Archive

Tag: Αλληλεγγύη

11 posts

Για metoo και εμβολιασμούς στο Κόντρα 24

Για metoo και εμβολιασμούς στο Κόντρα 24

Την Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2021 συζητήσαμε για το κίνημα metoo, τη πορεία των εμβολιασμών και τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Ανέφερα ότι η κυβέρνηση πρέπει να επιταχύνει των ρυθμών των εμβολιασμών για να καταφέρουμε τη συλλογική ανοσία μέχρι το καλοκαίρι. Η ψυχολογία μας είναι στο κόκκινο, η κοινωνία στο όριο και η οικονομία εκτός από κάθε πρόβλεψη, δεν θέλω να φαντάζομαι ακόμα ένα καλοκαίρι σαν το περσινό.

Αντί λοιπόν να κάνουμε όλοι μαζί εθνικό μας στόχο της συλλογική ανοσία η κυβέρνηση και τα δικά της στελέχη σε κάθε ευκαιρία σπάνε τη σειρά του εμβολιασμού. Αυτό πρέπει αν σταματήσει τώρα. Θα μπουν καθαροί απαραβίαστοι κανόνες χωρίς τα σημερινά παραθυράκια.

Σχετικά με το εξαιρετικά σημαντικό κοινωνικό ζήτημα της κακοποίησης που ανέδειξε με μεγάλη δύναμη ψυχής η Σοφία Μπεκατώρου καλό θα ήταν η κυβέρνηση να δείξει πραγματικά αντανακλαστικά αντιμετώπισης του προβλήματος και να μην παίρνει προσχηματικά μέτρα όταν το πρόβλημα χτυπάει την πόρτα της δημοσκοπικής της απήχησης. Τα θύματα και η κοινωνία θέλει να φύγει επιτέλους το πέπλο της σιωπής και αυτό θα γίνει μόνο όσο δεν σέρνουν η κυβέρνηση και η αξιωματικής αντιπολίτευση τη συζήτηση στον βούρκο της επίπλαστης αντιπαράθεσης τους.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Όχι άλλη συντήρηση της συντήρησης

Όχι άλλη συντήρηση της συντήρησης

Συνέντευξη μου στην εφημερίδα “ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ”

Το κόμμα σας προτείνει επίταξη ιδιωτικών κλινικών, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα έκτακτα περιστατικά λόγω κορωνοίού…, Τι δεν πήγε καλά από τον προγραμματισμό της κυβέρνησης;

Ο βασικότερος λόγος που η κυβέρνηση δεν τα πήγε καλά είναι η απουσία οποιουδήποτε προγραμματισμού. Το δημόσιο αίσθημα δεν είναι μπαλάκι του πιγκ πογκ να παρακολουθεί τις ανακολουθίες από την καραντίνα στην απελευθέρωση και πάλι στην καραντίνα. Ας ελπίσουμε ότι ο εμβολιασμός θα σταθεροποιήσει την κίνηση προς την κανονικότητα, πριν οι περιδινήσεις δημιουργήσουν αξεπέραστες ζημιές στην οικονομική και κοινωνική μας πραγματικότητα. Αλλά η πανδημία ήρθε να δείξει ότι η υγεία του καθενός μας περνάει από την υγεία όλων μας και γι’ αυτό ακριβώς ο βασικός πυλώνας υγείας πρέπει να είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με την ιδεολογία, αλλά και το πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης. Αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της αντίθεσης είναι και η απουσία προγράμματος που αναφέρεται και στην ερώτηση σας. Η κυβέρνηση, δέσμια της ιδεοληψίας της αυτής αποφάσισε να αντιμετωπίσει την πανδημία ως έκτακτη κατάσταση, ενώ θα έπρεπε να την δει σαν ευκαιρία εκσυγχρονισμού και ολοκλήρωσης του Ε.Σ.Υ. και, γιατί όχι, ενός πολιτικού mea culpa.

Η πολιτική εμβολιασμών, κρίνετε ότι σύντομα θα οδηγήσει στην ανοσία της αγέλης, όπως η κυβέρνηση διατείνεται;

Πραγματικά το εύχομαι, αλλά για να γίνει θα πρέπει να αλλάξει κάτι δραματικά στην έως τώρα κατάσταση. Για να φτάσουμε στην «ανοσία της αγέλης» θα πρέπει να πλησιάζουμε τα 2 εκατομμύρια εμβολιασμούς το μήνα, όπως ήταν και η εξαγγελία του υπουργού υγείας, λίγο πριν τις γιορτές. Δυστυχώς, είμαστε πολύ μακριά από τον στόχο αυτό. Για τον απαράδεκτα βραδύ ρυθμό των εμβολιασμών ευθύνεται βέβαια η αργή παράδοση των εμβολίων, μετά από μια αποτυχημένη διαπραγμάτευση από την πλευρά της Ε.Ε. Ευθύνονται όμως και οι αρχικές οργανωτικές δυσκολίες στους εμβολιασμούς στη χώρα μας. Από την ευρωπαϊκή πλευρά τα νέα εξακολουθούν να μην είναι αισιόδοξα. Πριν μερικές μέρες διάβαζα στο έγκυρο Politico ότι με τον σημερινό ρυθμό εμβολιασμών, η Ε.Ε. θα πετύχει την «ανοσία της αγέλης» το 2024! Δεν πιστεύω ότι θα επιβεβαιωθούν αυτά τα εξαιρετικά απαισιόδοξα έως και κινδυνολογικά σενάρια, θέλω να ελπίζω ότι οι ρυθμοί θα επιταχυνθούν, αλλά ο στόχος του καλοκαιριού του 2021 είναι πια πολύ δύσκολος. Ελπίζουμε βέβαια όλοι το καλύτερο, για να βγούμε μια ώρα αρχύτερα από αυτή την δυστοπία, με το μικρότερο δυνατόν κόστος σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και στην οικονομική και κοινωνική μας ζωή.

Το ξεπέρασμα της πανδημίας, συνδυάζεται άρρηκτα και με την οικονομία. Τι θα προτείνατε για στήριξη των πληττόμενων επιχειρήσεων και κοινωνικών ομάδων;

Η οικονομική ζημιά που έχουν προκαλέσει τα περιοριστικά μέτρα λόγω πανδημίας είναι πρωτοφανής. Θα την μετρήσουμε με ακρίβεια μόλις απελευθερωθούμε από τις έκτακτες συνθήκες στις οποίες ζούμε τόσους μήνες τώρα. Το πρώτο βασικό μέλημα της κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι ο περιορισμός των οικονομικών προβλημάτων πριν αυτά γιγαντωθούν και προκαλέσουν μη αναστρέψιμες ζημίες. Πρακτικά δυο στόχοι για την κυβέρνηση: να μην επιτρέψει τα λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να προλάβει την ανέχεια για μεγάλο μέρος του πληθυσμού παίρνοντας μέτρα στήριξης. Μέτρα εμπροσθοβαρή, με την μορφή όχι δανείων, αλλά επιχορηγήσεων. Αν αυτό δεν γίνει, τότε η οικονομική ζωή μετά τη πανδημία θα συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, με εκτόξευση της ανεργίας, ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των ανισοτήτων και, εν τέλει, με επιστροφή σε ύφεση και φτώχεια. Είναι ίσως η ώρα, για τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται η κυβέρνηση να προχωρήσει στην εγγύηση ενός ελάχιστου βασικού εισοδήματος, επιδοτώντας την διαφορά, τουλάχιστον για όσο καιρό κρατάει η κρίση. Όσες χώρες έχουν δοκιμάσει το μέτρο αυτό είχαν εξαιρετικά αποτελέσματα.

Πιστεύετε, στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών…;;; Και γιατί, μπορεί να γίνουν;

Η πρώτη μου σκέψη όταν μου κάνατε την ερώτηση είναι ότι το θέμα είναι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου. Δυστυχώς όμως εισάγεται στον δημόσιο διάλογο από την πλευρά αυτών που έχουν την ευθύνη αυτής της απόφασης. Ελπίζω οι κυβερνώντες να έχουν μάθει από παλιότερα λάθη τους και να μην τα επαναλάβουν.

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΈΡΝΗΣΗ…, Πως την εννοείτε…,;;; με ποιον και πότε;

Ένα εναλλακτικό πρόγραμμα ενίσχυσης των μη προνομιούχων, αντιστροφής των ανισοτήτων, νέων ευκαιριών, στήριξης της εργασίας, αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, θωράκισης της Δημοκρατίας και των θεσμών της. Με την υποστήριξη και συμμετοχή της πλειοψηφίας των πολιτών, σε μια μόνιμη και αμφίδρομη σχέση τους με τους πολιτικούς εκπροσώπους τους. Εμείς, ως Kίνημα Αλλαγής βάζουμε το πρόγραμμά μας στην κρίση του εκλογικού σώματος, πριν απ’ όλα. Θα ήθελα να υπήρχαν συγκλίσεις στο πρόγραμμα αυτό και συναινετική εφαρμογή μεγάλου μέρους του. Εκτιμώ ότι χρειαζόμαστε μια τέτοια εξέλιξη το ταχύτερο, αλλά και αυτό δεν εξαρτάται μόνον από εμάς. Μπορούμε απλώς να επισημαίνουμε σε κάθε ευκαιρία ότι οι ανισότητες έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, ο πλανήτης είναι στο κόκκινο και η Δημοκρατία μας αμφισβητείται πια ανοιχτά. Όλα αυτά δεν μπορούν να συνεχίζονται ή, αν προτιμάτε, δεν υπάρχει άλλος χρόνος για συντήρηση της συντήρησης!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για το “μέλλον της εργασίας”

Για το “μέλλον της εργασίας”

Ύστερα από δέκα χρόνια περιοριστικών πολιτικών, με αύξηση των ανισοτήτων, άνοδο της ακροδεξιάς, υποχώρηση των δημοκρατικών θεσμών σε πολλές χώρες ήρθε η πανδημία να καταδείξει τα όρια της προηγούμενης κανονικότητας αλλά και την ανάγκη για νέες προοδευτικές λύσεις που θα απαντούν στα προβλήματα αυτά.

Με αυτές τις σκέψεις αποφασίσαμε και πήραμε την πρωτοβουλία να επαναδραστηριοποίησουμε τη δεξαμενή σκέψης Re-Public με σκοπό να αποτελέσει έναν χώρο πολιτικού διαλόγου και προβληματισμού για τις σημερινές καινοτόμες αναζητήσεις, προτάσεις και λύσεις. Το Re-Public είναι μια δεξαμενή σκέψης η οποία ξεκίνησε την δράση του το 2007 με σκοπό να αποτελέσει έναν χώρο διαλόγου, προβολής και ανάδειξης της καινοτομίας στην πολιτική σκέψη και πρακτική από προοδευτική σκοπιά.

Ξεκινάμε αυτή τη νέα σελίδα με ένα project σε συνεργασία με το ινστιτούτο Friedrich Ebert Stiftung σχετικά με το μέλλον της εργασίας. Την ώρα που η Ελλάδα προσπαθεί να ανακάμψει από μία δεκαετή οικονομική κρίση με σκληρές πολιτικές λιτότητας, την οποία διαδέχθηκε η υγειονομική κρίση του Covid-19, ο τομέας της απασχόλησης όχι μόνο συρρικνώνεται αλλά παράλληλα εξελίσσεται και ταχύτατα. Το αποτέλεσμα είναι να διευρύνεται το κοινωνικό χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που ωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση και την ψηφιοποίηση και αυτούς που μένουν πίσω ή χάνουν τη δουλειά τους.

Παρ’ όλα αυτά, μέσω της έγκαιρης θεσμοθέτησης κανόνων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και τις κατάλληλες και επαρκείς πολιτικές, η εξέλιξη της τεχνολογίας θα μπορούσε να αξιοποιηθεί έτσι ώστε να συμβάλει στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, να αμβλύνει τις ανισότητες και να βελτιώσει το ισοζύγιο μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής.

Η κοινή προσπάθεια που ξεκινάμε το Re-Public σε συνεργασία με το γραφείο του Friedrich-Ebert-Stiftung στην Αθήνα έχει στόχο να προσεγγίσουμε το πρόβλημα με έναν καινοτόμο τρόπο. Να επισημαίνουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος της εργασίας στην Ελλάδα με μία ολιστική προσέγγιση αξιοποιώντας τις γνώσεις και προτάσεις ενός ευρέως φάσματος εμπειρογνωμόνων. Το όραμα μας για την ψηφιοποίηση περιλαμβάνει την ψηφιοποίηση ως καταλύτη για αξ, μία πιο δίκαιη κοινωνία και καλύτερη ισορροπία μεταξύ ζωής και εργασίας.

Μπορείτε να δείτε τα αρχικά μας βήματα στον παρακάτω σύνδεσμο https://republic.gr/futureofwork/el/

Η ιστοσελίδα είναι διαθέσιμη και στα αγγλικά.

Θα εκτιμούσα πολύ τις ιδέες και τις παρατηρήσεις σας.

Πολλαπλές οι αποτυχίες της κυβέρνησης

Πολλαπλές οι αποτυχίες της κυβέρνησης

Την Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2020 συζητήσαμε για τις πολλαπλές αποτυχίες της κυβέρνησης στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Η πρώτη από τις πολλές αποτυχίες η διαχείριση της κυβέρνησης. Προσπαθεί να κρατήσει ισορροπία μεταξύ της ιδεοληψίας της να τα δώσει όλα στον ιδιωτικό τομέα και της σκληρής πραγματικότητας που μας δείχνει ότι η παροχή υγείας στο πληθυσμό περνάει μόνο από την στήριξη και ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Πιστεύει η κυβέρνηση ότι θα αντιμετωπίσει τη πανδημία με προχειρότητες για να ξεπεράσει το σκόπελο και να γυρίσει πίσω στην ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα. Θέλει δηλαδή να επιστρέψει σε μια κανονικότητα η οποία ήταν μόνο για λίγους και η οποία έχει ξεπεραστεί για τα καλά από την πραγματικότητα.

Ανέφερα επίσης ότι καλό θα ήταν να θυμόμαστε ότι το ΠΑΣΟΚ θεμελίωσε το εθνικό σύστημα υγείας το οποίο όλοι έρχονται τώρα να αναγνωρίσουν την αξία του.

Η δεύτερη από τις αποτυχίες της κυβέρνησης έχει να κάνει με την αδυναμία της να στηρίξει πραγματικά την ελληνική οικονομία. Η κυβέρνηση έρχεται πολύ αργά και πολύ περιορισμένα να “στηρίξει” τη μικρομεσαία επιχείρηση η οποία είναι ο βασικός εργοδότης της ελληνικής οικονομίας. Η συνέχιση αυτής της πολιτικής θα οδηγήσει σε πρωτοφανείς αριθμούς λουκέτων και την οικονομική δραστηριότητα να επικεντρώνεται σε λίγους μεγάλους. Η κυβέρνηση λοιπόν να αλλάξει ρότα και να μετατρέψει τη βοήθεια στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από δάνεια σε επιχορηγήσεις. Και την ίδια στιγμή να κατευθύνει τον τραπεζικό δανεισμό από τους μεγάλους στους μικρούς. Δεν είναι δυνατόν το 50% των δανείων της πανδημίας να έχουν πάει σε 6 πολύ μεγάλες επιχειρήσεις.

Η τρίτη από τις αποτυχίες της κυβέρνησης είναι η εξασφάλιση δημοκρατικού ελέγχου στην ελληνική αστυνομία. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν πάρα πολλές καταγγελίες για αστυνομική βία και να μην βρίσκει ποτέ το δίκιο του ο Έλληνας πολίτης.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Η κυβέρνηση δημιουργεί ανασφάλεια στη κοινωνία

Η κυβέρνηση δημιουργεί ανασφάλεια στη κοινωνία

Την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου συζητήσαμε για την πανδημία και τις πεγαλοδρομίες της κυβέρνησης στον ραδιοφωνικό σταθμό “Στο κόκκινο” με την Μαρίνα Μάνη και τον Χρυσόστομο Λουκά.

Ανάμεσα σε άλλα ανέφερα:

“Η κυβέρνηση πελαγοδρομεί σταθερά. Αντιμετωπίζει μία όντως πρωτοφανή κατάσταση (σ.σ. πανδημία) βλέποντας και κάνοντας. Δημιουργεί ανασφάλεια στην κοινωνία, υγειονομική και οικονομική. Αν προσθέσετε και μία διάθεση χαϊδέματος ενός ακραία δεξιού και ακραία συντηρητικού κοινού, έχουμε περιγράψει τι κάνει αυτή η κυβέρνηση.

Έχουμε μαθητευόμενους μάγους της πολιτικής που θέλουν να το παίξουν τεχνοκράτες διότι είναι της μόδας, διανθίζοντας όλο αυτό με ένα επικοινωνιακό παραμύθι με φιλικά προς τους ίδιους μέσα ενημέρωσης.

Είδαμε το δημόσιο σύστημα υγείας στη βόρεια Ελλάδα στα πρόθυρα της κατάρρευσης την ώρα που η σηματοδότηση από την κυβέρνηση ήταν “ξεμπερδέψαμε με τον κορωνοϊό” (βλέπε Σαντορίνη). Πριν από τις γιορτές πήγαν να παίξουν το επόμενο παραμύθι ότι “ήρθε το εμβόλιο και τελειώσαμε”. Το εμβόλιο είναι λύση όταν εμβολιαστούμε, όχι όταν το λένε στα κανάλια. Δεν είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης ο αριθμός των εμβολίων, αλλά η οργάνωση της διαδικασίας εμβολιασμού είναι. Γι΄αυτό είμαστε στις τελευταίες θέσεις στην ΕΕ στον εμβολιασμό.

Η πανδημία φανέρωσε τα όρια των συμφερόντων, που εξυπηρετεί η κυβέρνηση. Έχουμε πλέον τα συμφέροντα που…δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα. Βλέπετε ότι όλο αυτό το σύστημα “να αφήσουμε την υγεία των πολιτών στα χέρια ιδιωτών” έχει καταρρεύσει. Σε όλα τα επίπεδα: στη νοσηλεία, στην πρωτοβάθμια υγεία, στην παραγωγή των εμβολίων, στη διάθεση των εμβολίων. Έχει καταρρεύσει η λογική της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών. Αν λοιπόν η κυβέρνηση θέλει να εξυπηρετήσει ιδιωτικά συμφέροντα, είναι πάρα πολύ πίσω.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να προσπεράσει τον κορωνοϊό σαν μία αναποδιά στην διακυβέρνησή της.  Να μείνει σταθερή στον νεοφιλελεύθερο ιδεολογικό προσανατολισμό της. Δείτε τι έχει κάνει στη δημόσια παιδεία: εκμεταλλεύθηκε τον χρόνο που της έδωσε η κοινωνία στο lockdown για να κάνει κάτι; Όχι. Το μόνο που έκανε ήταν να περιμένει να περάσει “η αναποδιά” για να συνεχίσει ακάθεκτη στη προάσπιση των ιδιωτικών συμφερόντων. Δεν έκανε τίποτα στα δημόσια σχολεία, κλείνει δημόσια Πανεπιστήμια για να ανοίξει ιδιωτικά. Και όλα αυτά χρησιμοποιώντας ως άλλοθι μία δήθεν «αναποδιά» που της έτυχε. Το να έχουμε μία κυβέρνηση κολλημένη στα παλιά, είναι πραγματικό δυστύχημα για τη χώρα.

Στηρίζουμε όλες τις αντιδράσεις των φοιτητών και των ακαδημαϊκών (σ.σ. για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία). Όμως, απέναντι σε μία κυβέρνηση που ασκεί τέτοιες πολιτικές, δεν θα ρισκάρουμε τη δημόσια υγεία. Η απάντηση πρέπει να είναι πολιτική και απέναντι στην κυβέρνηση να στηθεί ένα μπλοκ. Με βάση τις μη κανονικές (υγειονομικά) συνθήκες, ο κόσμος που θέλει να κατέβει (στις συγκεντρώσεις) και να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του, να το εντάξει στις συνθήκες προστασίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνουμε όλοι στα σπίτια μας και να ακούμε ό,τι λέει η κυβέρνηση, αλλά να προσαρμοστούμε στις συνθήκες.”

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη την εκπομπή εδώ

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Να σκεφτούμε, να τιμήσουμε την επέτειο με διαφορετικό τρόπο

Να σκεφτούμε, να τιμήσουμε την επέτειο με διαφορετικό τρόπο

(Άρθρο μου στα ΝΕΑ)

Σε λίγες μέρες, καλούμαστε για μια ακόμα χρονιά να τιμήσουμε την επέτειο του Πολυτεχνείου. 47 χρόνια από την φοιτητική εξέγερση που σήμανε την αρχή του τέλους για την ξενοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών. Μια αυθόρμητη λαϊκή κινητοποίηση που έδειξε ότι, όποτε ο σκοπός ενός αγώνα είναι ξεκάθαρος, η νίκη είναι εφικτή. Όσο δύσκολη κι αν φαίνεται, όποιο κι αν είναι το κόστος της. Και, πράγματι, λίγους μήνες αργότερα, η Δημοκρατία ξαναγύρισε στον τόπο που την γέννησε.

Μόνο που εφέτος δεν είναι μια χρονιά όπως οι προηγούμενες. Φέτος έχουμε την αγωνία για την εξέλιξη της πανδημίας και τις επιπτώσεις της στην υγεία και τις τσέπες μας. Η αποτυχία της κυβέρνησης να θωρακίσει την κοινωνία από ένα δεύτερο κύμα, η αδυναμία της να εκμεταλλευτεί τον χρόνο που κερδίσαμε από την πρώτη καραντίνα. Έχουμε κληθεί λοιπόν και πάλι, εμείς οι πολίτες, να υποστούμε ένα δεύτερο lockdown. Περιορισμούς των ελευθεριών μας, δικαιολογημένους και αδικαιολόγητους, για να μην καταρρεύσει το Ε.Σ.Υ. Μόνο που οι αντοχές και οι ανοχές μας, ψυχικές και οικονομικές, είναι μειωμένες. Κυρίως επειδή, τίποτε δεν εγγυάται ότι αυτή την φορά οι θυσίες μας θα γίνουν σεβαστές.

Ασφαλώς και εφέτος η επέτειος του Πολυτεχνείου πρέπει να τιμηθεί. Με περισσότερη έμφαση ακριβώς λόγω των περιορισμών των δημοκρατικών μας ελευθεριών, για την αντιμετώπιση του COVID 19. Και περισσότερη έμφαση σημαίνει όχι σε εκδηλώσεις ρουτίνας, που θα προκαλούσαν συνωστισμό και νοσηρότητα. Πορείες επετειακού περιεχομένου, ενώ έχουμε στερηθεί ακόμα και την ελευθερία μετακίνησης μας και το δικαίωμά μας να συναθροιζόμαστε θα ήταν ανεπίτρεπτη ελαφρότητα, υποκρισία και περιφρόνηση στην υγεία του συμπολίτη μας. Για να μην υπογραμμίσω την σύμπλευση, για μια ακόμα φορά, «επαναστατών» με ακροδεξιά στοιχεία στο όνομα της αντίδρασης κατά των μέτρων αντιμετώπισης του ιού, της προβολής θεωριών συνωμοσίας και της άρνησης επιστημονικών δεδομένων.

Ακριβώς λοιπόν από σεβασμό προς όσες και όσους αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στον τόπο μας, εφέτος, αντί να πορευτούμε εκφωνώντας συνθήματα, πρέπει να σκεφτούμε, να συζητήσουμε, να τιμήσουμε την επέτειο τελικά, με διαφορετικό τρόπο:

– πώς να αναστρέψουμε την υποτίμηση της ισονομίας, της ισηγορίας και της ισοπολιτεία;

– πώς να ενδυναμώσουμε τον δημοκρατικό έλεγχο των εκπροσώπων μας;

Η διερεύνηση αυτών των επίκαιρων δημοκρατικών προβλημάτων ας είναι μια πραγματική απόδοση τιμής στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, αντί της πρόκλησης περαιτέρω θυμάτων και παράτασης της νοσηρότητας.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Speech at 22nd Symi symposium (Ομιλία μου στο συμπόσιο της Σύμης)

Speech at 22nd Symi symposium (Ομιλία μου στο συμπόσιο της Σύμης)

Ομιλία μου στο «22ο συμπόσιο της Σύμης»
(Following English transcript / στο τέλος της σελίδας το video της ομιλίας )

Συζητάμε αυτές τις μέρες για το «κοινωνικό συμβόλαιο» και πιστεύω ότι η συζήτηση αυτή ταιριάζει όταν αναφερόμαστε στους νέους. Το «κοινωνικό συμβόλαιο» για τους νέους και για πολλά χρόνια ήταν συνδεδεμένο με την ιδέα του «αμερικάνικου ονείρου». «Αν δουλέψεις σκληρά και ακολουθήσεις τους κανόνες θα ζήσεις μια καλή ζωή». Θα μπορέσεις να προσφέρεις τα προς το ζην στην οικογένεια σου και θα «προοδεύσεις». Η ιδέα αυτή στην Ελλάδα μεταφραζόταν ως εξής: «αν διαβάσεις πολύ, περάσεις στο πανεπιστήμιο και γίνεις γιατρός ή δικηγόρος τότε θα ζήσεις μια καλή ζωή». Η ιδέα αυτή είναι τόσο διαδεδομένη στην ελληνική κοινωνία ώστε ακόμα και σήμερα την περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων, αυτές είναι το βασικό θέμα σε όλα τα δελτία ειδήσεων. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι μιλάνε για την ελπίδα και το μέλλον της νέας γενιάς πάντα σε συσχέτιση με τις εξετάσεις.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το «κοινωνικό συμβόλαιο» έχει σπάσει. Αν ακολουθείς τους κανόνες, αν κάνεις ότι «πρέπει» να κάνεις τότε δυστυχώς κινδυνεύεις να ζήσεις μια αγχωτική ζωή μέσα στο φόβο. Φόβο μήπωςχάσεις τη δουλειά σου, να γίνεις κοινωνικός παρίας, να μην έχεις τα προς το ζην. Όλα αυτά είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών οι οποίες δημιούργησαν μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών. Πολλοί νέοι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν αξίζει να παλέψουν δημιουργικά, ακολουθώντας τους κανόνες γιατί στο τέλος κινδυνεύουν να έχουν μόνο ένα τεράστιο όγκο δανείων να «δώσουν» στα παιδιά τους ενώ ξόδεψαν μια ζωή παλεύοντας για ένα όνειρο το οποίο ποτέ δεν ήρθε.

Τα παραδοσιακά media προωθούν την ιδέα ότι οι δυσκολίες που βλέπουμε γύρω μας είναι αποτέλεσμα ατομικών αποτυχιών και όχι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών που οδήγησε σε αυτή τη τεράστια συλλογική αποτυχία. Ο τρόπος που προωθείται αυτή η ιδέα είναι με την προβολή των περιπτώσεων που “τα κατάφεραν”. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα έχουμε την ιστορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο αστέρι του NBA και πολυτιμότερο παίχτη του πρωταθλήματος ο οποίος προωθείται σαν την επιτυχημένη ιστορία ενός μετανάστη στην Ελλάδα. Η προώθηση δηλαδή της ιδέας ότι αν είσαι μετανάστης στην Ελλάδα και δουλέψεις πολύ μπορεί να καταλήξεις να γίνεις ο καλύτερος παίχτης του κόσμου. Αυτή όμως η εικόνα βρίσκεται εξαιρετικά μακριά από την πραγματικότητα. Ακριβώς με την ίδια λογική είδα πριν από μερικές μέρες μια παλιά φωτογραφία του Jeff Bezos να κάθεται μόνος σε ένα μικρό γραφείο στα πρώτα χρόνια δημιουργίας της Amazon. Η αναβίωση αυτής της φωτογραφίας για την στήριξη της ίδιας ιδέας, πώς αν δουλέψεις πολύ και ακολουθήσεις τους κανόνες ακόμα και αν ξεκινάς μόνος σε ένα μικρός γραφείο στο σπίτι σου, μπορεί μερικά χρόνια αργότερα να βρεθείς στη θέση του πλουσιότερου ανθρώπου του κόσμου. Πόσο απέχει όμως αυτό από την πραγματικότητα που βιώνουμε;

Η πραγματικότητα είναι ότι τα τελευταία χρόνια είμαστε αντιμέτωποι με τεράστια επίπεδα ανισότητας και με ένα αδιέξοδο μονοπάτι προς την επιτυχία. Αν είσαι νέος άνθρωπος στο σχολείο και αναρωτιέσαι τι πρέπει αν κάνεις για να ζήσεις μια καλή ζωή δυστυχώς δεν υπάρχει καλή απάντηση στην ερώτηση σου. Αυτή η κατάσταση είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών στις οποίες συχνά αναφερόμαστε σαν “λιτότητα”. Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές για να περιγράψει την χρηστή οικονομική διαχείριση μακριά από διαφθορά και παράλογες σπατάλες και ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με αυτά; Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με το να μην χάνονται άσκοπα χρήματα, ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει με την ανάγκη καταπολέμησης της διαφθοράς; Αυτό όμως που ήταν κρυμμένο πίσω από τον όρο “λιτότητα” ήταν συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις που οδήγησαν στα σημερινά επίπεδα τρομακτικής ανισότητας. Αυτό αφήνει τη νέα γενιά χωρίς έναν δρόμο προς την επιτυχία, χωρίς ελπίδα και γεμάτη φόβο για το μέλλον.

Η πανδημία έχει λειτουργήσει σαν επιταχυντής σε ήδη εξελισσόμενες τάσεις. Υλοποιήθηκαν σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα ιδέες οι οποίες μέχρι πολύ πρόσφατα θεωρούνταν εξαιρετικά ριζοσπαστικές. Συζητήσαμε αρκετά κατά τη διάρκεια του συνεδρίου για τις αποφάσεις της Ε.Ε. σχετικά με την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του κορονοϊού και ενώ η προσοχή μας επικεντρωνόταν στον καταμερισμό των χρημάτων δεν συζητήσαμε αρκετά πόσο γρήγορα και εύκολα πολιτικά πάρθηκε η απόφαση για αμοιβαιοποίση αυτού του νέου χρέους που θα δημιουργηθεί. Όποιος μιλούσε πριν από λίγο καιρό για αμοιβαιοποίηση χρέους εντός της Ε.Ε. θεωρούνταν τρελός ή στη καλύτερη περίπτωση εξαιρετικά ριζοσπαστικός.

Εφόσον ζούμε σε μια περίοδο δραστικής υποβάθμισης οποιασδήποτε ελπίδας, πρέπει να δράσουμε με τη σειρά μας πολύ πιο ριζοσπαστικά και αποφασιστικά από ότι έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Πρέπει να βάλουμε στη συζήτηση προτάσεις οι οποίες μπορεί σήμερα να φαίνονται πολύ ριζοσπαστικές αλλά είναι οι μοναδικές οι οποίες μπορούν να αλλάξουν μια κοινωνία που έχει μάθει εδώ και πολλά χρόνια να πορεύεται με χαμηλές προσδοκίες.

Ο οικοδεσπότης μας ο Γιώργος Παπανδρέου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2009 όταν ρωτήθηκε για το πώς θα χρηματοδοτήσει το προεκλογικό του πρόγραμμα απάντησε ότι τα χρήματα υπάρχουν προσδιορίζοντας μάλιστα ορισμένες πηγές που μπορούν να βρεθούν. Η απάντηση αυτή οδήγησε σε τεράστιες αντιδράσεις που συνεχίζονται ακόμα και σήμερα. Η ένταση αυτής της αντίδρασης προήλθε από όσους στήριζαν αυτές τις πολιτικές “λιτότητας”, όσους δημιούργησαν αυτή τη κοινωνία των χαμηλών προσδοκιών. Η ιδέα πίσω από αυτές τις αντιδράσεις είναι ότι δεν θα πρέπει να στοχεύουμε για περισσότερα, δεν θα πρέπει να διεκδικούμε περισσότερα, δεν θα πρέπει να ζητάμε περισσότερα γιατί δεν υπάρχουν χρήματα για όλα αυτά.

Ακριβώς αυτή είναι η άποψη στην οποία θα πρέπει να σταθούμε απέναντι και να μην αρκεστούμε σε μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών. Για να τα καταφέρουμε όμως θα πρέπει να δράσουμε αποφασιστικά ,να βάλουμε μπροστά και να παλέψουμε για ριζοσπαστικές ιδέες και προτάσεις μέχρι να οδηγηθούμε από μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών σε μια κοινωνία ελπίδας με ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο.

Speech at «22nd Symi symposium»

We have been talking the last few days about “social contract” and believe this discussion to be very relevant when talking about young people. What “social contract” used to be for some time was the idea of “the American dream”. If you work hard and follow the rules you will live a good life. You will be able to provide for your family, you will “progress” in life. The same idea in Greece meant that if you study hard, pass the exams and go to enter the university and become a doctor or a lawyer you will live a good life. That widespread perception is still evident today. During the week that the exams to enter the Greek universities take place, that is the number one topic in every Greek media news. Every politician, every journalist during that week speak about hope and the future of young generation in correlation with the exams that take place.

The problem is that this “social contract” broke. If you follow the rules, if you do what used to be the path moving forward unfortunately you will not end up doing well in your life but you might end up living a stressful life full of fear. Fear of losing your job, of being social pariah, of not making ends meet. This is the outcome of a big switch on politics in which the idea of a society of low expectation was formed. Young people in many cases believe that it’s not worth it to work hard following the rules as at the end you will end up with huge amounts of debt to pass on to their children while chasing a dream that will never happen.

The traditional media has been promoting that the outcome is personal failure not the outcome of specific policies that led to a massive collective failure. This happens by promoting cases that “made it”. In Greece for example we have the story of Giannis Antetokounmpo an NBA star, MVP of the previous season describing him as the success story of being an immigrant in Greece. Promoting the idea if you work hard there is still a path and you might as well become the number one basketball player in the world, which is far away from being the truth. In the same aspect, the last days I saw some pictures of Jeff Bezos showing him alone at his desk at his first steps when creating Amazon and the label wrote that this is how you start and if you work hard you can become the next Jeff Bezos which again is far from being the reality that we live in.

The reality is that the last years we are dealing with massive levels of inequality and a broken path to success. If you are young going at school and asking yourself what should you do to live a good life then there is no good answer to your question. This is the outcome of a political choice often described as “austerity”. The term has been used to describe a sound economic thinking away from corruption and mindless spending, and who can argue against that? Who can argue against not throwing money out of the window who can argue against the need to tackle corruption? But what was hidden behind the term “austerity” were all these policies that led to this massive level of inequality that we are witnessing today. And that leaves the young generation without a path to success, without hope and full of fear for the future. Fear for not being able to provide for the families, even fear of not being able to pay for their housing.

The pandemic acted as an accelerator to already existing trends. Pandemic also made ideas that were considered too radical to become a reality extremely fast. We often discussed during the conference about EU decisions to deal with the outcomes of the pandemic and tend to focus and question about the allocation of funds but we don’t speak enough about how fast some of these radical idea such as the debt mutualization became a reality. If we were talking about debt mutualization withing EU a couple of months ago we would be called crazy or too radical. It happened though more or less without a glimpse.

Since we are living in an era of radical decline of hope we must act more radical and decisively than we used to. We must put on the table ideas that might seem too radical now but is the only way to change a society that has learned to live with low expectations.

George Papandreou, our host, when running for the 2009 elections and was asked how he would fund the policies he proposed he replied “the money is there”. This view has been since then severely fought against in Greece. The severity of the opposition against the phrase “the money is there” came from everyone who has been trying to lower our expectations. The idea that we should want, more we should aim for more, we shouldn’t ask for more because we can’t afford more.

This thinking and is what we must stand against, not settling for a society of low expectations. But to do this we must act decisively putting forward and fighting for radical ideas and proposals until we change from a society of low expectations to a society of hope with a new “social contract”.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Ευρωομόλογο: κλειδί για μια βιώσιμη οικονομία

Ευρωομόλογο: κλειδί για μια βιώσιμη οικονομία

(Άρθρο μου στο insider.gr)

Μείναμε σπίτι και σώσαμε ζωές. Κερδίσαμε το δικαίωμα να σκεφθούμε το «μετά». Αυτό αφορά, πριν απ’ όλα ίσως, την οικονομία και την κρίση που την μαστίζει. Η οικονομία των χωρών της Ευρώπης, έχοντας βρεθεί στο επίκεντρο της πανδημίας έχει δεχτεί ισχυρό πλήγμα. Και, κάπως έτσι, βρισκόμαστε σε γνώριμο σταυροδρόμι: θα τιμήσουμε τις αρχές της συνεννόησης, συνεργασίας και ενότητας που γέννησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση ή θα κυλήσουμε πίσω στις εποχές των συγκρούσεων;

Εδώ και δέκα χρόνια οι οικονομίες της ευρωζώνης βρέθηκαν απέναντι σε μια κρίση χρέους την οποία δε απέτρεψε ούτε η «λιτότητα», ούτε η «λογιστική». Ενώ, την ίδια στιγμή, η άτεγκτη επιβολή τους είχε ως αποτέλεσμα η ευρωζώνη να χάσει έδαφος στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Αυτός ο, δήθεν ακαταμάχητος ρεαλισμός των αριθμών, είχε αρνητικά αποτελέσματα και σε άλλα πεδία: πολλαπλασίασε το «δημοκρατικό έλλειμμα» της Ένωσης και αποδυνάμωσε την, ήδη λειψή, «αλληλεγγύη». Ο δρόμος αυτός έχει αποδειχθεί ολισθηρός, έχει κλονίσει τα θεμέλια της ευρωπαϊκής ενοποίησης και έχει βάλει σε επισφάλεια το μέλλον της.

Είναι η κατάλληλη στιγμή να δούμε τα πράγματα από μια άλλη σκοπιά. Πρώτο βήμα η τιθάσευση ενός δημόσιου χρέους που μεγαλώνει ξανά, με έκδοση Ευρωομολόγου. Το οποίο θα σταθεροποιούσε την οικονομία της ευρωζώνης και θα άνοιγε παράθυρο σε κεφάλαια για νέες επενδύσεις, θέσεις εργασίας, τελικά, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη! Με την αξιοποίηση ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων όχι μόνο κάθε μέλους ξεχωριστά, αλλά και της ένωσης σαν σύνολό. Μια απόφαση που θα σηματοδοτούσε αποφασιστικότητα και εμπιστοσύνη στο κοινό μας μέλλον. Μια απάντηση στον φόβο και την αβεβαιότητα που «κλείνει» άλλες χώρες στα του οίκου τους. Μια πορεία ανάκτησης κεντρικού ρόλου στην νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην μετά-κορονοϊό περίοδο.

Τα κεφάλαια που απελευθερώνει το ευρωομόλογο είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη του όψη είναι η τοποθέτηση των κεφαλαίων αυτών. Που επενδύονται, από ποιους φορείς και πως κατανέμονται οι αποδόσεις τους. Η εμπειρία αντιμετώπισης της χρηματοπιστωτικής κρίσης, με προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης, είναι πολύτιμη. Θα ήταν αδιανόητο τα ευρωομόλογα να είναι ρευστότητα για την συντήρηση ενός συστήματος με δομικές ατέλειες. Δεν ψάχνουμε να ρίξουμε πάλι οινόπνευμα στη φωτιά ελπίζοντας ότι έτσι θα σβήσει. Θέλουμε να ξαναβάλουμε μπροστά μια μηχανή με ζημιά και ψάχνουμε για εργαλεία επιδιόρθωσης.

Το καλό είναι ότι οι περισσότεροι έχουν συνειδητοποιήσει ότι σε μια τέτοια διαδικασία, ο ρόλος των δημόσιων επενδύσεων είναι καθοριστικός. Επενδύσεις με παραγωγικό περιεχόμενο ώστε η ανάπτυξη να είναι διατηρήσιμη, να αντιμετωπίζει την κλιματική αλλαγή, να δίνει πρόσβαση στην πληροφορία σε όλους, να βάζει τις βάσεις για την προσαρμογή μας στα δεδομένα της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Με τα οφέλη να κατανέμονται δίκαια, ώστε να μπει ένα τέλος στις πρωτοφανείς ανισότητες. Η πορεία αυτή πρέπει φυσικά να είναι απαλλαγμένη από πελατειακές σχέσεις που στέλνουν τελικά δημόσιο χρήμα σε τσέπες επιτήδειων ή ημετέρων.

Έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε επιλογές που θα προσδιορίσουν τις συνθήκες της ζωής μας για τα επόμενα, πολλά, χρόνια. Επιλογές με το βλέμμα στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Δεν έχουμε το δικαίωμα να αφήσουμε την ευκαιρία αυτή να πάει χαμένη!

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ

Για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “Κόντρα24”

Για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “Κόντρα24”

Την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου συζητήσαμε το μεταναστευτικό στην εκπομπή “Κόντρα24” με την Αναστασία Γιάμαλη στο “KONTRA channel”.

Η συζήτηση αφορούσε κυρίως το μεταναστευτικό ζήτημα και ανέφερα ότι θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε και σαν ζήτημα εθνικής ασφάλειας σε σχέση με την Τουρκία του κ. Ερντογάν ο οποίο δημοσίως δηλώνει ότι χρησιμοποιεί μετανάστες και πρόσφυγες σαν ασύμμετρη απειλή για την πατρίδα μας.

Ανέφερα ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και υπό αυτό το πρίσμα. Από τη μια πιέζοντας τους Ευρωπαίους εταίρους μας για να δείξουν την απαραίτητη αλληλεγγύη και στήριξη και από την άλλη θα πρέπει επιτέλους η ελληνική πολιτεία να σταθεί στο ύψος της και να δημιουργήσει ένα πραγματικό πλάνο φιλοξενίας για αυτούς τους ανθρώπους χωρίς να δημιουργεί ανασφάλεια και αβεβαιότητα στις τοπικές κοινωνίες.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εκπομπή εδώ.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

Συζήτηση για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “WESTERN” στο “KONTRA”

Συζήτηση για το μεταναστευτικό στην εκπομπή “WESTERN” στο “KONTRA”

Την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου συζητήσαμε στην εκπομπή “WESTERN” με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στο “KONTRA channel” για το μεταναστευτικό.

Κατά την διάρκεια της συζήτησης τόνισα την διττή σημασία που έχει το μεταναστευτικό ζήτημα για την χώρα μας.

Από την μία πλευρά, τίθεται το θέμα της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών. Φαίνεται πως η προηγούμενη κυβέρνηση έφυγε, αλλά οι αυταπάτες παραμένουν και στην σημερινή κυβέρνηση και οι μόνοι χαμένοι είναι και πάλι οι Έλληνες πολίτες.Δηλώσεις όπως «οι μετανάστες λιάζονται στην Ομόνοια και μετά εξαφανίζονται» αντικαταστάθηκαν από την δήλωση πως οι συνθήκες στην Μόρια είναι εξαιρετικές.Το μόνο που μένει από τέτοιες δηλώσεις είναι η σαφής απόδειξη της έλλειψης συγκεκριμένης λύσης και σχεδιασμού από τις δυο τελευταίες κυβερνήσεις.

Από την άλλη, το μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί και ζήτημα εξωτερικής πολιτικής από την στιγμή που δημοσίως ο κ. Ερντογάν δήλωσε πως θα το χρησιμοποιήσει σαν μοχλό πίεσης προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Αυτό γίνεται σαφές, αν συγκριθεί η κατάσταση που επικρατεί στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες με την κατάσταση στην Ελλάδα ως προς τις μεταναστευτικές ροές. Η σύγκριση αυτή κάνει κατανοητό και τον ρόλο που επιβάλλεται να έχει η Ευρώπη συνολικά στο πρόβλημα και να πάψει να ενεργεί σαν να θεώρει την Ελλάδα κέντρο υποδοχής.

Ευχαριστώ πολύ όσους παρακολούθησαν την τοποθέτηση μου. Παρατηρήσεις, σχόλια και κριτική είναι καλοδεχούμενα.

Μπορείτε να δείτε τις υπόλοιπες παρεμβάσεις μου εδώ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ