρατηγική ώστε να δημιουργηθούν νέες δουλειές και αμερικανική σταθεροποιητική παρουσία στα διεθνή πράγματα, τα περαιτέρω ίσως χάνουν πολλή από την σημασία τους!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Τα λεφτά που υπάρχουν και οι επιλογές που έρχονται

Τα λεφτά που υπάρχουν και οι επιλογές που έρχονται

(Άρθρο μου στα ΝΕΑ)

Η σημερινή τεράστια οικονομική κρίση έχει ανατρέψει με πρωτοφανή ένταση την ζωή, ειδικά των πιο αδύναμων, συμπατριωτών μας. Η ανεργία ανεβαίνει, τα εισοδήματα μειώνονται, οι αποταμιεύσεις εξαντλούνται. Για όσους σπρώχνονται κάτω από το όριο της φτώχειας, τα όσα και όποια επιδόματα (αν δικαιούνται) ούτε αρκούν, ούτε διαρκούν, ενώ τους καταθλίβει η αδυναμία να βρουν μια θέση εργασίας με αξιοπρεπείς συνθήκες και αμοιβές. Σ’ αυτούς τους συμπολίτες, χρωστάμε την αλήθεια: μια καλή θέση εργασίας για τον καθένα, προϋποθέτει ένα μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Ας δούμε λοιπόν, αν και με ποιόν τρόπο, τα 70 τόσα δις, που πανηγυρικά ανακοινώθηκε ότι «πήραμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση», μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτό τον σκοπό και με ποιόν τρόπο.

Παρόλο που το ΕΣΠΑ υπήρχε και προηγουμένως υπάρχουν δυο νέα στοιχεία . Το πρώτο είναι ότι έχει εγκριθεί ένα πρόσθετο ποσό για την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών του COVID 19. Το δεύτερο και ίσως σημαντικότερο είναι ότι, για την ίδια χρονική περίοδο και για τον ίδιο λόγο, προβλέπεται χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας.

Για την Ελλάδα, την μοναδική χώρα της ζώνης του ΕΥΡΩ που βρίσκεται υπό δημοσιονομική επιτροπεία, η δυνατότητα επένδυσης πόρων, χωρίς την δουλεία αφύσικων πρωτογενών πλεονασμάτων, είναι «μάνα εξ ουρανού». Αρκεί να έχουμε επίγνωση ότι μετά το 2021, η δυνατότητα αυτή χάνεται, μαζί της και μέρος των ευρωπαϊκών πόρων. Και βέβαια ότι αυτά τα λεφτά δεν είναι για να τα φάμε, αλλά για να φυτέψουμε «λεφτόδεντρα» και να έχουμε να φάμε από τους καρπούς τους.

Και ενώ έχει γεννηθεί αυτή η ανέλπιστη ελπίδα, το εδώ κατεστημένο επιμένει στον ίδιο, κακό δρόμο. Δεν προσδιορίζει συγκεκριμένες παραγωγικές επενδύσεις ώστε να συγκεντρώσει τα πρόσθετα κεφάλαια, δημόσια και ιδιωτικά, ελληνικά και ξένα (οι πόροι από την Ε.Ε. απαραίτητοι μεν, ανεπαρκείς δε) που απαιτούνται γι’ αυτές. Αντιθέτως, σταθερά σε αδιέξοδο δρόμο, αυξάνει κρατικές δαπάνες και επιδοτεί κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών! Παραδείγματα:
1.Δεν επενδύει σε νέες μονάδες νοσηλείας βραχείας και μακράς διάρκειας και σε δημόσια διαγνωστικά κέντρα, αλλά συζητάει την ακόμα μεγαλύτερη επιβάρυνση των δημόσιων νοσοκομείων.
2.Δεν επενδύει στον μετασχηματισμό των λιγνιτικών πεδίων σε παραγωγικά συμπλέγματα φιλικά προς το περιβάλλον με υψηλή προστιθέμενη αξία. Δεν προχωράει σε ένα «έξυπνο δίκτυο» μεταφοράς και διανομής ενέργειας ικανό να τροφοδοτεί αξιόπιστα και με χαμηλό κόστος νοικοκυριά, επιχειρήσεις και αυτοκίνητα. Αντιθέτως, εξαγγέλλει την επιδότηση αγοράς εισαγόμενων ηλεκτρικών αυτοκινήτων και οικιακών φορτιστών τους.
3.Δεν επενδύει σε δίκτυα και υποδομές τηλεπικοινωνιών και μεταφοράς δεδομένων. Αντί γι’ αυτό, παρακολουθεί τις υψηλές χρεώσεις των, χαμηλής ποιότητας, υπηρεσιών που προσφέρονται και την σταδιακή απώλεια κάθε δημόσιου ελέγχου επ’ αυτών.

Όσοι λοιπόν πραγματικά δεν ανεχόμαστε την ανεργία των νέων να αγγίζει το 40% και να τους διώχνει από την Ελλάδα, όσοι, τελικά, θέλουμε την Ελλάδα ανεξάρτητη, κυρίαρχη, εύρωστη και αξιοπρεπή ξέρουμε τι έχουμε να κάνουμε. Με την στήριξη μας από την κοινωνία. Η ώρα της κρίσης πλησιάζει για όλους και στον καταλογισμό ελαφρυντικό άγνοιας δεν πρόκειται να αναγνωριστεί!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για ελληνοτουρκικά και φασισμό στο “Kontra 24”

Για ελληνοτουρκικά και φασισμό στο “Kontra 24”

Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2020 συζητήσαμε για τις προκλήσεις της Τουρκίας αλλά και τον φασισμό στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Ανέφερα ότι η Τουρκία δεν καταλαβαίνει από δηλώσεις όσο σκληρές και αν είναι αυτές. Είναι ευθύνη της κυβέρνησης να διεκδικήσει και να καταφέρει συγκεκριμένες κυρώσεις από την Ε.Ε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι δηλώσεις του εκλεκτού της Ν.Δ. για την προεδρεία της Ε.Ε. Manfred Weber ο οποίος στις σκληρές δηλώσεις εναντίον της Τουρκίας είναι πρώτος αλλά όταν ήρθε η ώρα να ψηφίσει την τροπολογία που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής μας Νίκος Ανδρουλάκης με σειρά άλλων ευρωβουλευτών από την ομάδα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών η οποία θα έβαζε εμπάργκο πώλησης όπλων στην Τουρκία ήταν ο πρώτος που την καταψήφισε.

Στη συνέχεια συζητήσαμε για τον φασισμό στην πατρίδα μας. Για την ιστορική καταδίκη της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής αλλά και την ανάγκη να ξεμπερδέψουμε για τα καλά με το φασισμό όπου και αν αυτός υπάρχει στην κοινωνία μας. Οι κρεμάλες στο Σύνταγμα, οι προπηλακισμοί πολιτικών, συνθήματα στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό αντιμετωπίζονται με δημοκρατικό μέτωπο. Η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ για λίγες το πήγαν καλά μέχρι την έναρξη της δίκης αλλά πολύ γρήγορα θυμήθηκαν το κακό τους παρελθόν. Φαίνεται πόσο βαρύ και στενό τους πέφτει το κουστούμι της εθνικής συμφιλίωσης, η κοινωνία όμως δεν θα τους ακολουθήσει στον κατήφορο.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ